Таркон ки пушт ва бозуӣ маликанду рӯзгор

ترکان که پشت و بازوی ملکند و روزگار

Ҳастанд гоҳи ҳамлаи бузургони корзор

هستند گاه حمله بزرگان کارزار

Гардон саркашанду далерони чираи даст

گردان سرکشند و دلیران چیره دست

Шерон бешаанду палангони кӯҳсор

شیران بیشه اند و پلنگان کوهسار

Дар дасташони камонҳо монанди абрҳо

در دستشان کمان ها مانند ابرها

Дар захми тирҳошони борони тунди бор

در زخم تیرهاشان باران تند بار

Дар чашми неки хоҳони руста чу тозаи гул

در چشم نیک خواهان رسته چو تازه گل

Дар ҷони бади сголони руста чу тизхор

در جان بد سگالان رسته چو تیزخار

Пӯлодро ба теғи бснбнди гоҳи захм

پولاد را به تیغ بسنبند گاه زخم

Хуршедро ба тир бапушанд рӯзи бор

خورشید را به تیر بپوشند روز بار

Бора бурун ҷаҳонанд аз оташини масоф

باره برون جهانند از آتشین مصاف

Билк бурун гузоранд аз оҳанӣни ҳисор

بیلک برون گذارند از آهنین حصار

Раҳмати барин сарони сроФрохтаҳ чу сарв

رحمت برین سران سرافراخته چو سرو

Кандар сарои малики рзоннди рӯзи бор

کاندر سرای ملک رزانند روز بار

Раҳмати барин ялон ки ба майдони кару фар

رحمت برین یلان که به میدان کر و فر

Хезанд вақти ҳамла чу шерони марғзор

خیزند وقت حمله چو شیران مرغزار

Ҷони бурдани адуро бастаи миён ба ҷон

جان بردن عدو را بسته میان به جان

Дар пеши шаҳриёри ҷаҳондори комгор

در پیش شهریار جهاندار کامگار

Масъӯди шоҳи машриқу мағриб ки даври чарх

مسعود شاه مشرق و مغرب که دور چرخ

Бар тоҷ ӯ Сауд кунад ҳар замони нисор

بر تاج او سعود کند هر زمان نثار

эй ёфта сипеҳри зи ту қадару мартабат

ای یافته سپهر ز تو قدر و مرتبت

Вай карда рӯзгори зи раъии ту ифтихор

وی کرده روزگار ز رأی تو افتخار

Ту бадсиголи моли вази кафи ту рӯзи базм

تو بدسگال مال وز کف تو روز بزم

Чун бадсиголи моли ту кам ёфт зинҳор

چون بدسگال مال تو کم یافت زینهار

Теғи бараҳнаи ту чунон ёфт кисватӣ

تیغ برهنه تو چنان یافت کسوتی

Кони маликро шиор буд адлро дсор

کان ملک را شعار بود عدل را دثار

То азми роҳу қасд сафар карда Эй шудаст

تا عزم راه و قصد سفر کرده ای شدست

Фасли хазон ба хуррамии фасли навбаҳор

فصل خزان به خرمی فصل نوبهار

Гардии равон ба толеъи маймуну фоли саъд

گردی روان به طالع میمون و فال سعد

Иқболи роҳбар шудау бахти комгор

اقبال راهبر شده و بخت کامگار

Бар тези хези кӯҳии тунди сабки рикоб

بر تیز خیز کوهی تند سبک رکاب

Рахшӣ чу бод дар так ва чун чарх дар мадор

رخشی چو باد در تک و چون چرخ در مدار

Венаи шоҳзодагон ки бадишон шудаст боз

وین شاهزادگان که بدیشان شدست باز

Асли баннои давлату дайни сахти устувор

اصل بنای دولت و دین سخت استوار

Бо фару ҷоҳи хусрави парвизу киқбод

