эй ихтиёри эзади додари зулҷалол

ای اختیار ایزد دادار ذوالجلال

Тоҷ аз ту бо шараф шуду тахт аз ту бо ҷамол

تاج از تو با شرف شد و تخت از تو با جمال

Масъӯди шаҳриёрӣ каз фари адли ту

مسعود شهریاری کز فر عدل تو

Бар малики рӯзгор чу ном ту шуд ба фол

بر ملک روزگار چو نام تو شد به فال

Карда ниҳоли ҷоҳи туро дасти мамлакат

کرده نهال جاه تو را دست مملکت

Оварда бори адлу сахои шохи ин ниҳол

آورده بار عدل و سخا شاخ این نهال

Гуяд туро замона ва хонд туро фалак

گوید تو را زمانه و خواند تو را فلک

Брҷис бо саодату хуршед бе ҳам?ил

برجیس با سعادت و خورشید بی همال

Ғурони ҳзбр бар кунад аз ҳишмати ту чанг

غران هزبر بر کند از حشمت تو چنگ

Парон уқоб бификанад аз ҳайбати ту бол

پران عقاب بفکند از هیبت تو بال

Шбъи сабъи гузашт ки ҷон адуат хӯрд

شبع سبع گذشت که جان عدوت خورد

Зон пас ки буд бар тан ва бар ҷон ӯ вабол

زان پس که بود بر تن و بر جان او وبال

Оварад чанд муждаи шимоли амони ту ро

آورد چند مژده شمال امان تو را

Аз малик бекарона ва аз умр бе завол

از ملک بی کرانه و از عمر بی زوال

Шоҳо ба ҳоли бандаи модҳ нигоҳ кун

شاها به حال بنده مادح نگاه کن

Каз рӯзгор биравӣ шӯридаи гашти ҳол

کز روزگار بروی شوریده گشت حال

То карда чархи мавкиби давлати зи ман тиҳӣ

تا کرده چرخ موکب دولت ز من تهی

Нолами ҳаме занда чун мураккаб аз дўол

نالم همی ز انده چون مرکب از دوال

Шаст ва ду солагии зи тани ман бабради зӯр

شصت و دو سالگی ز تن من ببرد زور

Зон пас ки буд дар ҳамаи майдони марои маҷол

زان پس که بود در همه میدان مرا مجال

Андак шудаст сабрам ва бисёр гашта ғам

اندک شدست صبرم و بسیار گشته غم

Аз андакии дахлу з бисёре аёл

از اندکی دخل و ز بسیاری عیال

Орому хур ба рӯзу шаб аз ман ҷудо шудаст

آرام و خور به روز و شب از من جدا شدست

Аз ҳавли марги душман ва аз бими қилу қол

از هول مرگ دشمن و از بیم قیل و قال

Врчаҳи танам ба заъф шуд аз ранҷ ҳар замон

ورچه تنم به ضعف شد از رنج هر زمان

Ояд ҳамеи қўитрми ин шеър бо камол

آید همی قویترم این شعر با کمال

Шери масофи размаму пари дили терми зи шер

شیر مصاف رزمم و پر دل ترم ز شیر

Вази бими ёваи гӯйони бади дилтар аз школ

وز بیم یاوه گویان بد دل تر از شکال

Аз чанд гӯнаи бутлон бар ман ниҳанд ва ман

از چند گونه بطلان بر من نهند و من

Зон бигнаҳ ки боди забони ҳасуди лол

زان بیگنه که باد زبان حسود لال

Ман худ зи вомҳо ки дарав ғарқа гашта тан

من خود ز وام ها که درو غرقه گشته تن

Бо даҳр дар набардам ва бо чарх дар ҷидол

با دهر در نبردم و با چرخ در جدال

Шоҳо агар бихоҳад рои баланди ту

شاها اگر بخواهد رای بلند تو

Аз кори ин раҳеи бишавади ваҳну ихтилол

از کار این رهی بشود وهن و اختلال

Аз нону ҷома чора набошад ҳамеи маро

از نان و جامه چاره نباشد همی مرا

Ин ҳар ду май бибояд гар нест ҷоҳу мол

این هر دو می بباید گر نیست جاه و مال

Дар орзӯии онам каз малики вазъиятӣ

در آرزوی آنم کز ملک وضعیتی

Орад ба рубъи барзигарами даҳ қФизи гол

آرد به ربع برزگرم ده قفیز گال

Кдиаҳ набӯд хислати банда ба ҳеҷ вақт

کدیه نبود خصلت بنده به هیچ وقت

Ҳар чанд шоиронро кдиаҳ буд хисол

هر چند شاعران را کدیه بود خصال

Ҳаргиз набӯд ва низ набошад ки бошудам

هرگز نبود و نیز نباشد که باشدم

Аз мнъмӣ даромад ва аз мкрмии манол

از منعمی درآمد و از مکرمی منال

Ҷуз дар мадоеҳ ту нахезад марои сухан

جز در مدایح تو نخیزد مرا سخن

Ҷуз бар мавоҳиб ту набошад марои савол

جز بر مواهب تو نباشد مرا سؤال

Гар зи абр об хоҳам ва аз офтоби нур

گر ز ابر آب خواهم و از آفتاب نور

Чун бингарам набошад назд хиради маҳол

چون بنگرم نباشد نزد خرد محال

Чун дигарон тавонгари гирдам ба як назар

چون دیگران توانگر گردم به یک نظر

Аз он даҳани мураффаҳи гирдам ба як мисол

از آن دهن مرفه گردم به یک مثال

Рӯзии халқи гетӣ андар навол тест

روزی خلق گیتی اندر نوال تست

Пояндаи боди шоҳо дар гетӣ ин навол

پاینده باد شاها در گیتی این نوال

То меҳр ва сарв бошад ва бошад дарин ҷаҳон

تا مهر و سرو باشد و باشد درین جهان

Зин бар ҳавои шуъоъ ва аз он бар замини залол

زین بر هوا شعاع و از آن بر زمین ضلال

Дидори ту чеҳри меҳри мунир аз нуҷуми чарх

دیدار تو چهر مهر منیر از نجوم چرخ

Айёми ту чу фасли баҳор аз фусӯли сол

ایام تو چو فصل بهار از فصول سال