Чу рӯз равшан бинмуд чеҳра аз шаби тор

چو روز روشن بنمود چهره از شب تار

Задуд меҳри зи ойӣнаи фалаки зангор

زدود مهر ز آیینه فلک زنگار

Чунон ки нури зи раъии хдоигони ҷаҳон

چنان که نور ز رأی خدایگان جهان

Битофт меҳри мунир аз сипеҳри доираи вор

بتافت مهر منیر از سپهر دایره وار

Шабии гузашт ба ман бар чу рӯй аҳрӣман

شبی گذشت به من بر چو روی اهریمن

Чу хати марказ дар хати доираи паргор

چو خط مرکز در خط دایره پرگار

Дилам чу гардун аз ишқи ношикеб шуда

دلم چو گردون از عشق ناشکیب شده

Падед кард ҳамаи розаши он ду зулф чу қор

پدید کرد همه رازش آن دو زلف چو قار

Шабаст зулфашу гардуни дили ман ва на аҷаб

شبست زلفش و گردون دل من و نه عجب

Ки роз гардун ояд падед дар шаби тор

که راز گردون آید پدید در شب تار

Дилам чу дарё дар мавҷ карда пайдои сар

دلم چو دریا در موج کرده پیدا سر

Ба гоҳи мавҷи з дарё шавад падеди шарор

به گاه موج ز دریا شود پدید شرار

Марои зи дидаи равони хӯну хоби рафта аз он

مرا ز دیده روان خون و خواب رفته از آن

Балии з рафтан хӯнаст иллати бедор

بلی ز رفتن خونست علت بیدار

Ҷудо шуда ман аз он моҳи хеш ва гум карда

جدا شده من از آن ماه خویش و گم کرده

зи ман дилӣ ба биёбони ошиқии ҳанҷор

ز من دلی به بیابان عاشقی هنجار

Танам ба тир ғамон карда ишқ ӯ хаста

تنم به تیر غمان کرده عشق او خسته

Дилам ба теғ ҳаво карда ҳиҷр ӯ аФгор

دلم به تیغ هوا کرده هجر او افگار

Ъёрўори дили ман рабӯди дилбари ман

عیاروار دل من ربود دلبر من

Балӣ рубудан бошад ҳамеша кари айёр

بلی ربودن باشد همیشه کر عیار

Маро хушаст вагар чанд нохўшсти мудом

مرا خوشست وگر چند ناخوشست مدام

зи дарди ҳиҷрони айши ман эй маломати кор

ز درد هجران عیش من ای ملامت کار

Макун маломат ва бар сӯхтаи намаки мФкн

مکن ملامت و بر سوخته نمک مفکن

зи ҷанг даст бидору марои азоби мадор

ز جنگ دست بدار و مرا عذاب مدار

зи чӯби хушк чаро буд боядам камтар

ز چوب خشک چرا بود بایدم کمتر

Ки нола гирад чун ӯ ҷудо шавад аз ёр

که ناله گیرد چون او جدا شود از یار

На камтарам ба вафои доштани ман аз қамарӣ

نه کمترم به وفا داشتن من از قمری

Ки аз фироқ ба гоҳи саҳари бмўиди зор

که از فراق به گاه سحر بموید زار

Чу зери чанги ҳамаи рӯзи мадҳ ӯ гӯям

چو زیر چنگ همه روز مدح او گویم

Агар чаҳ гаштам чун зери чанги зор ва назор

اگر چه گشتم چون زیر چنگ زار و نزار

Ҳамеша ҷӯям ҳамчун шароби шодӣ ӯ

همیشه جویم همچون شراب شادی او

Вгрчаҳ дорад чун ҷуръаи шаробами хор

وگرچه دارد چون جرعه شرابم خوار

Агар баборади абри ризоӣ ӯ бар ман

اگر ببارد ابر رضای او بر من

Хазони ҳиҷраш бар ман шавад зи васли баҳор

خزان هجرش بر من شود ز وصل بهار

Вагар барин дили ман меҳри меҳр ӯ тобад

وگر برین دل من مهر مهر او تابد

Дарахти шодӣу лаҳву нишоти оради бор

درخت شادی و لهو و نشاط آرد بار

Ҳаме чаҳ нолами чандини зи ҳиҷри он дилбар

همی چه نالم چندین ز هجر آن دلبر

Чу зуд нола кунад дайр ба шавад бемор

چو زود ناله کند دیر به شود بیمار

Ҳазор шукрати имрӯзи мари марои зи фироқ

هزار شکرت امروز مر مرا ز فراق

Ҳазор шукр бигӯям на бали ҳазор ҳазор

هزار شکر بگویم نه بل هزار هزار

Ки аз фироқ длором шуд марои ҳосил

که از فراق دلارام شد مرا حاصل

Висоли даргаи маъмури шоҳи гетии дор

وصال درگه معمور شاه گیتی دار

Шаҳи Музаффару Мансури шоҳи давлат ва дод

شه مظفر و منصور شاه دولت و داد

