Ранги табъӣ ба кори бардаи баҳор
رنگ طبعی به کار برده بهار
Нақшҳо буд аз ончии барад ба кор
نقش ها بود از آنچه برد به کار
Чеҳраи санг ва рӯй гул дорад
چهره سنگ و روی گل دارد
Монавии коргўнаҳи гӯна нигор
مانوی کارگونه گونه نگار
Ҳамаи прсўртст бе хома
همه پرصورتست بی خامه
Ҳамаи пари доираи сет бе паргор
همه پر دایره ست بی پرگار
Абр бар кор кард кори гуҳӣ
ابر بر کار کرد کار گهی
Бсдини пуду змрдинши тор
بسدین پود و زمردینش تار
Бингар акнӯн з меРому дебо
بنگر اکنون ز میرم و دیبا
Содау кӯҳ фарш гардад азор
ساده و کوه فرش گردد ازار
Ҳар чаҳ зрнихи дида будӣ ту
هر چه زرنیخ دیده بودی تو
Ҳамаи шингарфи бинӣу зангор
همه شنگرف بینی و زنگار
Дод бонги намози булбул ва кард
داد بانگ نماز بلبل و کرد
Чашмҳои шукуфаро бедор
چشم های شکوفه را بیدار
Андарин навбаҳори атри афрӯз
اندرین نوبهار عطر افروز
Ба чунин рӯзгори хок нигор
به چنین روزگار خاک نگار
На шигифт ар чу хоки ранг ба ранг
نه شگفت ار چو خاک رنگ به رنگ
Бидамад шохи ранг бар кҳсор
بدمد شاخ رنگ بر کهسار
Абрҳо дирафшону лؤлؤи без
ابرها درفشان و لؤلؤ بیز
Бодҳо машксору анбари бор
بادها مشک سار و عنبر بار
Ҳар ду шохии зи боди пиндорӣ
هر دو شاخی ز باد پنداری
Икдгрро гирифтаанд канор
یکدگر را گرفته اند کنار
Табъ гуяд ки бодаи хур ки зи хок
طبع گوید که باده خور که ز خاک
Лолаи раведи ҳамеи қадаҳи кирдор
لاله روید همی قدح کردار
Об дар ҷӯии бода ранг шудаст
آب در جوی باده رنگ شدست
Бодаи ор эй нигоҳи бода гусор
باده آر ای نگاه باده گسار
Номи он номдор бар ки ҳавоаш
نام آن نامدار بر که هواش
Рӯҳро бодаи исти нӯши гўор
روح را باده ایست نوش گوار
Сқти алмалики тоҳири бен алӣ
ثقت الملک طاهر بن علی
Шарафу фахру зинати аҳрор
شرف و فخر و زینت احرار
эй схоўрзи роди неъмати бахш
ای سخاورز راد نعمت بخش
эй снохри Карими шукри гузор
ای ثناخر کریم شکر گزار
То ҳамеи абрўори бории ту
تا همی ابروار باری تو
Шохҳои умед дорад бор
شاخ های امید دارد بار
Гашти воқифи баланди ҳиммати ту
گشت واقف بلند همت تو
Бар кам ва беш гунбади даввор
بر کم و بیش گنبد دوار
Оташи ақлро дамида ба раъй
آتش عقل را دمیده به رأی
Гавҳари маликро гирифтаи айёр
گوهر ملک را گرفته عیار
Ҷома аз ҳавл бар мухолифи ту
جامه از هول بر مخالف تو
Гашти коми наҳанги ҷони аўбор
گشت کام نهنگ جان اوبار
Рӯзи айшаш ба талхӣу танагӣ
روز عیشش به تلخی و تنگی
Дидаи мӯри гашту Зуҳраи мор
دیده مور گشت و زهره مار
Оташи ҳайбату шикваи ту ро
آتش هیبت و شکوه تو را
Чарх дӯд омаду замонаи шарор
چرخ دود آمد و زمانه شرار