با فر و جاه خسرو پرویز و کیقباد

Бо бأсу зӯри рустаму Геву сФндёр

با بأس و زور رستم و گیو و سفندیار

Ҷумлаи туро азизон чун ҷону тан валек

جمله تو را عزیزان چون جان و تن ولیک

Амри туро ба рағбати маъмуру ҷонспор

امر تو را به رغبت مأمور و جانسپار

Дар гирди чатру роят ту карда таъбия

در گرد چتر و رایت تو کرده تعبیه

Шерон бениҳояту пелон бе шумор

شیران بی نهایت و پیلان بی شمار

Ху карда дастҳошон бо лаъиби таъну зарб

خو کرده دستهاشان با لعب طعن و ضرب

Хуш гашта гӯшҳошон бо бонги гирудор

خوش گشته گوشهاشان با بانگ گیرودار

Як шоҳзодаро ту агар номзад кунӣ

یک شاهزاده را تو اگر نامزد کنی

Гӯйӣ ки тахти қайсару тоҷаш ба ҳазрати ор

گویی که تخت قیصر و تاجش به حضرت آر

Ронад сипаҳ ба рӯм ва кунад рӯмро хароб

راند سپه به روم و کند روم را خراب

Як маи туро надорад беш андари интизор

یک مه تو را ندارد بیش اندر انتظار

Оростаи сети давлату дайн аз ту то ба ҳашар

آراسته ست دولت و دین از تو تا به حشر

Коизди баҳри давлат ва дайн кардат ихтиёр

کایزد بهر دولت و دین کردت اختیار

Шоҳои замини ҳинд ба хӯни ташнаи гашти боз

شاها زمین هند به خون تشنه گشت باز

Зинҷо ба сӯии ҳинди сипоҳии каши абрўор

زینجا به سوی هند سپاهی کش ابروار

Сероб кун заминро як сар ба теғи тез

سیراب کن زمین را یک سر به تیغ تیز

Ҳар сӯи зи хӯни Фрўрон бар хоки ҷӯйбор

هر سو ز خون فروران بر خاک جویبار

Имрӯзи борад ончӣ наборид теғи дай

امروز بارد آنچه نبارید تیغ دی

Имсол бинад ончӣ надидаст ҳинди пор

امسال بیند آنچه ندیدست هند پار

Имрӯз бут прессатон ҳастанд бе гумон

امروز بت پرستان هستند بی گمان

Дар бешаҳо хазида ва дар ғорҳо Башшор

در بیشه ها خزیده و در غارها بشار

Акнӯн чунон дар уфтад дар ҳинди зилзила

اکنون چنان در افتد در هند زلزله

Каз ҳар сӯе билразад ҳомӯну кӯҳу ғор

کز هر سویی بلرزد هامون و کوه و غار

Аз буму хок ҳинд бирӯяд наботи марг

از بوم و خاک هند بروید نبات مرگ

Вази ҷони аҳл ширк барояд даму дамор

وز جان اهل شرک برآید دم و دمار

Дар ҳинд бушкованд он теғи барқи захм

در هند بشکفاند آن تیغ برق زخم

Ҳангоми корзор ба даии моҳи лолаи зор

هنگام کارزار به دی ماه لاله زار

Бипароканад зи ҳавли ту чун гирд ҳар сипоҳ

بپراکند ز هول تو چون گرد هر سپاه

Бишкофад аз наҳифи ту чун нор ҳар ҳисор

بشکافد از نهیب تو چون نار هر حصار

Вази саҳми обранги ҳисоми ту хсрўо

وز سهم آبرنگ حسام تو خسروا

Оташкада шавад дил роён гнгбор

آتشکده شود دل رایان گنگبار

Аз ҷамъ баст прессатон вази фавҷи мушрикон

از جمع بست پرستان وز فوج مشرکان

Бонгу нафири хезади рӯзии ҳазор бор

بانگ و نفیر خیزد روزی هزار بار

Гӯйанд бозхости зи ҷои он сипеди шер

