Чу боғи гашти хароб аз хазони нмондши об

چو باغ گشت خراب از خزان نماندش آب

Намонад оби мронҷоиро ки гашти хароб

نماند آب مرآنجای را که گشت خراب

Чу шуд рҳоиии кофури судаи бехати фалак

چو شد رحایی کافور سوده بیخت فلک

Гар оби рехт куҷо дошт гардиши дулоб

گر آب ریخت کجا داشت گردش دولاب

Ду чашм равшан бикшод наргис аз шармаш

دو چشم روشن بگشاد نرگس از شرمش

Ба абр торӣ барбаст офтоби ниқоб

به ابر تاری بربست آفتاب نقاب

Чу пораи пораи садафи гашти оби ҷӯйу азу

چو پاره پاره صدف گشت آب جوی و ازو

Миёни ҷӯии даруни пари зи лؤлؤи хўшоб

میان جوی درون پر ز لؤلؤ خوشاب

Агар бабради кофури наслҳо бе шак

اگر ببرد کافور نسل ها بی شک

Чунин ба кофури обистан аз чаҳ гашти саҳоб

چنین به کافور آبستن از چه گشت سحاب

Агар на сонеъро об ҳавз шуд мункир

اگر نه صانع را آب حوض شد منکر

Чаро шудаст чунин санг дар майонаш об

چرا شدست چنین سنگ در میانش آب

Набот заррин гардад зи об чун нуқра

نبات زرین گردد ز آب چون نقره

Замини ҳўосли пӯшади зи абр чун симоб

زمین حواصل پوشد ز ابر چون سیماب

зи баргу барфи пар аз зар ва сим гардад боғ

ز برگ و برف پر از زر و سیم گردد باغ

Чу хона вале шаҳриёр нусрат ёб

چو خانه ولی شهریار نصرت یاب

Хуҷастаи толеъи Маҳмӯди хусрави Эрон

خجسته طالع محمود خسرو ایران

Ки толеъашро хуршеди зебади устурлоб

که طالعش را خورشید زیبد اسطرلاب

Хдоигони ҷаҳони сайфи давлати онкии азу

خدایگان جهان سیف دولت آنکه ازو

Хдоигонӣ тоза шудасту давлати шоб

خدایگانی تازه شدست و دولت شاب

Хдоигонои онӣ ки рӯз размат ҳаст

خدایگانا آنی که روز رزمت هست

Қазо ба зери Аннану қадар ба зери рикоб

قضا به زیر عنان و قدر به زیر رکاب

Мухолифати зншоби ту ончунон ҷуста аст

مخالفت زنشاب تو آنچنان جسته است

Ки аз камони ту дар рӯзи корзори ншоб

که از کمان تو در روز کارزار نشاب

Ба шаб наёрад хуфтани адуии ту малико

به شب نیارد خفتن عدوی تو ملکا

Ки ҷузи ҳисоми ту чизе набинад андари хоб

که جز حسام تو چیزی نبیند اندر خواب

Чаҳ оташаст ҳисомат ки чун фурӯхта шуд

چه آتش است حسامت که چون فروخته شد

Бадви дилу ҷигар душманон кунанд кабоб

بدو دل و جگر دشمنان کنند کباب

Дар он замон ки ба ҳиҷои спидрўён ро

در آن زمان که به هیجا سپیدرویان را

Муборизону далерон ба хӯн кунанд хитоб

مبارزان و دلیران به خون کنند خطاب

зи хӯни намояд рӯй замин чу чашм ҳамЭй

ز خون نماید روی زمین چو چشم همای

з гирд гардад рӯй ҳаво чу пари ғроб

ز گرد گردد روی هوا چو پر غراب

Чу бод ва хок наҷӯӣ марги шитобу диранг

چو باد و خاک نجویی مرگ شتاب و درنگ

Чу рмҳ ва сайф ндонӣ магари тъону зарроб

چو رمح و سیف ندانی مگر طعان و ضراب

Рухи адуати зарандуди гашт аз паии обк

رخ عدوت زراندود گشت از پی آبک

Мураккабаст ҳисомати зи оташу симоб

مرکب است حسامت ز آتش و سیماب

Агар кабӯтар гардад мухолифати малико

اگر کبوتر گردد مخالفت ملکا

зи дом ту наҷаҳд чун кабӯтар аз мизроб

ز دام تو نجهد چون کبوتر از مضراب

Чу тиру теғи ту дар мағзу дидаи душман

چو تیر و تیغ تو در مغز و دیده دشمن

Наҷуст ҳеҷ дурахш ва нарафт ҳеҷ шаҳоб

نجست هیچ درخش و نرفت هیچ شهاب

Чу кӯҳу бодии лекин чу кӯҳ ва бодтар аст

چو کوه و بادی لیکن چو کوه و بادتر است

Ба гоҳи ҳалами диранг ва ба гоҳи ҳамлаи шитоб

به گاه حلم درنگ و به گاه حمله شتاب

Чу аз табоиъи оташи баромадӣ ба ҷаҳон

چو از طبایع آتش برآمدی به جهان

Мулӯк дар ваии монда чу боду обу туроб

ملوک در وی مانده چو باد و آب و تراب

Баланди грўдни зибдти даргаи олӣ

بلند گرودن زیبدت درگه عالی

Ки Зуҳра ҳоҷиб бошадаш муштарии бўоб

که زهره حاجب باشدش مشتری بواب

Сахоу адли ту андари ҷаҳон ба рӯз ва ба шаб

سخا و عدل تو اندر جهان به روز و به شب

Чунон равад ки ба рӯзи офтобу шаби маҳтоб

چنان رود که به روز آفتاب و شب مهتاب

Ту қутби адлӣу миҳроби малики рост ба тест

تو قطب عدلی و محراب ملک راست به تست

Ба қутб рост шавад бехилоф ҳар миҳроб

به قطب راست شود بی خلاف هر محراب

На ҳеҷ гардун бо ҳиммат ту сояд сар

نه هیچ گردون با همت تو ساید سر

На ҳеҷ оташ бо ҳайбат ту гирад тоб

نه هیچ آتش با هیبت تو گیرد تاب

зи адли ту бикунади ранги нохунони ҳужабр

ز عدل تو بکند رنگ ناخنان هژبر

зи амни ту бикунади Кебеки дидаҳои уқоб

ز امن تو بکند کبک دیده های عقاب

Басанда нест ба базми тугар фалак созад

بسنده نیست به بزم تو گر فلک سازد

зи баргҳо динору зи абрҳо асўоб

ز برگ ها دینار و ز ابرها اثواب

Ҷаҳони ду қисмат бояд зи баҳри ҷӯади ту ро

جهان دو قسمت باید ز بهر جود تو را

Яке ҳамаи вазон ва яке ҳамаи зарроб

یکی همه وزان و یکی همه ضراب

Хдоигонои онӣ ки аз ту ва ба ту шуд

خدایگانا آنی که از تو و به تو شد

Задуда рӯй ҳақиқати кушодаи чашми савоб

زدوده روی حقیقت گشاده چشم صواب

Хуҷастаи бодати ташрифу халъати султон

خجسته بادت تشریف و خلعت سلطان

Фузунати бодо ҳар рӯзи халъати эҷоб

فزونت بادا هر روز خلعت ایجاب

Басони чархи сарафроз ва бар замона бигард

بسان چرخ سرافراز و بر زمانه بگرد

Чу офтоб барафрӯз ва бар замона битоб

چو آفتاب برافروز و بر زمانه بتاب