Чанд гӯйӣ ки ншнўндти роз

چند گویی که نشنوندت راز

Чанд ҷӯӣ ки менаёбӣ боз

چند جویی که می نیابی باز

Бад макун ху ки табъ гирад ху

بد مکن خو که طبع گیرد خو

Ноз кам кун ки оз гардад ноз

ناز کم کن که آز گردد ناز

Аз фароз омадӣ сабк ба нишеб

از فراز آمدی سبک به نشیب

Ранҷи бинӣ ки бар шӯй ба фароз

رنج بینی که بر شوی به فراز

Бештар кун азимат чун барқ

بیشتر کن عزیمت چون برق

Дар замона фикан чу раъди овоз

در زمانه فکن چو رعد آواز

Камтар аз шамъи нестии бФрўз

کمتر از شمع نیستی بفروز

Гар саратро ҷудо кунанд бгоз

گر سرت را جدا کنند بگاز

Рост кун лафз ва устувор бигӯ

راست کن لفظ و استوار بگو

Сира кун роҳ ва пас далер битоз

سره کن راه و پس دلیر بتاز

Хоки сарфӣ ба қаъри маркази рӯ

خاک صرفی به قعر مرکز رو

Нури маҳзӣ ба авҷ гардун тоз

نور محضی به اوج گردون تاز

То наёбӣ мурод хеш бакӯш

تا نیابی مراد خویش بکوش

То насозад замона бо ту бисоз

تا نسازد زمانه با تو بساز

Гар уқобии мгири одати ҷғд

گر عقابی مگیر عادت جغد

Вари палангии мгири хуии гуроз

ور پلنگی مگیر خوی گراز

Ба кам аз қадар худ машав розӣ

به کم از قدر خود مشو راضی

Байн ки гунҷишк менагирад боз

بین که گنجشک می نگیرد باز

Бар замини фарохи даҳ новирд

بر زمین فراخ ده ناورد

Бар ҳавоӣ баланд кун парвоз

بر هوای بلند کن پرواز

Гар ту сангии балои сахтии каш

گر تو سنگی بلای سختی کش

Вар нае санг башикану бгдоз

ور نه ای سنگ بشکن و بگداز

Чанд бошӣ ба ин ва он машғӯл

چند باشی به این و آن مشغول

Шарми дор ва ба хештани пардоз

شرم دار و به خویشتن پرداز

Аз дилу сари мсози сангу гуҳар

از دل و سر مساز سنگ و گهر

Ҳар чаҳ дории зи дил бурун андоз

هر چه داری ز دل برون انداز

Низ мнўиси номаҳои умед

نیز منویس نامه های امید

Беш мФрсти рқъаҳҳои ниёз

بیش مفرست رقعه های نیاز

Ҷуз бар соҳиби аҷали Мансур

جز بر صاحب اجل منصور

Онкии меҳраши баради зи чархи намоз

آنکه مهرش برد ز چرخ نماز

Дар сифати мадҳ ӯ чу гирд ояд

در صفت مدح او چو گرد آید

Лашкарии каши з ақл бошад соз

لشکری کش ز عقل باشد ساز

Мураккаби шукр ӯ чу раъд бикӯб

مرکب شکر او چو رعد بکوب

Илми васф ӯ чаҳ ма ба фароз

علم وصف او چه مه به فراز

Ҳамлаҳо бар ба табъи теғи гузор

حمله ها بر به طبع تیغ گذار

Разм ҳо кун ба ваҳми тирандоз

رزم ها کن به وهم تیرانداز

Ту баӣ қуръа умед бизан

تو بهی قرعه امید بزن

Ту барии муҳра мурод бибоз

تو بری مهره مراد بباز

Вар навой мдиҳ хоҳӣ зад

ور نوای مدیح خواهی زد

Равад кирдори табъро бинавоз

رود کردار طبع را بنواز

Ҳрзи ҷони ту бас буд зи бало

حرز جان تو بس بود ز بلا

Мадҳати шаҳриёри бандаи навоз

مدحت شهریار بنده نواز

Подшоҳи бўолмзФри иброҳӣм

پادشاه بوالمظفر ابراهیم

Он замонаи ниҳоди гардуни соз

آن زمانه نهاد گردون ساز

Онкӣ аз адлу ҷӯад ӯ ба ҷаҳон

آنکه از عدل و جود او به جهان

Ранҷи кӯтоҳи гашту умри дароз

رنج کوتاه گشت و عمر دراز

эй ба ҳар ҳол чун Асоӣ кулем

ای به هر حال چون عصای کلیم

Теғ баронат мояи эъҷоз

تیغ برانت مایه اعجاز

Меҳри маҷдӣ бар осмони шараф

مهر مجدی بر آسمان شرف

Рӯз аз ту битофт зебу броз

روز از تو بتافت زیب و براز

Номи ту бар нигини давлати нақш

نام تو بر نگین دولت نقش

Ҷоҳи ту бар либоси малики тароз

جاه تو بر لباس ملک طراز

Шарафи дудмони одам ро

شرف دودمان آدم را

Ба ҳақиқати туеу халқи муҷоз

به حقیقت تویی و خلق مجاز

Садафами ман ки дар шавад ба сабот

صدفم من که در شود به ثبات

Ҳар чаҳ ояд маро ба табъи фароз

هر چه آید مرا به طبع فراز

Дорем ҳамчуи мушрикон ба азоб

داریم همچو مشرکان به عذاب

Врчаҳи ҳаргизи нхўондмти анбоз

ورچه هرگز نخواندمت انباز

Шуда аз ман мувофиқони ранҷур

شده از من موافقان رنجور

Шуда бар ман мухолифони танноз

شده بر من مخالفان طناز

На ғами мадҳи ту азин дил кам

نه غم مدح تو ازین دل کم

На дар саъии ту бар ин тани боз

نه در سعی تو بر این تن باز

Хостам каз вилояти меҳрат

خواستم کز ولایت مهرت

Биравам ҷони марои надоди ҷавоз

بروم جان مرا نداد جواز

Кардам ин гуфтаҳо ҳамаи мӯҷаз

کردم این گفته ها همه موجز

Ки ситудаст дар сухани эҷоз

که ستودست در سخن ایجاز

Рӯзи айшам надод хоҳад нур

روز عیشم نداد خواهد نور

То набинам чу офтобати боз

تا نبینم چو آفتابت باز

То буд субҳи вошӣу намоам

تا بود صبح واشی و نمام

То буд соъӣу ғаммоз

تا بود ساعی و غماز

Зин шавад боғи таблаи аттор

زین شود باغ طبله عطار

Зон шавад роғи кулбаи бзоз

زان شود راغ کلبه بزاز

Бар чамани вирд ва сарв монад рост

بر چمن ورد و سرو ماند راست

Ба руху қади лаъибатони тароз

به رخ و قد لعبتان طراز

Ҳамчуи вирд трӣ битобу биханд

همچو ورد طری بتاب و بخند

Ҳамчуи сарви сеӣ бибол ва биноз

همچو سرو سهی ببال و بناز

Бо улувва сипеҳри бодати амр

با علو سپهر بادت امر

Бо Сауди замонаи бодати роз

با سعود زمانه بادت راز

Ҳамаи фардои ту ба аз имрӯз

همه فردای تو به از امروز

Ҳамаи фарҷоми ту ба аз оғоз

همه فرجام تو به از آغاز