Аё насими саҳари фатҳи нома ҳо бурдор

ایا نسیم سحر فتح نامه ها بردار

Ба ҳар вилоят аз он фатҳи номае бисёр

به هر ولایت از آن فتح نامه ای بسیار

зи фахри манишин ҷуз бар сари шаҳони бузург

ز فخر منشین جز بر سر شهان بزرگ

зи ъзи мспри ҷузи дидаи мулӯки кбор

ز عز مسپر جز دیده ملوک کبار

Бад-ӣни мҳинии ахбор халқ нишнидаст

بدین مهینی اخبار خلق نشنیدست

Магар нагӯйӣ дар кӯҳу бешаи ин ахбор

مگر نگویی در کوه و بیشه این اخبار

Ба кӯҳ ва беша намонад палангу шер аз бим

به کوه و بیشه نماند پلنگ و شیر از بیم

Чаҳ гирад он гуҳи шоҳи ҷаҳон ба рӯзи шикор

چه گیرد آن گه شاه جهان به روز شکار

Мубашширонро роҳи гузари бёроинд

مبشران را راه گذر بیارایند

Ба ҳар вилояти расми ин чунин буд ночор

به هر ولایت رسم این چنین بود ناچار

Мубашширии туу оростаи сети роҳи ту ро

مبشری تو و آراسته ست راه تو را

Баҳори тозау наврӯзи хуррам аз гулзор

بهار تازه و نوروز خرم از گلزار

Хўозаҳи басти зи гулбуни ҳамаи фарозу нишеб

خوازه بست ز گلبن همه فراز و نشیب

Бисот кард зи сабзаи ҳамаи ҷиболу қФор

بساط کرد ز سبزه همه جبال و قفار

Ба боғи булбулу қамарӣу андалеб аз лаҳв

به باغ بلبل و قمری و عندلیب از لهو

Кашида алҳон чун арғунуни мўсиқор

کشیده الحان چون ارغنون موسیقار

Бад-ӣни бишорат чун бигузарӣ ба ҳар кишвар

بدین بشارت چون بگذری به هر کشور

Фишонд абри ҳаво бар ту лؤлؤи шҳўор

فشاند ابر هوا بر تو لؤلؤ شهوار

зи баҳри онкии магар бар замин мақом кунӣ

ز بهر آنکه مگر بر زمین مقام کنی

Замин бапушед аз сурхи гули шиору дсор

زمین بپوشید از سرخ گل شعار و دثار

Бидон ки то нарасад бар ту тобиши хуршед

بدان که تا نرسد بر تو تابش خورشید

Кашид чархи мзлаҳи зи гӯнаи гӯнаи бухор

کشید چرخ مظله ز گونه گونه بخار

Ба бӯстон ва ба боғ аз барои дидан ту

به بوستان و به باغ از برای دیدن تو

зи баси шукуфаи саропои дидаи гашти ашҷор

ز بس شکوفه سراپای دیده گشت اشجار

Ба боғи бргзрии шохҳо зи мивау гул

به باغ برگذری شاخ ها ز میوه و گل

Ду то шаванд ба хизмат ба пеши ту ҳамвор

دو تا شوند به خدمت به پیش تو هموار

Азин нишоти биболади чанору сарви сеӣ

ازین نشاط ببالد چنار و سرو سهی

зи лаҳв лаъл шавад рӯй лолау гулнор

ز لهو لعل شود روی لاله و گلنار

Аё насими саҳари анбарин дами ту кунун

ایا نسیم سحر عنبرین دم تو کنون

Кунад замину ҳаворо чу кулбаи аттор

کند زمین و هوا را چو کلبه عطار

Бад-ӣни хабари ту ҷавонии диҳӣ ба олами пер

بدین خبر تو جوانی دهی به عالم پیر

Кунӣ чу хулди ҷаҳонро зи неъмат бисёр

کنی چو خلد جهان را ز نعمت بسیار

Кунун зи фари ту дар боғҳо падед омад

کنون ز فر تو در باغ ها پدید آمد

зи ҷинси ҷинси наботи вази гӯнаи гавани азҳор

ز جنس جنس نبات وز گونه گون ازهار

Раҳи ту сар басар орост навбаҳор гузин

ره تو سر بسر آراست نوبهار گزین

Ту май хиром ба сад мартабати мубашшири вор

تو می خرام به صد مرتبت مبشر وار

Ба ҳафт кишвар чун ин хабар бигӯе ту

به هفت کشور چون این خبر بگویی تو

Мулӯки ҷону равони пеш ту кунанд нисор

