Гардиши осмони доираи вор
گردش آسمان دایره وار
Гоҳи оради хазону гоҳи баҳор
گاه آرد خزان و گاه بهار
Гуҳ кунад айши зиндагонии талх
گه کند عیش زندگانی تلخ
Гуҳ кунад рӯзи шодмонии тор
گه کند روز شادمانی تار
Дидаеро занад занда неш
دیده ای را زند ز انده نیش
Ҷгариро хулди зи маргии хор
جگری را خلد ز مرگی خار
Нараҳад зу наҳанг дар дарё
نرهد زو نهنگ در دریا
Наҷаҳд зу паланг дар кҳсор
نجهد زو پلنگ در کهسار
Карда бар саракашон ба ҳамлаи ситам
کرده بر سرکشان به حمله ستم
Барда аз хусравон ба қаҳри дамор
برده از خسروان به قهر دمار
Нест ҷисмӣ казу нанолад сахт
نیست جسمی کزو ننالد سخت
Нест чашмӣ казу нигаред зор
نیست چشمی کزو نگرید زار
Зиндагонӣу ҷону дили шукрад
زندگانی و جان و دل شکرد
Захми ин аждаҳои умри шикор
زخم این اژدهای عمر شکار
Комронӣу ъз ва лаҳв хӯрд
کامرانی و عز و لهو خورد
Даҳани ин наҳанги мардуми хор
دهن این نهنگ مردم خوار
Баси банноҳо ки ӯ баровардаст
بس بناها که او برآوردست
Боз кардаст бо замини ҳамвор
باز کردست با زمین هموار
Баси равонҳо ки ӯ бпрўрдст
بس روان ها که او بپروردست
Ки надодаст бози пас зинҳор
که ندادست باز پس زنهار
Гоҳ бар модарии зи дасти оташ
گاه بر مادری ز دست آتش
Гуҳи рабӯдаи сети бачае зи канор
گه ربوده ست بچه ای ز کنار
Ту агар сол ва ма бинолӣ сахт
تو اگر سال و مه بنالی سخت
Ту агар рӯзу шаби бгриии зор
تو اگر روز و شب بگریی زار
Оқибати ҳеҷ фоида накунад
عاقبت هیچ فایده نکند
Пас тани хеши ҳеҷ ранҷи мадор
پس تن خویش هیچ رنج مدار
эй малики зодае ки фикрати ту
ای ملک زاده ای که فکرت تو
Равшани ойӣна Эйаст бе зангор
روشن آیینه ای است بی زنگار
Неки доне ки кас наёяд пас
نیک دانی که کس نیاید پس
Бо қазоҳои эзади додар
با قضاهای ایزد دادار
Чарх тундаст тан ба ранҷа манеҳ
چرخ تندست تن به رنجه منه
Марг ҳақаст дил ба ғами мспор
مرگ حقست دل به غم مسپار