Кард бо ман замонаи ҳамла ба ҷанг
کرد با من زمانه حمله به جنگ
Чун маро баста дид майдони танг
چون مرا بسته دید میدان تنگ
Ранҷу ғамро зи баҳри ҷону дилам
رنج و غم را ز بهر جان و دلم
Теғ пӯлод карду тири хаданг
تیغ پولاد کرد و تیر خدنگ
Ҳар замонӣ ҳаме расад мададаш
هر زمانی همی رسد مددش
Ду сипаҳи рӯзу шаби зи рӯму зи занг
دو سپه روز و شب ز روم و ز زنگ
Зон кашад теғи субҳ ҳар рӯзӣ
زان کشد تیغ صبح هر روزی
Ки нагашташ гусаста бар ман чанг
که نگشتش گسسته بر من چنگ
Гаштаам чун Уториди андари ҳут
گشته ام چون عطارد اندر حوت
Врчаҳ будам чу моҳ дар харчанг
ورچه بودم چو ماه در خرچنگ
Оташи гавҳарам ба хотиру табъ
آتش گوهرم به خاطر و طبع
Ҳабс аз он бошудам ҳаме дар санг
حبس از آن باشدم همی در سنگ
Обанда зи дида чандон рафт
آب انده ز دیده چندان رفت
То зад ойинаи нишотами занг
تا زد آئینه نشاطم زنگ
Об рӯем намонад дар рӯем
آب رویم نماند در رویم
Об монанди кас набинӣ ранг
آب مانند کس نبینی رنگ
Меҳнатами ҳамчуи дӯстони азиз
محنتم همچو دوستان عزیز
Ҳар шаби андар канор гирад танг
هر شب اندر کنار گیرد تنگ
Болшӣам наад зи панҷаи шер
بالشی ام نهد ز پنجه شیر
Бистарӣ густард зи коми наҳанг
بستری گسترد ز کام نهنگ
Шарбатӣ хӯрдаам ба таъми чунон
شربتی خورده ام به طعم چنان
Нӯшам ояд ҳаме ба коми шрнг
نوشم آید همی به کام شرنگ
Хӯришами гашти хоки тира чу мор
خورشم گشت خاک تیره چو مار
Масканами кӯҳ танг шуд чу паланг
مسکنم کوه تنگ شد چو پلنگ
Хуби гуфтору пари ҳунари ҳаракат
خوب گفتار و پر هنر حرکت
Бадалам шуд ба хомшӣу диранг
بدلم شد به خامشی و درنگ
Гӯйии он сӯратам ки бар девор
گویی آن صورتم که بر دیوار
Зада бошадаш хомаи найранг
زده باشدش خامه نیرنگ
Ба дилам дода буд шоҳӣ рӯй
به دلم داده بود شاهی روی
Ба танам карда буд бахти оҳанг
به تنم کرده بود بخت آهنگ
Чашм он шуд з гирданда кӯр
چشم آن شد ز گرد انده کور
Пой ин шуд зи дасти меҳнати ланг
پای این شد ز دست محنت لنگ
Ҳар чаҳ бешам диҳад фалаки молаш
هر چه بیشم دهد فلک مالش
Беш ёбад зи ман ҳамеи фарҳанг
بیش یابد ز من همی فرهنگ
Ҳунарам ҳар чаҳ дод беш кунад
هنرم هر چه داد بیش کند
Чангро лаҳни хуштар оради чанг
چنگ را لحن خوشتر آرد چنگ
Лекин аз ҳад чу бигузаранд боз
لیکن از حد چو بگذراند باز
Бугсаланд ба чанг бар оҳанг
بگسلاند به چنگ بر آهنگ
Ҳар ки ӯ пок чун ҳаво бошад
هر که او پاک چون هوا باشد
Чун ҳаво назд кас нагирад санг
چون هوا نزد کس نگیرد سنگ
Мард бояд ки даҳ дила бошад
مرد باید که ده دله باشد
То буд сурх рӯй чун норанг
تا بود سرخ روی چون نارنگ
Мардумони замона бе ҳунаранд
مردمان زمانه بی هنرند
Зонка фарҳангашон надорад ҳонг
زانکه فرهنگشان ندارد هنگ
Нест дар корашони дили зоғӣ
نیست در کارشان دل زاغی
Бонги афканда дар ҷаҳон чу куланг
بانگ افکنده در جهان چو کلنگ
Нест аз нанги нангашони вар чанд
نیست از ننگ ننگشان ور چند
Нанг дорад зи нанги эшон нанг
ننگ دارد ز ننگ ایشان ننگ
Дӯзахи оради парастиши эшон
دوزخ آرد پرستش ایشان
Рост ҳастанд номаи Аржанг
راست هستند نامه ارژنگ
Лофи родии гарон буд чун кӯҳ
لاف رادی گران بود چون کوه
Вар чу зафтии гарон буд чун гунг
ور چو زفتی گران بود چون گنگ
Хуб рӯй ва мулаббасанд ҳама
خوب روی و ملبسند همه
Турфа ранганду нодарраи найранг
طرفه رنگند و نادره نیرنگ
Бор миннат нишаста бар сари ҷӯад
بار منت نشسته بر سر جود
Зин сабаб гашта ҳар се ҳарфаши танг
زین سبب گشته هر سه حرفش تنگ
Абри ҳам хуии аҳл аср гирифт
ابر هم خوی اهل عصر گرفت
Булбул миннат занад ба ҳар фарсанг
بلبل منت زند به هر فرسنگ
Қатраи оби азуи ҳамеи бчкд
قطره آب ازو همی بچکد
То нагардадаш рӯй пари ожанг
تا نگرددش روی پر آژنگ
Хези мсъўдсъд ранҷа мабош
خیز مسعودسعد رنجه مباش
Боздор аз ҷаҳону аҳлаши чанг
بازدار از جهان و اهلش چنگ
Нӯши хоҳии ҳамеи зи шохи кбст
نوش خواهی همی ز شاخ کبست
Авди ҷӯии ҳамеи зи бехи заранг
عود جویی همی ز بیخ زرنگ
Чанги боз ҳаво надорад Кебек
چنگ باز هوا ندارد کبک
Дили шер ърин надорад ранг
دل شیر عرین ندارد رنگ
Ҳар замон дар сарое аз меҳнат
هر زمان در سرایی از محنت
Бораи бахт ту надорад танг
باره بخت تو ندارد تنگ
Кор некӯ кунад худои манол
کار نیکو کند خدای منال
Роҳ кӯтаҳ кунад замонаи маланг
راه کوته کند زمانه ملنگ
Бугзарад меҳнати ту чун бигузашт
بگذرد محنت تو چون بگذشت
Малики ҷамшеду давлати Ҳушанг
ملک جمشید و دولت هوشنگ