Ба тоҳири алӣ обод шуд ҷаҳони камол

به طاهر علی آباد شد جهان کمال

Гирифт адли низом ва фузуд малики камол

گرفت عدل نظام و فزود ملک کمال

Равад ба ҳукми ваии андари фалаки мадору масир

رود به حکم وی اندر فلک مدار و مسیر

Вазад ба амри ваии андари ҳавои ҷанубу шимол

وزد به امر وی اندر هوا جنوب و شمال

Чу меҳри мамлакат аз садр ӯ фурӯхта рӯй

چو مهر مملکت از صدر او فروخته روی

Чу чархи муфаххарат аз қадар ӯ Фрохтаҳи ёл

چو چرخ مفخرت از قدر او فراخته یال

зи баҳр соўш зояд зи хоки зари айёр

ز بهر ساوش زاید ز خاک زر عیار

зи баҳри ҷўдши раведи зи санги сими ҳалол

ز بهر جودش روید ز سنگ سیم حلال

Нишоти табъи ҷуз аз базм ӯ надид паноҳ

نشاط طبع جز از بزم او ندید پناه

Умеди рӯҳи ҷуз аз ҷӯад ӯ наёфт манол

امید روح جز از جود او نیافت منال

Ҳужабри ҳайбат ӯ бар аду гузорад чанг

هژبر هیبت او بر عدو گذارد چنگ

эй давлат ӯ бар вале кушояди бол

همای دولت او بر ولی گشاید بال

Ба рӯзи бахшиши дасташ ба мол дод ҷавоб

به روز بخشش دستش به مال داد جواب

эй давлат ӯ бар вале кушояди бол

همای دولت او بر ولی گشاید بال

Ба рӯзи бахшиши дасташ ба мол дод ҷавоб

به روز بخشش دستش به مال داد جواب

Ҳар он касе ки мар ӯро ба мадҳ кард савол

هر آن کسی که مر او را به مدح کرد سؤال

Зиҳии бузургӣ кат ҳаст бар сипеҳри маҳал

زهی بزرگی کت هست بر سپهر محل

Зиҳии карӣмӣ кат нест дар замонаи ҳам?ил

زهی کریمی کت نیست در زمانه همال

Агар чаҳ рои ту бешак ба қадар кайвонаст

اگر چه رای تو بی شک به قدر کیوانست

Ба номи эзад бар малик муштарӣаст ба фол

به نام ایزد بر ملک مشتریست به فال

Ту он Карими хисолӣ ки чашми чархи баланд

تو آن کریم خصالی که چشم چرخ بلند

Дарин замона набинад чу ту Карими хисол

درین زمانه نبیند چو تو کریم خصال

Ба ҳишмати ту чунон шуд ҷаҳон ки беш збод

به حشمت تو چنان شد جهان که بیش زباد

На зард гардад барг ва на чифта гардад на?ил

نه زرد گردد برگ و نه چفته گردد نال

Адуи зи бори ғам ар чаҳ хамида чавгонаст

عدو ز بار غم ار چه خمیده چوگانست

Ҳаме чу гӯии наёбади зи захми саҳми ту ҳол

همی چو گوی نیابد ز زخم سهم تو هال

Заволи душмани дайн дар камоли давлати тест

زوال دشمن دین در کمال دولت تست

Камоли давлати шоҳятро мабод завол

کمال دولت شاهیت را مباد زوال

Ҳазор раҳмат бар солу моҳу рӯзи ту бод

هزار رحمت بر سال و ماه و روز تو باد

Ки рӯзи бахти ту моҳасту моҳи умри ту сол

که روز بخت تو ماه است و ماه عمر تو سال

Бузургвори худоё ба ҳол ман бингар

بزرگوار خدایا به حال من بنگر

Ки чун бгшт ва ҳаме гардад аз ҷаҳони аҳвол

که چون بگشت و همی گردد از جهان احوال

Видоъ кард маро давлат накарда салом

وداع کرد مرا دولت نکرده سلام

Фироқи ҷусти зи ман пеш аз онкӣ буд висол

فراق جست ز من پیش از آنکه بود وصال

Чу боди даии дами ман сард ва дам наёрам зад

چو باد دی دم من سرد و دم نیارم زد

Ки дил ба танагӣ мемасту тан ба кўжии дол

که دل به تنگی میم است و تن به کوژی دال

Дарин ҳисор ва дар он симиҷ торем ки ҳаме

درین حصار و در آن سمج تاریم که همی

Наёрад омад наздики ман зи дӯсти хаёл