Ҳар ки бо ту чу гул набошад хуш
هر که با تو چو گل نباشد خوش
Ҳар гулии кӯ бикунад гардад хор
هر گلی کو بکند گردد خار
Варна аз бандагӣ ба ту нигарад
ورنه از بندگی به تو نگرد
Дида дар чашм ӯ шавад мсмор
دیده در چشم او شود مسمار
Меҳри ту гар занад ба оташи чанг
مهر تو گر زند به آتش چنگ
Рӯй оташ шавад ҳамаи гулнор
روی آتش شود همه گلنار
Кини тугар наад ба оби қадам
کین تو گر نهد به آب قدم
Зу бхизд чу хушк равад ғубор
زو بخیزد چو خشک رود غبار
Зикри ту бар саҳифаи эҳсон
ذکر تو بر صحیفه احسان
Номи ту бар ҷаридаи ашъор
نام تو بر جریده اشعار
Ҳасанро ҳамчуи нақш бар дебо
حسن را همچو نقش بر دیبا
Зебро ҳамчуи меҳр бар динор
زیب را همچو مهر بر دینار
Он савораст калаки ту ки азу
آن سوارست کلک تو که ازو
Носўорст ҳар ки ҳаст савор
ناسوارست هر که هست سوار
Ваон шубонаст адли ту ки зи бим
وان شبانست عدل تو که ز بیم
Нахурд гург бар барраи зинҳор
نخورد گرگ بر بره زنهار
Гашта фаҳми ту бо қазои ҳам рахт
گشته فهم تو با قضا هم رخت
Карда ваҳми ту бо қадари дидор
کرده وهم تو با قدر دیدار
Он ниҳода ба пеши ин аъмол
آن نهاده به پیش این اعمال
Венаи кушода ба пеши он асрор
وین گشاده به پیش آن اسرار
Чарх чун ртбти баланд ту дид
چرخ چون رتبت بلند تو دید
Ртбт хеш ёфт бе миқдор
رتبت خویش یافت بی مقدار
Кончаҳ дар дастгоҳ худ нагирист
کانچه در دستگاه خود نگریست
Дар хури ҷӯад ту надид ясор
در خور جود تو ندید یسار
эй фузуда ҷаҳони зи ҷоҳи ту фахр
ای فزوده جهان ز جاه تو فخر
Ваии з гардун намӯда қадари ту ор
وی ز گردون نموده قدر تو عار
Ҳар чаҳ дар мадҳат ту хоҳам гуфт
هر چه در مدحت تو خواهم گفت
Ҳеҷ воҷиб наёяд истиғфор
هیچ واجب نیاید استغفار
Банда Эйам ки ту зи ман ёбӣ
بنده ای ام که تو ز من یابی
Мадҳ маънӣ намой даъвии дор
مدح معنی نمای دعوی دار
Кишти гардуни хира рӯй маро
کشت گردون خیره روی مرا
Хираи зинсони маро фурӯ магузор
خیره زینسان مرا فرو مگذار
Ранҷу тимор дар ҳисор маранҷ
رنج و تیمار در حصار مرنج
Ҷони ман ранҷа карду табъи фигор
جان من رنجه کرد و طبع فگار
Табъу ҷони маро ба раҳмату фазл
طبع و جان مرا به رحمت و فضل
Бихар аз ранҷ ва баркаш аз тимор
بخر از رنج و برکش از تیمار
Чун зи имсолу пор ёд кунам
چون ز امسال و پار یاد کنم
Зор гарем зи ҳасрати пирор
زار گریم ز حسرت پیرار
Шери пайкари ялони разми афрӯз
شیر پیکر یلان رزم افروز
Пухта гашта зи оташи пайкор
پخته گشته ز آتش پیکار
На зи ман ҷусти ҳеҷ шеру паланг
نه ز من جست هیچ شیر و پلنگ
На з ман раст ҳеҷ бешау ғор
نه ز من رست هیچ بیشه و غار
Гуҳи марои бод буд зери Аннан
گه مرا باد بود زیر عنان
