эй кӣнаи вари замонаи ғаддори хира сор

ای کینه ور زمانه غدار خیره سار

Бар хира тира карда ба мо бар ту рӯзгор

بر خیره تیره کرده به ما بر تو روزگار

Ҳар ҳафтаанда дигар оре ба рӯй мо

هر هفته انده دگر آری به روی ما

Ранҷӣ дигар ба ҳар гуҳ дар лайл ва дар наҳор

رنجی دگر به هر گه در لیل و در نهار

Як рӯзи роҳатӣ ва яке ҳафтаи ранҷу ғам

یک روز راحتی و یکی هفته رنج و غم

Як моҳи барқарорӣ ва як сол бе қарор

یک ماه برقراری و یک سال بی قرار

Бар бандагон агар бстизсти кори ту

بر بندگان اگر بستیزست کار تو

Бар хоҷаи амид чарое ситезаи кор

بر خواجه عمید چرایی ستیزه کار

Бар насри рустам аз чаҳ стмгор гашта Эй

بر نصر رستم از چه ستمگار گشته ای

Дар меҳтарӣ набӯд ситамгар ба ҳеҷ кор

در مهتری نبود ستمگر به هیچ کار

Он бўолФрҷ ки дод ҷаҳонро зи ғами фараҷ

آن بوالفرج که داد جهان را ز غم فرج

Акнӯн ҳам аз ҷаҳони ту барории ҳамеи дамор

اکنون هم از جهان تو برآری همی دمار

Он меҳтарӣ ки дасташи дарёии қулзуми сет

آن مهتری که دستش دریای قلزم ست

Дарёи канори монда ӯ рост бар канор

دریا کنار مانده او راست بر کنار

эй чун маи чаҳордаҳ дар коҳишу камӣ

ای چون مه چهارده در کاهش و کمی

Маро з костан набӯд ҳеҷ нангу ор

مه را ز کاستن نبود هیچ ننگ و عار

Моҳ ар ҳама тамом накоҳад ҳар ончӣ ҳаст

ماه ار همه تمام نکاهد هر آنچه هست

Охир барояд аз фалак аз чаҳ назору зор

آخر برآید از فلک از چه نزار و زار

Охир фузун шавад ки фузӯнӣ з костӣаст

آخر فزون شود که فزونی ز کاستیست

Вази пастии орадаш бар баландии даҳ ва чаҳор

وز پستی آردش بر بلندی ده و چهار

Ҷӯӣ ки оби рафта буд рӯзии андрў

جویی که آب رفته بود روزی اندرو

Охири ҳам андрў кунад он оби раҳгузор

آخر هم اندرو کند آن آب رهگذار

Ин гардиши фалак на ҳама бар наҳваст аст

این گردش فلک نه همه بر نحوست است

Охири съодтист дар ин ахтару мадор

آخر سعادتیست در این اختر و مدار

Охир ба ком дил барисӣу ҳавои дил

آخر به کام دل برسی و هوای دل

Охири замона бо ту кунад бози ифтихор

آخر زمانه با تو کند باز افتخار

эй рӯзгори хоҷа агар хоҷа ҷӯ шудӣ

ای روزگار خواجه اگر خواجه جو شدی

Бози ои бози хоҷа ва ӯро ба пои дор

باز آی باز خواجه و او را به پای دار

Доне ки комгортар аз ту набӯд кас

دانی که کامگارتر از تو نبود کس

Дар мартабати заҳр ки сғорнд ва аз кбор

در مرتبت زهر که صغارند و از کبار

Хорои хамири гашт ба фармон ӯ ҳаме

خارا خمیر گشت به فرمان او همی

Саҳмаш падед кард зи дарёи ҳамеи ғубор

سهمش پدید کرد ز دریا همی غبار

Адлаш ҳаме бишуст зи дандони мори заҳр

عدلش همی بشست ز دندان مار زهر

Фазлаш ҳаме бараст гул аз хоки хишту хор

فضلش همی برست گل از خاک خشت و خار

эй рои ту бар асби замонаи савори нек

ای رای تو بر اسب زمانه سوار نیک

Ҳар чанд худ замона ба мо буд бар савор

هر چند خود زمانه به ما بود بر سوار

Аз фар ва аз саодати андари диёри ҳинд

از فر و از سعادت اندر دیار هند

Фаршӣ фикандае ту кас аз ҷӯади пуду тор

فرشی فکنده ای تو کس از جود پود و تار

Умеди мо ҳама ба ҳамон рӯзгори тест

امید ما همه به همان روزگار تست

Ёрб тамом кун ту умеди умедвор

یارب تمام کن تو امید امیدوار

Ҳар чанд борҳои гарон бар замин басӣаст

هر چند بارهای گران بر زمین بسیست

Охир чу ҳалам ту накашидаст ҳеҷ бор

آخر چو حلم تو نکشیدست هیچ بار

Омад гуҳи баромадани офтоби ту

آمد گه برآمدن آفتاب تو

То кӣ зи бом субҳ барояд зи кӯҳсор

تا کی ز بام صبح برآید ز کوهسار

Ногуҳи шуъоъ рӯй ту бадарахшад эй амид

ناگه شعاع روی تو بدرخشد ای عمید

Хушнӯд гардад аз ту ҳамаи малики ҳӯшёр

خشنود گردد از تو همه ملک هوشیار

эй онкӣ аз никуӣ ва аз номи неки ту

ای آنکه از نکویی و از نام نیک تو

Баси марди шӯрбахт ки гаштаст Бахтиёр

بس مرد شوربخت که گشتست بختیار

эй дастгири шоири мамдуҳ бо футуҳ

ای دستگیر شاعر ممدوح با فتوح

эй ҳақи шиноси меҳтару ҳақдори ҳқгзор

ای حق شناس مهتر و حقدار حقگزار

Доне ки бандаро бар ту ҳақ хизматаст

دانی که بنده را بر تو حق خدمتست

Он хидматӣ ки монад зи ман то гуҳи шумор

آن خدمتی که ماند ز من تا گه شمار

Аз бандаи ёдгор ҷаҳон монад мадҳи ту

از بنده یادگار جهان ماند مدح تو

Ҳаргиз мабод аз ту ҷаҳони мондаи ёдгор

هرگز مباد از تو جهان مانده یادگار

Аз ғилзатӣу васлати ғилзат ҳаме кунад

از غلظتی و وصلت غلظت همی کند

Марро бузургу накӯи ному номдор

مر را بزرگ و نکو نام و نامدار

Андешаи бароти диҳӣ чун надоштӣ

اندیشه برات دهی چون نداشتی

Додӣ ба бандаи слт ва шуд кор чун нигор

دادی به بنده صلت و شد کار چون نگار

Шарҳи бароти банда ба бўбкр гуфта шуд

شرح برات بنده به بوبکر گفته شد

Тӯсӣ ки несташ ба Найшобӯру Тӯси ёр

طوسی که نیستش به نیشابور و طوس یار

То об ва оташ ояд пайдои ҳамеи зи абр

تا آب و آتش آید پیدا همی ز ابر

То хокро ғубор буд абрро бухор

تا خاک را غبار بود ابر را بخار

Ъзу бақоати боду сарати сабзу тани дуруст

عز و بقات باد و سرت سبز و تن درست

Дилшоду шодкому тани ободу шодхўор

دلشاد و شادکام و تن آباد و شادخوار

Мспори дил баандау гетии ҳамеи сипар

مسپار دل به انده و گیتی همی سپر

Магзар ту аз ҷаҳону ҷаҳони хуши ҳамеи гузор

مگذر تو از جهان و جهان خوش همی گذار