ملوک جان و روان پیش تو کنند نثار

Паём хоҳам додан туро ба ҳафт иқлӣм

پیام خواهم دادن تو را به هفت اقلیم

Чу фатҳ нома бидодӣ паёми ҳам бгзор

چو فتح نامه بدادی پیام هم بگزار

Ту худ мшоҳди ҳоле ва бӯда ҳозир

تو خود مشاهد حالی و بوده حاضر

Ба корзори шҳншаҳи паёми ман ба чаҳ кор

به کارزار شهنشه پیام من به چه کار

Бигӯ ки чун малики асри сайфи давлату дайн

بگو که چون ملک عصر سیف دولت و دین

Хдоигони ҷаҳони хусрави сғору кбор

خدایگان جهان خسرو صغار و کبار

зи баҳри нусрати исломро зи доролмлк

ز بهر نصرت اسلام را ز دارالملک

Ба буми ҳинд дар оварад лашкари ҷаррор

به بوم هند در آورد لشکر جرار

Бидон ки то набӯд лашкарии гарону бузург

بدان که تا نبود لشکری گران و بزرگ

Хиёра кард зи лашкари чиҳил ҳазор савор

خیاره کرد ز لشکر چهل هزار سوار

Чу чархи кӣнаи каш ва чун замона бо қӯт

چو چرخ کینه کش و چون زمانه با قوت

Чу абри тӯфони феъл ва чу абри соъиқаи бор

چو ابر طوفان فعل و چو ابر صاعقه بار

Раҳеи гирифта ба пеши андаруни дарозу маҳиб

رهی گرفته به پیش اندرون دراز و مهیب

Ҳамаи заминаши сангу ҳамаи нботши хор

همه زمینش سنگ و همه نباتش خار

Шуъоъи кавкаби собит ба чарх бар раҳбар

شعاع کوکب ثابت به چرخ بر رهبر

Масири деви джогаҳ ба хок бар ҳанҷор

مسیر دیو دژآگه به خاک بر هنجار

Ҳаме хиромед андари миёни ҳндстон

همی خرامید اندر میان هندستان

Фроштаҳи сари роят ба гунбади даввор

فراشته سر رایت به گنبد دوار

Сипеҳри неки сголу замони фармон бар

سپهر نیک سگال و زمان فرمان بر

Худои роҳнамоӣу млоикаҳи ансор

خدای راهنمای و ملایکه انصار

Бадви мулӯки зи атроф рӯй биниҳоданд

بدو ملوک ز اطراف روی بنهادند

Чунон ки ояд аз офоқи сӯии баҳри анҳор

چنان که آید از آفاق سوی بحر انهار

Каминаи хизмат ҳар як зи тан ки сад бадара

کمینه خدمت هر یک ز تن که صد بدره

Кҳинаҳи ҳадя ҳар як зи ҷомаи сад харвор

کهینه هدیه هر یک ز جامه صد خروار

Гуҳӣ гузошт ҳисор ва гуҳӣ гузошт замин

گهی گذاشت حصار و گهی گذاشت زمین

Гуҳаши мақом ба бешаи гуҳаши нузул ба ғор

گهش مقام به بیشه گهش نزول به غار

Чу май гузашт гузар кард рояти ъолиш

چو می گذشت گذر کرد رایت عالیش

Ба гирд тира бапушед чархи оинаи вор

به گرد تیره بپوشید چرخ آینه وار

Ҳисор агара пайдо шуд аз миёнаи гирд

حصار اگره پیدا شد از میانه گرد

Басони кӯҳ бар ӯ бораҳои чун кҳсор

بسان کوه بر او باره های چون کهسار

Ба ҳасани ртбт ӯ норасидаи дасти қазо

به حسن رتبت او نارسیده دست قضا

Накарда бо ваии ғдрии замонаи ғаддор

نکرده با وی غدری زمانه غدار

Сипаҳ чу доираи печиди гирди ҳсну ҳаме

سپه چو دایره پیچید گرد حصن و همی

Намӯд ҳсни азуи ҳамчуи нуқтаи паргор

نمود حصن ازو همچو نقطه پرگار

Ба корзор зада даст ва гарм гашта набард

به کارزار زده دست و گرم گشته نبرد

зи теғи оҳани снби вази тири хораи гузор

ز تیغ آهن سنب وز تیر خاره گذار

Ба хоб дид дигар шаби амири он чипол

به خواب دید دگر شب امیر آن چیپال

Яке баландӣ ва ӯ бар сараши гирифтаи қарор