Гуҳи марои абр буд ҷуфти маҳор
گه مرا ابر بود جفت مهار
Саракашонро зи ман сабк шуд дил
سرکشان را ز من سبک شد دل
Дастҳоро зи ман гарон шуд бор
دستها را ز من گران شد بار
Кунад шуд марги рози ман дандон
کند شد مرگ راز من دندان
Тез шуд размро зи ман бозор
تیز شد رزم را ز من بازار
Буқъа ром карда кандар вай
بقعه رام کرده کاندر وی
Марг борид бар алии айёр
مرگ بارید بر علی عیار
Боз нашнохт ҳеҷ вақти ҳаме
باز نشناخت هیچ وقت همی
Душманами рӯзи равшан аз шаби тор
دشمنم روز روشن از شب تار
Он ҳама шуд кунун маро симиҷӣ аст
آن همه شد کنون مرا سمجی است
Бар сари кӯҳ дар миёнаи ғор
بر سر کوه در میانه غار
Рӯз бар ман сиёҳ кард чу шаб
روز بر من سیاه کرد چو شب
Рӯзии танг ваанда бисёр
روزی تنگ و انده بسیار
Бо дилии хастау рухии пурхӯн
با دلی خسته و رخی پرخون
Қоматии чифтау тании бемор
قامتی چفته و تنی بیمار
Банди ман вазн санг дорад ва рӯй
بند من وزن سنگ دارد و روی
Рӯзи ман ранг қӣр дорад виқор
روز من رنگ قیر دارد وقار
Бо ман ин рӯзгори байн ки чаҳ кард
با من این روزگار بین که چه کرد
Ҷаври ин рӯзгори ноҳамвор
جور این روزگار ناهموار
Пар пурм дод бодаи давлат
پر پرم داد باده دولت
То зи меҳнат маро гирифт хумор
تا ز محنت مرا گرفت خمار
Кардаанд худои нотарсон
کرده اند خدای ناترسان
Дар яке зовияи зи ҳабси Башшор
در یکی زاویه ز حبس بشار
Даъвии зиракӣ ҳаме кардам
دعوی زیرکی همی کردم
Зад лагад риш говем ҳанҷор
زد لگد ریش گاویم هنجار
Дар ҷаҳони ҳеҷ одамии мшнос
در جهان هیچ آدمی مشناس
Бтар аз риши гови зирак сор
بتر از ریش گاو زیرک سار
Сарнигӯн дорадам ба макр ва ба ғдр
سرنگون داردم به مکر و به غدر
Чархи макору олами ғаддор
چرخ مکار و عالم غدار
Гар ҳаме ботилам кунӣ шояд
گر همی باطلم کنی شاید
Даҳ як он ба назм ва наср биор
ده یک آن به نظم و نثر بیار
Гуфтаам ранҷҳои хеши басӣ
گفته ام رنج های خویش بسی
Чаҳ кунам ҳар замони ҳамеи такрор
چه کنم هر زمان همی تکرار
Чун қаламгар на роми ҳукми туам
چون قلم گر نه رام حکم توام
Бар танам ҳаст чун қалами зуннор
بر تنم هست چون قلم زنار
эй зи ҷоҳи ту адли рӯзафзӯн
ای ز جاه تو عدل روزافزون
Ваии зи раъии ту малики дўлтёр
وی ز رأی تو ملک دولتیار
Тира шуд рӯзи ман чу меҳр битоб
تیره شد روز من چو مهر بتاب
Ташна шуд ҷони ман чу абри бабор
تشنه شد جان من چو ابر ببار
эй хазонро ба табъ карда баҳор
ای خزان را به طبع کرده بهار
Бигузар ин чунин баҳори ҳазор
بگذر این چنین بهار هزار
Дар бузургӣу сарварии Маҳмӯд
در بزرگی و سروری محمود
Вази бузургӣу бахти бархӯрдор
وز بزرگی و بخت برخوردار