Хдоигони фалаки ҳиммати малики дидор

خدایگان فلک همت ملک دیدار

Амири ғозии Маҳмӯди сайфи давлату дайн

امیر غازی محمود سیف دولت و دین

Баному сират ва кунят чу Аҳмади мухтор

بنام و سیرت و کنیت چو احمد مختار

Хуҷастаи номаши зебанда бар каминаи малик

خجسته نامش زیبنده بر کمینه ملک

Чу нақш бар дебо ва чу меҳр дар динор

چو نقش بر دیبا و چو مهر در دینار

Шҳншҳӣ ки ба шоҳаншаҳӣ ӯ давлат

شهنشهی که به شاهنشهی او دولت

Ба тўъу рағбат иқрор кард бе иҷбор

به طوع و رغبت اقرار کرد بی اجبار

Шаҳӣ ки ҳаст кафу теғ ӯ ба разм ва ба базм

شهی که هست کف و تیغ او به رزم و به بزم

Чу баҳри гавҳари мавҷ ва чу абри соъиқаи бор

چو بحر گوهر موج و چو ابر صاعقه بار

Ҳамеи кушояди кишвар ҳаме сетанд малик

همی گشاید کشور همی ستاند ملک

Ба теғи ҷони анҷом ва ба гурзи умри аўбор

به تیغ جان انجام و به گرز عمر اوبار

Ба бндгиши бузургӣ ҳаме шавад розӣ

به بندگیش بزرگی همی شود راضی

Ба чокаряши замона ҳаме диҳад иқрор

به چاکریش زمانه همی دهد اقرار

Ҷаҳону гунбади даввор чун бдидндш

جهان و گنبد دوار چون بدیدندش

Ба гоҳи он ки ҳаме кард бо адуи пайкор

به گاه آن که همی کرد با عدو پیکار

Ҷаҳони зи рӯзу шаби сохт ҷавшан ва хуфтон

جهان ز روز و شب ساخت جوشن و خفتان

зи меҳру моҳ сипар кард гунбади даввор

ز مهر و ماه سپر کرد گنبد دوار

Замона кард ҳамеи мастӣ аз шароби ситам

زمانه کرد همی مستی از شراب ستم

Бабради ханҷар ӯ аз сари замонаи хумор

ببرد خنجر او از سر زمانه خمار

Ҳаме ба рӯзии садраи сар қалам бузанд

همی به روزی صدره سر قلم بزند

Аз он ки ҳаст қалами баста бар миёни зуннор

از آن که هست قلم بسته بر میان زنار

На мари фазойил ӯро ҷаҳон диҳад тафсил

نه مر فضایل او را جهان دهد تفصیل

На мари маноқиб ӯро кунад сипеҳри шумор

نه مر مناقب او را کند سپهر شمار

Хдоигонои меҳри ту фикр туаст магар

خدایگانا مهر تو فکر توست مگر

Казу набошад холии дили сғору кбор

کزو نباشد خالی دل صغار و کبار

Агар накардӣ қадари ту бар фалаки маскан

اگر نکردی قدر تو بر فلک مسکن

Фалак набӯдӣ зинсон ки ҳаст бо миқдор

فلک نبودی زینسان که هست با مقدار

Агар нагаштӣ номи ту дар ҷаҳони соир

اگر نگشتی نام تو در جهان سایر

Ҷаҳон набӯдӣ чунин ки ҳаст пари анвор

جهان نبودی چونین که هست پر انوار

Рикобу пои ту ҷӯяндаи Аннану кафат

رکاب و پای تو جوینده عنان و کفت

Ба корзори аду дар савори гирди савор

به کارزار عدو در سوار گرد سوار

Шавад зи ҳайбати теғати рикоб ӯ халхол

شود ز هیبت تیغت رکاب او خلخال

Шавад зи бими синони ту соидаши аФгор

شود ز بیم سنان تو ساعدش افگار

Ҳамеша бошад номи мулӯки зинда ба шеър

همیشه باشد نام ملوک زنده به شعر

Валек занад ба номи ту бозгашти ашъор

ولیک زند به نام تو بازگشت اشعار

Шигифт нест ки мадҳати ҳаме баланд ояд

شگفت نیست که مدحت همی بلند آید

Ба давлати ту раҳеро баланд шуд гуфтор

به دولت تو رهی را بلند شد گفتار

Сухан ба вазн дуруст ояд ва ба назми қавӣ

سخن به وزن درست آید و به نظم قوی

Чу бошадаш ҳунари марди пари хиради меъёр

چو باشدش هنر مرد پر خرد معیار

Ҳамеша то маликои брдмд чу хотири ту

همیشه تا ملکا بردمد چو خاطر تو

Ба ҳукми эзади хуршеди равшан аз шаби тор

به حکم ایزد خورشید روشن از شب تار

Ба комгории ҷузи фарши хуррамии мспр

به کامگاری جز فرش خرمی مسپر

Ба шодмонии ҷузи дил ба хуррамии мспор

به شادمانی جز دل به خرمی مسپار