Чу ту маъшуқа ва чу ту дилбар

چو تو معشوقه و چو تو دلبر

Набӯд халқро ба олам дар

نبود خلق را به عالم در

эй марои ҳамчуи ҷону дидаи азиз

ای مرا همچو جان و دیده عزیز

Ин ва он аз ту ёфт умру басар

این و آن از تو یافت عمر و بصر

Бабради ишқи ақлу ишқи ту боз

ببرد عشق عقل و عشق تو باز

Ақли бФзоидми ҳаме дар сар

عقل بفزایدم همی در سر

Ба ҳунари табъро ту устодӣ

به هنر طبع را تو استادی

Ба хиради рӯҳро туе раҳбар

به خرد روح را تویی رهبر

Ба ту суҳбат кунанд дар девон

به تو صحبت کنند در دیوان

Ваз ту гӯйанд бар сари минбар

وز تو گویند بر سر منبر

Гоҳи хилвати туе марои мӯнис

گاه خلوت تویی مرا مونس

Дар ҳазрати марои туе довар

در حضرت مرا تویی داور

Суханоне ки аз ту дорам ёд

سخنانی که از تو دارم یاد

Ҷуфт дил дораму ъдили ҷигар

جفت دل دارم و عدیل جگر

Ба хилофи тугар сухан гӯйанд

به خلاف تو گر سخن گویند

На?идм ҳеҷ аз он сухани бовар

نایدم هیچ از آن سخن باور

То гиребони ту бнгшодм

تا گریبان تو بنگشادم

Аз ҷамол туам набӯд хабар

از جمال توام نبود خبر

Аз сари ту ҳаме нигоҳ кунам

از سر تو همی نگاه کنم

То ба поёни ҷамолу ҳасанӣу фар

تا به پایان جمال و حسنی و فر

Пӯст бар ту ҳаме ба дил гардад

پوست بر تو همی به دل گردد

Гоҳи дигари шӯйу гоҳ дигар

گاه دیگر شوی و گاه دگر

Гоҳ чун зангёни буии асвад

گاه چون زنگیان بوی اسود

Гуҳ чу сақлобёни шӯии аҳмар

گه چو سقلابیان شوی احمر

Вондрин ҳар ду ҳоли азин табдил

واندرین هر دو حال ازین تبدیل

Нашавад ҳеҷ ҳасани ту камтар

نشود هیچ حسن تو کمتر

Ҳамаи ҷурми ту рӯй шуд виҳк

همه جرم تو روی شد ویحک

Ҳама рӯй ту роз шуд яксар

همه روی تو راز شد یکسر

На чу зулф чу анбари Соро

نه چو زلف چو عنبر سارا

На чу рӯй ту дибаҳи шаштар

نه چو روی تو دیبه ششتر

Калак мафтӯл кард зулфи ту ро

کلک مفتول کرد زلف تو را

Бар шикастан ба ҳам чу сиснбр

بر شکستن به هم چو سیسنبر

Ҷону дил хуш шавад чу ме дорам

جان و دل خوش شود چو می دارم

Он шиканҳои зулфи ту ба назар

آن شکنهای زلف تو به نظر

Чу ту ороста надидам ман

چو تو آراسته ندیدم من

Ҷилвагар ушшоқи ту буд магар

جلوه گر عشاق تو بود مگر

Вар набӯдаст ошиқи ту чаро

ور نبودست عاشق تو چرا

Бофт дар зулфакони ту гавҳар

بافت در زلفکان تو گوهر

Рӯзу шаб дар ту ҳосиласт ки дид

روز و شب در تو حاصلست که دید

Рӯзу шабро гирифтаи андар бар

روز و شب را گرفته اندر بر

Ибрат аз ту тавон гирифт оре

عبرت از تو توان گرفت آری

Ки зи рӯзу з шабаст ҷумлаи ъбр

که ز روز و ز شب است جمله عبر

Рӯяти ороста ба холи ҳама

رویت آراسته به خال همه

Зер ҳар холи маънии дигар

زیر هر خال معنی دیگر

Ба ду дидаи ҳадиси ту шинавам

به دو دیده حدیث تو شنوم

Ки марои ҳамчуи дида дар хур

که مرا همچو دیده در خور

Дар канорат гирифт натавонам

در کنارت گرفت نتوانم

То равон бошудам зи дидаи мтр

تا روان باشدم ز دیده مطر

Ҳамаи хушкӣ буд таровати ту

همه خشکی بود طراوت تو

Ки чу рӯем мабод рӯят тар

که چو رویم مباد رویت تر

Об рӯем з тест нагузорам

آب رویم ز تست نگذارم

Ки ба рӯят расад зи оби асар

که به رویت رسد ز آب اثر

Аз ду дидаи ситора май ронам

از دو دیده ستاره می رانم

Ман барин кӯҳи осмони пайкар

من برین کوه آسمان پیکر

Натавонистӣ расед ба ман

نتوانستی رسید به من

Гар ҳамаи танатро ббўдии пар

گر همه تنت را ببودی پر

То даҳаки роҳи сахти шӯридаи сет

تا دهک راه سخت شوریده ست

Ҷуфти ақлии туу ъдили ҳунар

جفت عقلی تو و عدیل هنر

Андарин вақт чун сафар кардӣ

اندرین وقت چون سفر کردی

Дар чунин вақт кам кунанд сафар

در چنین وقت کم کنند سفر

На ғалат кардаам ту он дорӣ

نه غلط کرده ام تو آن داری

Ки ба зотат буд зи халқи хатар

که به ذاتت بود ز خلق خطر

Номи Мансури соҳиби кофӣ

نام منصور صاحب کافی

Доғи дорӣ ба пушту паҳлу бар

داغ داری به پشت و پهلو بر

Онкӣ бо ном ӯ зи халқи ҳаме

آنکه با نام او ز خلق همی

Бозгардад зи раҳи қазоу қадар

بازگردد ز ره قضا و قدر