Шабӣ чу рӯзи фироқ батон сиёҳу дароз

شبی چو روز فراق بتان سیاه و دراز

Дарозтар зи умеду сиёҳтар зи ниёз

درازتر ز امید و سیاه تر ز نیاز

зи даври чархи фурӯи истодаи чанбари чарх

ز دور چرخ فرو ایستاده چنبر چرخ

Шабам чу чанбари баста дар охираши оғоз

شبم چو چنبر بسته در آخرش آغاز

Баромадаи зи саҳифаи фалак чу шаби анҷум

برآمده ز صحیفه فلک چو شب انجم

Чу рӯз дар дили гетии фурӯ шудаи овоз

چو روز در دل گیتی فرو شده آواز

Ману ҷаҳони мутаҳайири зи икдгр ҳар ду

من و جهان متحیر ز یکدگر هر دو

Падед ва пинҳон гашта маро ва ӯро роз

پدید و پنهان گشته مرا و او را راز

Марои з рафтани маъшӯқи дидаи лؤлؤи рез

مرا ز رفتن معشوق دیده لؤلؤ ریز

Варои з омадани шаби сипеҳри лؤлؤи соз

ورا ز آمدن شب سپهر لؤلؤ ساز

Чаҳ чораи созам каз ишқи оннигор дилам

چه چاره سازم کز عشق آن نگار دلم

з шодмонӣ фардаст ва бо ғамони анбоз

ز شادمانی فردست و با غمان انباز

Фарози ишқи маро дар нишебӣ афкандаст

فراز عشق مرا در نشیبی افکندست

Ки боз менашиносам нишебро зи фароз

که باز می نشناسم نشیب را ز فراز

Дило чаҳ дорӣанда ба шоди комии зӣ

دلا چه داری انده به شاد کامی زی

Битоб ғам чаҳ гудозӣ ба нозу лаҳви гузор

بتاب غم چه گدازی به ناز و لهو گزار

Агар сипеҳри бигардади зи ҳоли худ ту магарад

اگر سپهر بگردد ز حال خود تو مگرد

Вагар замона насозад ту бо замона бисоз

وگر زمانه نسازد تو با زمانه بساز

Касе чаҳ дорад ғами каш буд худовандӣ

کسی چه دارد غم کش بود خداوندی

Басони хусрави Маҳмӯди шоҳи бандаи навоз

بسان خسرو محمود شاه بنده نواز

Хдоигони ҷаҳони сайфи давлат онкӣ бирав

خدایگان جهان سیف دولت آنکه برو

Дар саодат шуд бар ҷаҳони давлати боз

در سعادت شد بر جهان دولت باز

Бсухт хонаи зулму бикунади хонаи куфр

بسوخت خانه ظلم و بکند خانه کفر

Бурид бехи ниёз ва дарид ҷомаи оз

برید بیخ نیاز و درید جامه آز

Кунад чу гарм кунад бораи уқоби сифат

کند چو گرم کند باره عقاب صفت

Уқоб маргӣ гардад синон ӯ парвоз

عقاب مرگی گردد سنان او پرواز

Баранд бешак ҳар рӯзи хусравони бузург

برند بی شک هر روز خسروان بزرگ

Ба пеши хона ӯ чун ба пеши каъбаи намоз

به پیش خانه او چون به پیش کعبه نماز

Гузашти сӯии ҳиҷози офтоби кӣна ӯ

گذشت سوی حجاز آفتاب کینه او

Аз он ҳамеша буд тофтаи замини ҳиҷоз

از آن همیشه بود تافته زمین حجاز

Ба хоб дидаст Аҳвози теғ ӯ зон рӯ

به خواب دیدست اهواز تیغ او زان رو

зи таб тиҳӣ набӯд ҳеҷ буқъаи Аҳвоз

ز تب تهی نبود هیچ بقعه اهواز

Надид ёради душмани сипоҳ ӯро рӯй

ندید یارد دشمن سپاه او را روی

Аз онкӣ бар вай кӯтаҳ шавад бақои дароз

از آنکه بر وی کوته شود بقای دراز

Куҷо тавонад дидани гавазни талъати шер

کجا تواند دیدن گوزن طلعت شیر

Чигуна ёрад дидани кўзни чеҳраи боз

چگونه یارد دیدن کوزن چهره باز

Хдоигоно шодӣ физой ва ромиш кун

خدایگانا شادی فزای و رامش کن

Набед бустон аз дасти дилбарони тароз

نبید بستان از دست دلبران طراز

Мабод зини даҳ холии хуҷастаи маҷлиси ту

مباد زین ده خالی خجسته مجلس تو

Ҳамеша то ба ҷаҳон дар ҳақиқатасту муҷоз

همیشه تا به جهان در حقیقتست و مجاز

зи нузҳату тарабу ъзу шодкомӣу лаҳв

ز نزهت و طرب و عز و شادکامی و لهو

зи чангу барбат ва ноӣу камончау бгмоз

ز چنگ و بربط و نای و کمانچه و بگماز

Ба шоди комӣ дар ъз бекарона бизӣ

به شاد کامی در عز بیکرانه بزی

Ба Комронӣ дар малик ҷовдона битоз

به کامرانی در ملک جاودانه بتاز