Расед ид ва ман аз рӯй ҳури дилбари давр

رسید عید و من از روی حور دلبر دور

Чигуна бошам бе рӯй он биҳиштии ҳур

چگونه باشم بی روی آن بهشتی حور

Маро ки гуяд к-эии дӯсти иди фаррухи бод

مرا که گوید کای دوست عید فرّخ باد

Нигор ман ба лҳоўрд ва ман ба Найшобӯр

نگار من به‌لهاوور و من به نیشابور

Раҳи дарозу ғарибӣу фурқати ҷонон

ره دراز و غریبی و فرقت جانان

Агар бинолам доред мари марои маъзӯр

اگر بنالم دارید مر مرا معذور

зи ёри ёд ҳаме оядам ки ҳар идӣ

ز یار یاد همی آیدم که هر عیدی

Даромадии з дар ман басони ҳури қусӯр

درآمدی ز در من بسان حور قصور

Ҳазор шохи зи сунбули ниҳода бар лола

هزار شاخ ز سنبل نهاده بر لاله

Ҳазор ҳалқаи з анбар фиканда бар кофур

هزار حلقه ز عنبر فکنده بر کافور

Тан чу сими броростаҳ ба ҷомаи ид

تن چو سیم برآراسته به جامه عید

Ниҳода бар ду кафи хештани гулоб ва бихӯр

نهاده بر دو کف خویشتن گلاب و بخور

Ббрдӣ аз дили ман тоби зони ду зулфи мтоб

ببردی از دل من تاب زآن دو زلف متاب

Хумор ишқ фузудӣ ба чашмаки махмур

خمار عشق فزودی به چشمک مخمور

Касе ки давр буд аз чунин шигарф нигор

کسی که دور بود از چنین شگرف نگار

Чигуна бошад бар ҳиҷри ш эйнигор сабур

چگونه باشد بر هجر‌ش ای نگار صبور

Чаро набошам бо азму ҳзми мардона

چرا نباشم با عزم و حزم مردانه

Чаро надорам ҳар чаҳ буд ба дили мастур

چرا ندارم هر چه بود به دل مستور

Чу ёди шаҳри лҳоўру ёр хеш кунам

چو یاد شهر لهاوُر و یار خویش کنم

Набӯд кас ки шуд аз шаҳру ёри хеши нФўр

نبود کس که شد از شهر و یار خویش نفور

Маро бааст ба ҳар ҳоле ва ба ҳар ваҷҳе

مرا به است به هر حالی و به هر وجهی

Ҷамоли ҳазрати ъзнини зи шаҳри лўҳоўр

جمال حضرت عزنین ز شهر لوهاور

Балӣ бааст ба аз васли оннигор маро

بلی به است به از وصل آن نگار مرا

Ҷалоли хизмати даргоҳи хусрави Мансур

جلال خدمت درگاه خسرو منصور

Амири ғозии Маҳмӯди ибни иброҳӣм

امیر غازی محمود ابن ابراهیم

Хдоигонӣ каш ҳаст одилии дастур

خدایگانی کش هست عادلی دستور

Шаҳӣ ки мардӣ бар лашкари ш шудаи солор

شهی که مردی بر لشکر‌ش شده سالار

Шаҳӣ ки родӣ бар ганҷ ӯ шудаи ганҷур

شهی که رادی بر گنج او شده گنجور

Ба гоҳи ҳайбати сом ва ба гоҳи ҳишмати ҷам

به گاه هیبت سام و به گاه حشمت جم

Ба гоҳи кӯшиши нор ва ба гоҳи бахшиши нур

به گاه کوشش نار و به گاه بخشش نور

Мисоли ҳлмши ёбӣ чу бенгарӣ ба ҷибол

مثال حلمش یابی چو بنگری به جبال

Қиёси илмаши бинӣ чу бенгарӣ ба ҳур

قیاس علمش بینی چو بنگری به حور

Ҳаме наҷуед тири ш ба ҷузи дили қайсар

همی نجوید تیر‌ش به جز دل قیصر

Ҳаме нахоҳад теғаши магари сари фағфур

همی نخواهد تیغش مگر سر فغفور

Битарсад аз сари гурзи ш ба рӯзи ҳиҷои марг

بترسد از سر گرز‌ش به روز هیجا مرگ

Ҳазар кунад зи ҳисомаш ба размгоҳи хдўр

حذر کند ز حسامش به رزمگاه خدور

зи баҳри давлати Маҳмӯдёни ҷаҳони эзад

ز بهر دولت محمودیان جهان ایزد

БёФрид ва бидон дод то абади маншур

بیافرید و بدان داد تا ابد منشور

Чаро кунанд талаби нокасони зи гетии мол

چرا کنند طلب ناکسان ز گیتی مال

Чаро шаванд ба беҳудаи ҷоҳилони мағрур

چرا شوند به بیهوده جاهلان مغرور

Яқин бидон ки блошки надомати оради бор

یقین بدان که بلاشک ندامت آرد بار

Ҳар онкии корди андари замини ҷаҳли ғурур

هر آنکه کارد اندر زمین جهل غرور

Хдоигоно роҳӣ гузоштӣ ки ҳаме

خدایگانا راهی گذاشتی که همی

Бурид бод азу нагзарад ба ҷузи ранҷур

برید باد ازو نگذرد به جز رنجور

зи панҷ Сайҳун бигузаштае бномизд

ز پنج سیحون بگذشته ای بنامیزد

Ки боди чашми бад аз тахту рӯзгори ту давр

که باد چشم بد از تخت و روزگار تو دور

Расед иди ҳумоюни шҳо ба хизмати ту

رسید عید همایون شها به خدمت تو

Ниҳодаи пеши ту ҳадяи нишоти лаҳву сарвар

نهاده پیش تو هدیه نشاط لهو و سرور

Ба расми иди шҳо бодаи мрўқи нӯш

به رسم عید شها باده مروق نوش

Ба лаҳни барбату чангу чғонаҳу танбур

به لحن بربط و چنگ و چغانه و تنبور

Хуҷастаи бодати иду хуҷастаи бодати моҳ

خجسته بادت عید و خجسته بادت ماه

Хуҷастаи бодат рафтан ба даргаи маъмур

خجسته بادت رفتن به درگه معمور