نیارد آمد نزدیک من ز دوست خیال

зи ранҷи ларзон чун барг ёфта осеб

ز رنج لرزان چون برگ یافته آسیب

Ба дарди печон чу мори кӯфтаи дунбол

به درد پیچان چو مار کوفته دنبال

Гуҳии з ранҷ бипечам гуҳ аз балои бтпм

گهی ز رنج بپیچم گه از بلا بطپم

Чу шери хаста ба тир ва чу мурғи баста ба бол

چو شیر خسته به تیر و چو مرغ بسته به بال

Дилами зи меҳнати хӯни гашту хӯн ҳаме гарем

دلم ز محنت خون گشت و خون همی گریم

Ҳамаи шаб аз ғами аврот ваанда атфол

همه شب از غم عورات و انده اطفال

Чаҳ танги рӯзии мардум ки чарх ҳар соъат

چه تنگ روزی مردم که چرخ هر ساعت

Дар афканд ба тарозуӣ рӯзем мисқол

در افکند به ترازوی روزیم مثقال

Танам ҳануз нагашта сети ҳам ба перии пер

تنم هنوز نگشته ست هم به پیری پیر

Валек рӯе дорам чу рӯй золии зол

ولیک رویی دارم چو روی زالی زال

Бидон дуруст ки дар ҳабсу банди бандаи ту

بدان درست که در حبس و بند بنده تو

Уқоб бепар гашта сету шер бе чангол

عقاب بی پر گشته ست و شیر بی چنگال

зи пеши онкии зодрори ту бгштми ҳол

ز پیش آنکه زادرار تو بگشتم حال

Нишаста будам бо марг дар ҷидолу қаттол

نشسته بودم با مرگ در جدال و قتال

Ба фаршу ҷома тавонгар шудам ҳамеи пас аз онк

به فرش و جامه توانگر شدم همی پس از آنک

Ба ҳабси ҷомаи ман шол буду фарши балол

به حبس جامه من شال بود و فرش بلال

Нигоҳ кун ки чигуна зайд касе дар ҳабс

نگاه کن که چگونه زید کسی در حبس

Ки фаршу ҷома ӯ аз балол бошаду шол

که فرش و جامه او از بلال باشد و شال

Ғломкӣ ки ҷўолисти ончӣ ӯ дорад

غلامکی که جوالیست آنچه او دارد

зи бими сармо ҳар шаб фурӯ шудӣ ба ҷувол

ز بیم سرما هر شب فرو شدی به جوال

Ману ғулом ва канизак бидон шудаи қонеъ

من و غلام و کنیزک بدان شده قانع

Ки ҳар се рӯз ҳаме ёфтем як ман кол

که هر سه روز همی یافتیم یک من کال

Чу ман надидам рўиинаҳу брнҷинаҳ

چو من ندیدم رویینه و برنجینه

зи баси зарурат қонеъ шудам ҳаме ба суфол

ز بس ضرورت قانع شدم همی به سفال

Сухан нагуфтам чун нарми он суфол набӯд

سخن نگفتم چون نرم آن سفال نبود

Суфол ки диҳад чун нест худ ба қадари суфол

سفال که دهد چون نیست خود به قدر سفال

Бсохтии ҳамаи асбоби ман худовандо

بساختی همه اسباب من خداوندا

Шудам зи бахшиши ту неки рӯзу некӯи фол

شدم ز بخشش تو نیک روز و نیکو فال

Чу наварӯсон додӣ марои ҷҳоз ки ҳаст

چو نوعروسان دادی مرا جهاز که هست

Чу наварӯсон поем зи банд дар халхол

چو نوعروسان پایم ز بند در خلخال

Санои ман шинав ва аз фасод ман машну

ثنای من شنو و از فساد من مشنو

Ҳадиси ҳосиди макору душмани мҳтол

حدیث حاسد مکار و دشمن محتال

Худоӣ бичўн донад ки ҳар чаҳ душман гуфт

خدای بیچون داند که هر چه دشمن گفت

Дурӯғ гуфтам дурӯғ ва маҳол гуфт маҳол

دروغ گفتم دروغ و محال گفت محال

зи ранҷ ва ғам набӯд ҳеҷ тарсу бок вале

ز رنج و غم نبود هیچ ترس و باک ولی

Маро бихоҳад куштани шамотати ҷҳол

مرا بخواهد کشتن شماتت جهال

Раҳеи ҷоҳ туам лозимаст нони раҳе

رهی جاه توام لازمست نان رهی

Аёли ҷӯад туам воҷибаст ҳақи аёл

عیال جود توام واجبست حق عیال