یکی بلندی و او بر سرش گرفته قرار

Шудаи ҳаросон аз ҷону гирд бар гардиш

شده هراسان از جان و گرد بر گردش

Ҳамаи саросари пари шарзаи шеру афъии мор

همه سراسر پر شرزه شیر و افعی مار

зи даври дидаи яке марғзори хурраму сабз

ز دور دیده یکی مرغزار خرم و سبز

Дарав кашида яке соябони пари зангор

درو کشیده یکی سایبان پر زنگار

Ниҳодаи Тахтии заррин бар ӯ фириштаи вшӣ

نهاده تختی زرین بر او فرشته وشی

Ду фавҷи ҳури камари баста бар ямину ясор

دو فوج حور کمر بسته بر یمین و یسار

Хаёл давлаташ омад фароз ва гуфт бадв

خیال دولتش آمد فراز و گفت بدو

Ки аз залолати худ гашт боядат безор

که از ضلالت خود گشت بایدت بیزار

Бибоядат бар он соябон рангин шуд

ببایدت بر آن سایبان رنگین شد

Вази он фиришта бибоядат хостани зинҳор

وز آن فرشته ببایدت خواستن زنهار

Чу дид чиполи ин хоби саҳмгин дар вақт

چو دید چیپال این خواب سهمگین در وقت

Гирифт ларзау гашт аз наҳифи он бедор

گرفت لرزه و گشت از نهیب آن بیدار

Яқин шуд ӯро кон соябон Маҳмӯдӣаст

یقین شد او را کان سایبان محمودیست

Дарав нишаста шоҳи Фриштаҳи кирдор

درو نشسته شاه فریشته کردار

Саройёну ғуломони ду фавҷи бастаи камар

سراییان و غلامان دو فوج بسته کمر

Сипоҳ ӯст чу шер ва чу мори гирди ҳисор

سپاه اوست چو شیر و چو مار گرد حصار

Чу шамъ рӯз шуд аз каллаи кабӯди падед

چو شمع روز شد از کله کبود پدید

Замини зи ҳалаи зарбафт сурх карду шиор

زمین ز حله زربفت سرخ کرد و شعار

Амир агара чипол аз сари гунбад

امیر اگره چیپال از سر گنبد

Фурӯи давид ва ба паст омад аз баланди ҳисор

فرو دوید و به پست آمد از بلند حصار

Сарои парда сайфӣ бидид ва хизмат кард

سرای پرده سیفی بدید و خدمت کرد

Бузи ду дасту бикунад аз миёни худ зуннор

بز دو دست و بکند از میان خود زنار

Паём дод ба хусрав ки эй бузурги малик

پیام داد به خسرو که ای بزرگ ملک

Гуноҳ кардам ва кардам бидон гуноҳи иқрор

گناه کردم و کردم بدان گناه اقرار

Ба бандагӣати мақарами туами худовандӣ

به بندگیت مقرم توام خداوندی

Гузоштам ҳамаи исёни ту ҷурм ман бигзор

گذاشتم همه عصیان تو جرم من بگذار

Агар ту афв кунӣ бар дилам бибахшое

اگر تو عفو کنی بر دلم ببخشایی

Кунам зи тан ки ба болои ин ҳисори анбор

کنم ز تن که به بالای این حصار انبار

Ҷавоб дод шаҳаншоҳи сайфи давлату дайн

جواب داد شهنشاه سیف دولت و دین

Ки омадам ба ғзои ман бад-ӣни билоду диёр

که آمدم به غزا من بدین بلاد و دیار

Ҳисор дидам бемар ва лек ҳар як ро

حصار دیدم بی مر و لیک هر یک را

Кушода буд бад-ӣни лашкари ҳудои садбор

گشاده بود بدین لشکر هدی صدبار

Ҳаме биҷустам ҳснии азиму дӯшиза

همی بجستم حصنی عظیم و دوشیزه

Ки дар ҷаҳони нбдши ҳеҷ хусраву солор

که در جهان نبدش هیچ خسرو و سالار

Кунун ки ёфтаам ин ҳисор агара ро

کنون که یافته ام این حصار اگره را

Азин ҳисор барорам ба теғу тири дамор

ازین حصار برآرم به تیغ و تیر دمار

Мулӯкро ҳамаи мақсӯди сим ва зар бошад

ملوک را همه مقصود سیم و زر باشد

Мари муроди ҳамаи афви эзади додар

