Ҳамеша душман моласт шоҳи душмани мол
همیشه دشمن مالست شاه دشمن مال
Якеаст ӯро дар базму разми душману мол
یکیست او را در بزم و رزم دشمن و مال
Ълоءи давлати султони тоҷўри масъӯд
علاء دولت سلطان تاجور مسعود
Ки тофт аз фалаки маликаши офтоби камол
که تافت از فلک ملکش آفتاب کمال
Паноҳи давлат ва дайнасту дайну давлати азу
پناه دولت و دینست و دین و دولت ازو
Гирифтаи ъзу бузургӣу дидаи ъзу ҷалол
گرفته عز و بزرگی و دیده عز و جلال
Ниҳода бар фалаки муфаххарат ба қадари қадам
نهاده بر فلک مفخرت به قدر قدم
Нишонда дар чамани мамлакат ба адли ниҳол
نشانده در چمن مملکت به عدل نهال
эй ромиш дар базм ӯ براردи пар
همای رامش در بزم او برآرد پر
Ҳужабри фитна ба размаш бияфканад чангол
هژبر فتنه به رزمش بیفکند چنگال
Ниҳода рӯй ба Ҳиндӯстони зи доролмлк
نهاده روی به هندوستان ز دارالملک
Ба фаррухи ахтару пирӯзи рӯзу маймуни фол
به فرخ اختر و پیروز روز و میمون فال
Кашид лашкари ҷаррор то ба маркази ғзў
کشید لشکر جرار تا به مرکز غزو
Раҳи фарохи фурӯи баст бар ҷанубу шимол
ره فراخ فرو بست بر جنوب و شمال
зи теғи дастон бар кӯҳҳо гирифтаи тариқ
ز تیغ دستان بر کوهها گرفته طریق
зи боди поён дар дашт ҳо намонда маҷол
ز باد پایان در دشت ها نمانده مجال
Ҷиболи ҷангӣ дар мавкибаши равон ки ба захм
جبال جنگی در موکبش روان که به زخم
Ба рӯзи маърака аз бех бар кунанд ҷибол
به روز معرکه از بیخ بر کنند جبال
Ба паии шикастаи ҳамеи моҳии заминро пушт
به پی شکسته همی ماهی زمین را پشت
Ба ишки хастаи ҳамаи шери осмонро ёл
به یشک خسته همه شیر آسمان را یال
Кадом шоҳаст андари ҳамаи ҷаҳон яксар
کدام شاهست اندر همه جهان یکسر
Ки аз наҳифаш гирад қарор ва ёбад ҳол
که از نهیبش گیرد قرار و یابد حال
Хдоигонои як нукта боз хоҳам ронад
خدایگانا یک نکته باز خواهم راند
Ки ҳаст даргаи олии ту мҳти рҳол
که هست درگه عالی تو محط رحال
Хзоини ту кушодаи сет бар ҳамаи шуъаро
خزاین تو گشاده ست بر همه شعرا
Ҷавоҳири ту бадишони расида аз ҳар ҳол
جواهر تو بدیشان رسیده از هر حال
Манам ки ташнаи ҳамеи монам ва дигар табақа
منم که تشنه همی مانم و دگر طبقه
Расидаанд зи анъоми ту ба оби зулол
رسیده اند ز انعام تو به آب زلال
Ямини давлати султони мозӣ аз ғазнӣн
یمین دولت سلطان ماضی از غزنین
Ба мадҳи гӯйон бар вақф доштӣ амвол
به مدح گویان بر وقف داشتی اموال
Ғзоирӣ ки агар зинда бошадӣ имрӯз
غضایری که اگر زنده باشدی امروز
Ба шеъри ман кундии фахр дар ҳамаи аҳвол
به شعر من کندی فخر در همه احوال
Ба ҳар қасида ки аз шаҳр рай фиристодӣ
به هر قصیده که از شهر ری فرستادی
Ҳазор динор ӯ бстдии зи зари ҳалол
هزار دینار او بستدی ز زر حلال
Бгўидӣ ки ба ман то ба ҳашар фахр кунад
بگویدی که به من تا به حشر فخر کند