з кас нанолам ҷумлаи ман аз ҳунари нолам

ز کس ننالم جمله من از هنر نالم

Аз онкӣ бар тани ман ҷуз ҳунар нагашт вабол

از آنکه بر تن من جز هنر نگشت وبال

Шавад ба оби гушӯдаи гулӯ ва ҳиялат чист

شود به آب گشوده گلو و حیلت چیست

Ки дар гулӯии ман овехтааст оби зулол

که در گلوی من آویخته است آب زلال

Даромадам пас душман чу чрғи вақти шикор

درآمدم پس دشمن چو چرغ وقت شکار

Чу чрзи барзади ногуҳ баряш ман пихол

چو چرز برزد ناگه بریش من پیخال

Гар ӯ азин пас гӯряш хондам шояд

گر او ازین پس گوریش خواندم شاید

Вазин ҳадис набояд маро намӯд малол

وزین حدیث نباید مرا نمود ملال

Чу теғ кунад ва сияҳ шуд ба ҳабси хотири ман

چو تیغ کند و سیه شد به حبس خاطر من

Сипед ва барон гардад ба як Фсону сқол

سپید و بران گردد به یک فسان و صقال

Дарахти ман ки ҳамеи соя бар ҷаҳон густард

درخت من که همی سایه بر جهان گسترد

Наёфт обу ҳама хушк шуд ба истисол

نیافت آب و همه خشک شد به استیصال

Кунун зи шохи ман ар бори мадҳи хоҳии ҷуст

کنون ز شاخ من ار بار مدح خواهی جست

Ба даст хеш кун эй дӯсти мрмрои зи ниҳол

به دست خویش کن ای دوست مرمرا ز نهال

Маро бидон ту ки дар порсӣ ва дар тозӣ

مرا بدان تو که در پارسی و در تازی

Ба назм ва наср надорад чу ман каси истиқлол

به نظم و نثر ندارد چو من کس استقلال

Забонам ар бнгрдд ба ҳар баён гардад

زبانم ار بنگردد به هر بیان گردد

Баёни ҳикмати сусту забони дониши лол

بیان حکمت سست و زبان دانش لال

Гўост бар ман эзад ки ҳар умед ки ҳаст

گواست بر من ایزد که هر امید که هست

Ба фазли тести пас аз фазли эзади мутаъол

به فضل تست پس از فضل ایزد متعال

Бикунади чархати масъӯди саъд риш макун

بکند چرخت مسعود سعد ریش مکن

Чу на?ил гаштӣ аз ранҷу нола беш манол

چو نال گشتی از رنج و ناله بیش منال

Мҷўии разм ки бозуатро бишуд неру

مجوی رزم که بازوت را بشد نیرو

Мадори ёра ки бозуатро намонад маҷол

مدار یاره که بازوت را نماند مجال

Карим табъан родо ба хуррамӣ биншин

کریم طبعا رادا به خرمی بنشین

Нишоти ҷӯй ва карам кун ба табъи неки сгол

نشاط جوی و کرم کن به طبع نیک سگال

Чу сабзи гашти чамани лаъл май ситони зи бутӣ

چو سبز گشت چمن لعل می ستان ز بتی

Ки бар сипедии рӯйиш буд сиёҳии хол

که بر سپیدی رویش بود سیاهی خال

Ҳамеша то бар дониш ба ҳақи кушода буд

همیشه تا بر دانش به حق گشاده بود

Дар савобу уқоб аз раҳи ҳарому ҳалол

در ثواب و عقاب از ره حرام و حلال

Ба ҷашну базми ту мадҳати ситону хостаи даҳ

به جشن و بزم تو مدحت ستان و خواسته ده

Ба меҳру кӣнаи ту носеҳи навозу ҳосиди мол

به مهر و کینه تو ناصح نواز و حاسد مال

Чу меҳри тобони тоб ва чу чархи гардони гирд

چو مهر تابان تاب و چو چرخ گردان گرد

Чу абри борони бор ва чу сарви болони бол

چو ابر باران بار و چو سرو بالان بال

Кушодаи чашм ба дидори соқӣу маъшӯқ

گشاده چشم به دیدار ساقی و معشوق

Кашида гӯш ба овози мутрибу қўол

کشیده گوش به آواز مطرب و قوال

Ҳамеша боди бақои ту дар камоли шараф

همیشه باد بقای تو در کمال شرف

Вазони камолу шарафи даври боди чашми завол

وزان کمال و شرف دور باد چشم زوال