эй ахтарӣ нае ту магари ахтар

ای اختری نه‌ای تو مگر اختر

Гардун фазл гашта ба ту анвар

گردون فضل گشته به تو انور

Он ахтарӣ ки саъд буд бе наҳс

آن اختری که سعد بود بی نحس

Он ахтарӣ ки нафъ буд бе зр

آن اختری که نفع بود بی ضر

Андари буруҷи мадҳу санои шеърат

اندر بروج مدح و ثنا شعرت

Соир чу ахтараст ба ҳар кишвар

سایر چو اختر است به هر کشور

Шеърати расида дар ндби зулмат

شعرت رسیده در ندب ظلمت

Чашми маро ба нури яке ахтар

چشم مرا به نور یکی اختر

Табъӣ ки роҳ гум кунад ӯро ту

طبعی که راه گم کند او را تو

Чу ахтарӣ ба сӯии хиради раҳбар

چو اختری به سوی خرد رهبر

Масъӯди гашти ахтари бахти ман

مسعود گشت اختر بخت من

Зини назми нурманди фалаки пайкар

زین نظم نورمند فلک پیکر

Дар назм чун хат сияҳат дидам

در نظم چون خط سیهت دیدم

Чун ахтарони маъонӣ ӯ яксар

چون اختران معانی او یکسر

Донам шунидае ки чу ахтари ман

دانم شنیده ای که چو اختر من

Ҳастам зи кӯҳи танг ба гардун бар

هستم ز کوه تنگ به گردون بر

Ахтар муқовимат накунад бо ман

اختر مقاومت نکند با من

Чун зу ним ба қадару маҳали камтар

چون زو نیم به قدر و محل کمتر

Аз ларзаи ҳамчуи ахтарами он соъат

از لرزه همچو اخترم آن ساعت

Каз машриқи офтоби براردи сар

کز مشرق آفتاب برآرد سر

Рӯзам шабаст ва дар шаби тории ман

روزم شبست و در شب تاری من

Бедори ҳамчуи ахтар бар меҳвар

بیدار همچو اختر بر محور

Бар қади ҳамчуи чанбари ман ашкам

بر قد همچو چنبر من اشکم

Чун ахтарони гардун бар чанбар

چون اختران گردون بر چنبر

Нашигифт ар ахтараши шкФд аз ман

نشگفت ار اخترش شکفد از من

Гази каф кабӯд шуд чу сипеҳрам бар

گز کف کبود شد چو سپهرم بر

Сад бохтар чу ахтар агар дидам

صد باختر چو اختر اگر دیدم

Виҳк чаро набинам як ховар

ویحک چرا نبینم یک خاور

Андари миёни авҷ чаро зинсон

اندر میان اوج چرا زینسان

Чун ахтар аз ҳубут шудам музтар

چون اختر از هبوط شدم مضطر

Чун ахтронм аз дил ва аз хотир

چون اخترانم از دل و از خاطر

Зон ҳамчуи ахтарам ба ваболи андар

زان همچو اخترم به وبال اندر

Чун ахтарам шигифт макун чандин

چون اخترم شگفت مکن چندین

Гар мҳтрқ шудам аз гарони хур

گر محترق شدم از گران خور

Чун хусрави сипеҳр маҳал омад

چون خسرو سپهر محل آمد

Ахтар ба ҷонаш банда шуду чокар

اختر به جانش بنده شد و چاکر

Чандини ҳамеи муҳоқ чаро байнам

چندین همی محاق چرا بینم

Зини нури офтоби зёи густар

زین نور آفتاب ضیا گستر

Шуд мӯягар чу кайвони бахти ман

شد مویه گر چو کیوان بخت من

Зон пас ки буд Зуҳраи хунёгар

زان پس که بود زهره خنیاگر

Аз покӣ ар чу муштарӣам дар дил

از پاکی ار چو مشتریم در دل

Баҳроми вор чун будам озар

بهرام وار چون بودم آذر

На ман Уторидам ки ба ҳар ҳоле

نه من عطاردم که به هر حالی

Ҳар рӯз ҳаст сӯзиши ман бе мар

هر روز هست سوزش من بی مر

Ман сӯхтаи зи ахтари ворунам

من سوخته ز اختر وارونم

Ин ахтараст ёрб ё ахгар

این اخترست یارب یا اخگر

Чун ахтар арча рафтаам аз хона

چون اختر ارچه رفته ام از خانه

Роҷеъ чаро ҳаме нашавам з эдар

راجع چرا همی نشوم ز ایدر

Ахтари зи ҷурми чарх чу бадарахшад

اختر ز جرم چرخ چو بدرخشد

Чу оташ аз мушаббакаи миҷмар

چو آتش از مشبکه مجمر

Вази ахтари шаҳоби фалак ҳар сӯ

وز اختر شهاب فلک هر سو

Гардад чу санги зардишони зар

گردد چو سنگ زردیشان زر

Шабро ба гӯш ва гардан барбандад

شب را به گوش و گردن بربندد

Аз ахтарону хотири ҷони зевар

از اختران و خاطر جان زیور

То рӯз аз ашки дидаи гулгунам

تا روز از اشک دیده گلگونم

Чун ахтарон нигун будам ховар

چون اختران نگون بودم خاور

Зини ахтарони дида ки ҳамчун дар

زین اختران دیده که همچون در

Бинии равон шуда пас якдигар

بینی روان شده پس یکدیگر

Гӯйӣ мклласт марои болин

گویی مکلل است مرا بالین

Гӯйӣ мурассаъаст марои бистар

گویی مرصع است مرا بستر

Ҳар шаб ки нави бароянд аз гардун

هر شب که نو برآیند از گردون

Ин ахтарони шӯх на ҷоноўр

این اختران شوخ نه جاناور

Гирданд ҳар замони зи қазои бад

گردند هر زمان ز قضای بد

Ранҷу ғами марои падару модар

رنج و غم مرا پدر و مادر

Охир на кам з ахтарам шавад низ

آخر نه کم ز اخترم شود نیز

Чун ахтарам шавад ба саодати фар

چون اخترم شود به سعادت فر

Абёти ту ҳамин ададаст оре

ابیات تو همین عددست آری

Маънисти андари ахтарам аз ҳар дар

معنیست اندر اخترم از هر در