« ҳар он ки бар сари як байт ман нависад қол »
«هر آن که بر سر یک بیت من نویسد قال »
Ҳаме чаҳ гуяд бингар дар он қасидаи шукр
همی چه گوید بنگر در آن قصیده شکر
Ки май намояд аз он зари бекаронаи малол
که می نماید از آن زر بیکرانه ملال
« бас эй малик ки на лؤлؤ фурухтам ба силам »
«بس ای ملک که نه لؤلؤ فروختم به سلم »
Бас эй малик ки на гавҳар фурухтам ба ҷувол »
بس ای ملک که نه گوهر فروختم به جوال »
Худоӣ донад кандар паноҳи шоҳи ҷаҳон
خدای داند کاندر پناه شاه جهان
Ғзоириро менашмурам ба шеъри ҳам?ил
غضایری را می نشمرم به شعر همال
Ман он касам ки гуҳи назми ҳеҷ гӯянда
من آن کسم که گه نظم هیچ گوینده
Ба лафзу маънӣ чун ман надорад истиқлол
به لفظ و معنی چون من ندارد استقلال
Гуҳӣ ба наср фишонаму лафз дар смин
گهی به نثر فشانم و لفظ در ثمین
Гуҳӣ ба назми намоями зи табъи саҳари ҳалол
گهی به نظم نمایم ز طبع سحر حلال
Чу ёфтам шарафи маҷлиси шаҳаншоҳӣ
چو یافتم شرف مجلس شهنشاهی
Гузашт аз авҷи сари ҳамтеми зи кибру даллол
گذشت از اوج سر همتم ز کبر و دلال
Ба гӯшам омад фархундаи даъвати давлат
به گوشم آمد فرخنده دعوت دولت
Ба чашмам омад тобандаи сӯрати иқбол
به چشمم آمد تابنده صورت اقبال
Валек бахт ба рағбат намедиҳад ёрӣ
ولیک بخت به رغبت نمی دهد یاری
Ҷаҳони шӯх ҳаме дорад охирами дунбол
جهان شوخ همی دارد آخرم دنبال
Ки рӯзи ҷашни марои ҷӯади шоҳ ёд накард
که روز جشن مرا جود شاه یاد نکرد
Агар з бахт бинолам ки гуядам ки манол
اگر ز بخت بنالم که گویدم که منال
Ки гоҳ мадҳат будам зи ҷумлаи шуъаро
که گاه مدحت بودم ز جمله شعرا
Ба вақт хизмат будам зи зумраи уммол
به وقت خدمت بودم ز زمره عمال
На пойгоҳи ман аз ҳишматӣ фузуд шараф
نه پایگاه من از حشمتی فزود شرف
На дастгоҳи ман аз хлътӣ гирифт ҷамол
نه دستگاه من از خلعتی گرفت جمال
Чаҳ гӯям охир бо мардумони лўҳоўр
چه گویم آخر با مردمان لوهاور
Чу бози гирдам ва аз ҳол ман кунанд савол
چو باز گردم و از حال من کنند سؤال
зи абру меҳр чу борону равшании талабам
ز ابر و مهر چو باران و روشنی طلبم
На илтимос каҷаст ва на орзӯии маҳол
نه التماس کجست و نه آرزوی محال
Шҳо мулӯки ҳамаи ноз шоирон бикашанд
شها ملوک همه ناز شاعران بکشند
Ту офтоб мулӯкӣ битоб то сад сол
تو آفتاب ملوکی بتاب تا صد سال
Ҷаҳони паноҳӣу барг ва навой халқи ҷаҳон
جهان پناهی و برگ و نوای خلق جهان
Сахои тести пас аз фазли эзади мутаъол
سخای تست پس از فضل ایزد متعال
Ҳамеша то надиҳади ҷурми моҳи тобиши хур
همیشه تا ندهد جرم ماه تابش خور
Ҳамеша то нашавад қади сарв қомат на?ил
همیشه تا نشود قد سرو قامت نال
Чу меҳр бар фалаки муфаххарат ба фахр бигард
چو مهر بر فلک مفخرت به فخر بگرد
Чу сарв бар чамани мамлакат ба нози бибол
چو سرو بر چمن مملکت به ناز ببال