مر مراد همه عفو ایزد دادار

Пас онгаҳе ба сипаҳ гуфт ҷанг пайванданд

پس آنگهی به سپه گفت جنگ پیوندند

Ман ин ҳисор бигирам ба Авни эзади бор

من این حصار بگیرم به عون ایزد بار

Сипоҳи гирди ҳисор андар омаданд чунонк

سپاه گرد حصار اندر آمدند چنانک

Муборизонро чун лайл менамӯд наҳор

مبارزان را چون لیل می نمود نهار

Ҳисор агара мондаи миёнаи ду сипаҳ

حصار اگره مانده میانه دو سپه

Бурунаши лашкари ислом ва дар даруни куффор

برونش لشکر اسلام و در درون کفار

Басон чарх бирав санги манҷаниқи равон

بسان چرخ برو سنگ منجنیق روان

Чунон куҷо ба сӯии чархи даъвати Аброр

چنان کجا به سوی چرخ دعوت ابرار

Пиёда дидам бо худу ҷавшану ханҷар

پیاده دیدم با خود و جوشن و خنجر

Ҳамеи хазид ба кирдори мор бар девор

همی خزید به کردار مار بر دیوار

Ба сангу тир ва ба оташ ҳаме нагашт ҷудо

به سنگ و تیر و به آتش همی نگشت جدا

Бдўхтндши гӯйӣ ба оҳанӣни мсмор

بدوختندش گویی به آهنین مسمار

Ҳазор захм фиканд ва дилаш нагашт малол

هزار زخم فکند و دلش نگشت ملال

Ҳазор захм бихӯрад ва таниш нагашт фигор

هزار زخم بخورد و تنش نگشت فگار

Ҳар оташӣ ки биндохтндӣ аз кангар

هر آتشی که بینداختندی از کنگر

Чунон намӯдӣ каз чархи кавкаби сайёр

چنان نمودی کز چرخ کوکب سیار

Ҳар он саворӣ кандар миён оташ рафт

هر آن سواری کاندر میان آتش رفت

Ва гарчи буд зи оташ ба гирди он анбор

و گرچه بود ز آتش به گرد آن انبار

Бурун шуд ӯ чу броҳими озр аз озар

برون شد او چو براهیم آزر از آذر

Ба гардиш оташ сӯзанда гашт чун гулзор

به گردش آتش سوزنده گشت چون گلزار

Ба зераши андари шохи бунафшаи гашти зкол

به زیرش اندر شاخ بنفشه گشت زکال

Ба гардиши андари барги шукуфаи гашти шарор

به گردش اندر برگ شکوفه گشت شرار

Гузашти рӯзӣ чанд ва ҳаме нёсуданд

گذشت روزی چند و همی نیاسودند

Сипаҳи зи кӯшиш дар рӯзи равшану шаби тор

سپه ز کوشش در روز روشن و شب تار

Шабӣ ки буд басии саҳмгинтар аз дӯзах

شبی که بود بسی سهمگین تر از دوزخ

Карӣау зишт чу дӯду сиёҳу тира чу қор

کریه و زشت چو دود و سیاه و تیره چو قار

Чу раъд аз абр буғурред кӯси Маҳмӯдӣ

چو رعد از ابر بغرید کوس محمودی

Баромад аз пас девори ҳсни моромор

برآمد از پس دیوار حصن مارامار

Сроӣёни малики ҷумлагии бҷўшиднд

سرائیان ملک جملگی بجوشیدند

Баромаданд баҳри кангари аждаҳои кирдор

برآمدند بهر کنگر اژدها کردار

Ба теғ карданд аз хӯни душманони ҳудо

به تیغ کردند از خون دشمنان هدی

Замин агара ҳамчун замини дарёи бор

زمین اگره همچون زمین دریا بار

Чу дар ҳисор Биҷӯшед тораки габрон

چو در حصار بجوشید تارک گبران

зи тоби оташи шамшер гарм шуд пайкор

ز تاب آتش شمشیر گرم شد پیکار

Ҳаме намӯд з рӯй ҳисоми хӯни аду

همی نمود ز روی حسام خون عدو

Чу оби шингарф аз рӯй таҳтаи зангор

چو آب شنگرف از روی تخته زنگار

зи тарси чанбари гардуни боистодаҳи зи давр

ز ترس چنبر گردون بایستاده ز دور

зи саҳми чашмаи хуршед дар шуда ба ғубор

ز سهم چشمه خورشید در شده به غبار