گویند بازخاست ز جای آن سپید شیر

Кӯро зи ҷон ёрон бошад ҳамаи шикор

کو را ز جان یاران باشد همه شکار

Кардаст азми он ки бишӯяд зи куфри пок

کردست عزم آن که بشوید ز کفر پاک

Мрҳндро ба зарбати шамшери обдор

مرهند را به ضربت شمشیر آبدار

Дар дасти ту ба ҳамлаи илмҳо бикунади боз

در دست تو به حمله علم ها بکند باز

Он Рахши боди сайри ту ва он гурзи гоўсор

آن رخش باد سیر تو و آن گرز گاوسار

Вена ҳар дуро ба кӯшиш ёрӣ диҳанд низ

وین هر دو را به کوشش یاری دهند نیز

Он рмҳи ҷони шикори туу теғи умри хор

آن رمح جان شکار تو و تیغ عمر خوار

Аз стўти ту ширк бинолад чу раъди сахт

از سطوت تو شرک بنالد چو رعد سخت

Вази зарбати ту куфри бгрид чу абри зор

وز ضربت تو کفر بگرید چو ابر زار

Гардад зафари қавӣ ва шавад фатҳи зӯрманд

گردد ظفر قوی و شود فتح زورمند

Зон билки наҳифи ту ва ханҷар назор

زان بیلک نحیف تو و خنجر نزار

Гирад замини зи теғи ҳама пок равад хӯн

گیرد زمین ز تیغ همه پاک رود خون

Гардад фалаки зи гирди ҳавои ҷумлаи баҳри қор

گردد فلک ز گرد هوا جمله بحر قار

эй ҷоҳи ту чу меҳри зи ртбт фалак фурӯз

ای جاه تو چو مهر ز رتبت فلک فروز

Ваии кафи ту чу абр ба бахшиши ҷаҳон нигор

وی کف تو چو ابر به بخشش جهان نگار

Ту сояи худоӣу хуршеди хусравон

تو سایه خدایی و خورشید خسروان

Ҷузи ту ки дид ҳаргизи хуршеди сояи дор

جز تو که دید هرگز خورشید سایه دار

Ахтари куҷо фурӯзон бошад ба нақши меҳр

اختر کجا فروزان باشد به نقش مهر

Шоҳон ба ту чаҳ монанди эй шоҳу шаҳриёр

شاهان به تو چه مانند ای شاه و شهریار

Ҳқо ки чун ту род надидаст даври чарх

حقا که چون تو راد ندیدست دور چرخ

Валлоҳ ки чун ту шоҳ надидаст рӯзгор

والله که چون تو شاه ندیدست روزگار

Девони малик беш наёбад чу ту малик

دیوان ملک بیش نیابد چو تو ملک

Майдони малик беш набинад чу ту савор

میدان ملک بیش نبیند چو تو سوار

Дар ҷумлаи малик буд туро дояи зини сабаб

در جمله ملک بود تو را دایه زین سبب

Гуҳ бар китфи нишондату гоҳ бо канор

گه بر کتف نشاندت و گاه با کنار

То теғи тез модар фатҳаст рӯзи разм

تا تیغ تیز مادر فتحست روز رزم

Гардад ба гоҳ зодани гирён ва бе қарор

گردد به گاه زادن گریان و بی قرار

Бар зодани футуҳи қавии боди теғи ту

بر زادن فتوح قوی باد تیغ تو

То ҳар замонат фатҳӣ зояд чу сад нигор

تا هر زمانت فتحی زاید چو صد نگار

Бодати хуҷастаи азм ва раҳ наҳиммату ғзот

بادت خجسته عزم و ره نهمت و غزات

Коми муроди ту ҳамаи ҳосили зи кирдигор

کام مراد تو همه حاصل ز کردگار

Чархати ғуломи въмр ба кому замонаи ром

چرخت غلام وعمر به کام و زمانه رام

Давлати рафиқу бахти муайяну худои ёр

دولت رفیق و بخت معین و خدای یار