Ҳисом барон дар сар ба маъдани дониш

حسام بران در سر به معدن دانش

Саҳҳоми парон дар дил ба мавзеи асрор

سهام پران در دل به موضع اسرار

Хдоигонро дидам ба гирди разми андар

خدایگان را دیدم به گرد رزم اندر

Чу шарзаи шер ба дасти аждаҳои мардуми хор

چو شرزه شیر به دست اژدهای مردم خوار

Табораки аллоҳи чашми бад аз камолаши давр

تبارک الله چشم بد از کمالش دور

Чу нур буд бар он мураккаби ҷаҳанда чу нор

چو نور بود بر آن مرکب جهنده چو نار

Кушодаи даст ба захм ва бибаста танги миён

گشاده دست به زخم و ببسته تنگ میان

зи баҳри хшндӣу афви эзади додар

ز بهر خشندی و عفو ایزد دادار

зи ғозён ба ҳисор андарун даромад бонг

ز غازیان به حصار اندرون درآمد بانگ

зи малики хусрави Маҳмӯди боди бархӯрдор

ز ملک خسرو محمود باد برخوردار

Хдоигоно ҳар вақти фатҳ хуш бошад

خدایگانا هر وقت فتح خوش باشد

Валек хуштар бошад ба рӯзгори баҳор

ولیک خوشتر باشد به روزگار بهار

Намӯд дар ҳинди осори фатҳи шамшерат

نمود در هند آثار فتح شمشیرت

« чунин намояди шамшери хусравони осор »

«چنین نماید شمشیر خسروان آثار»

Ҳисоми тез ту шуд зулфиқору ҳинди араб

حسام تیز تو شد ذوالفقار و هند عرب

Ҳисор агара хайбари ту ҳайдари каррор

حصار اگره خیبر تو حیدر کرار

Ҳисоми тести аҷали вази аҷал ки ҷусти амон

حسام تست اجل وز اجل که جست امان

Синони тести қазои вази қазо ки ёфт фирор

سنان تست قضا وز قضا که یافت فرار

Замини ҳинд чунон шуд ки то ба ҳашар бирав

زمین هند چنان شد که تا به حشر برو

зи хӯн ба киштӣ бояд гузошт роҳгзор

ز خون به کشتی باید گذاشت راهگذار

Ба баҳру кӯҳи зи баси хӯн ки ронад теғ ту шуд

به بحر و کوه ز بس خون که راند تیغ تو شد

Ақиқу басад дар ямину зари айёр

عقیق و بسد در یمین و زر عیار

Ҳар ончӣ акнӯн андари замин ӯ равед

هر آنچه اکنون اندر زمین او روید

Чу шоху қўоқ аз шох ӯ сроиди бор

چو شاخ و قواق از شاخ او سرآید بار

Кунун мкўки зи атрофи зӣ ту бифиристанд

کنون مکوک ز اطراف زی تو بفرستند

зи зари сурх ба харвору пели нар ба қатор

ز زر سرخ به خروار و پیل نر به قطار

Чу пел ҷамъ шавад пел хона кун қнўҷ

چو پیل جمع شود پیل خانه کن قنوج

Ба пилбонии пилонт ҷндро бигумор

به پیلبانی پیلانت جندرا بگمار

Хуҷастаи бодати ин фатҳ то ба фирӯзӣ

خجسته بادت این فتح تا به فیروزی

Ба теғ низ бигирӣ чунин ҳисори ҳазор

به تیغ نیز بگیری چنین حصار هزار

Ту буд хоҳии соҳибқирон ба ҳафт иқлӣм

تو بود خواهی صاحبقران به هفت اقلیم

Далел мекунад ин фатҳи ту бад-ӣни гуфтор

دلیل می کند این فتح تو بدین گفتار

Ҳамеша то ба миёни сипеҳри ҷой замӣ аст

همیشه تا به میان سپهر جای زمی است

Кунад ба гирди замини андаруни сипеҳри мадор

کند به گرد زمین اندرون سپهر مدار

Ҳамеша бодӣ дар малики комгорӣу ноз

همیشه بادی در ملک کامگاری و ناز

зи давлати ту чунин фатҳ ҳар маии сад бор

ز دولت تو چنین فتح هر مهی صد بار

Саодати азалӣ бо ту рӯзу шаб ҳамбар

سعادت ازلی با تو روز و شب همبر

Худои ъзўҷл бо ту гоҳу бегаи ёр

خدای عزوجل با تو گاه و بیگه یار