Ба Авни эзади рӯзи рафта аз шавол

به عون ایزد روز رفته از شوال

Баромади зи фалаки давлати офтоби камол

برآمد ز فلک دولت آفتاب کمال

Гузаштаи панҷсад ва на соли тозӣ аз ҳиҷрат

گذشته پانصد و نه سال تازی از هجرت

Зиҳии мубораки моҳу зиҳии мубораки сол

زهی مبارک ماه و زهی مبارک سال

Ҷаҳон ба адл биёрост он бузурги малик

جهان به عدل بیاراست آن بزرگ ملک

Ки дайну давлат азу ёфта сети фару ҷамол

که دین و دولت ازو یافته ست فر و جمال

Абуалмулуки малики Арсалони бен масъӯд

ابوالملوک ملک ارسلان بن مسعود

Ки баҳр кӯҳ виқорасту кӯҳ баҳр навол

که بحر کوه وقارست و کوه بحر نوال

зи ҳафт чархи фалак ӯ бёФти ҳафт иқлӣм

ز هفت چرخ فلک او بیافت هفت اقلیم

Ки ёфт зи таъйиди эзади мутаъол

که یافت ز تایید ایزد متعال

Чаҳ рӯз буд ки пеш аз заволи чашмаи меҳр

چه روز بود که پیش از زوال چشمه مهر

Мухолифонро шуд умру ҷону ҷоҳи завол

مخالفان را شد عمر و جان و جاه زوال

Чаҳоршанбе буд ва чаҳор гӯшаи тахт

چهارشنبه بود و چهار گوشه تخت

Гирифт нусрату таъйиду давлату иқбол

گرفت نصرت و تایید و دولت و اقبال

Ҳамеи велят баҳам кард зару гавҳар ва дар

همی ولیت بهم کرد زر و گوهر و در

Ҳамеи адуати бхоииди регу сангу суфол

همی عدوت بخایید ریگ و سنگ و سفال

Туро ба ҳиялати ҳоҷат нау худои муайян

تو را به حیلت حاجت نه و خدای معین

Шудаи ҳбоу ҳадари ҷумлаи ҳиялати мҳтол

شده هبا و هدر جمله حیلت محتال

Хдоигоно то ту ба малик бинишастӣ

خدایگانا تا تو به ملک بنشستی

Ба фаррухи ахтару пирӯзи рӯзу маймуни фол

به فرخ اختر و پیروز روز و میمون فال

эй нусрати зии давлати ту гашти равон

همای نصرت زی دولت تو گشت روان

Уқоби хизлон дар душман ту зад чангол

عقاب خذلان در دشمن تو زد چنگال

На истода ба майдон ҳануз хасми тўрост

نه ایستاده به میدان هنوز خصم توراست

Ту гӯии малик ба як захм сахт кардӣ ҳол

تو گوی ملک به یک زخم سخت کردی هال

Чу кӯҳи қоф қавӣ шуд зи фари рои ту малик

چو کوه قاف قوی شد ز فر رای تو ملک

Чу равад диҷла равон шуд зи ҷӯади дасти ту мол

چو رود دجله روان شد ز جود دست تو مال

Чаҳ буд малики пас аз соли панҷсад аз ҳиҷрат

چه بود ملک پس از سال پانصد از هجرت

Бидон ки панҷсад дигари чунин буд дар ҳол

بدان که پانصد دیگر چنین بود در حال

Бақои давлати олӣ ки дар ҷаҳони шараф

بقای دولت عالی که در جهان شرف

Ба боғи малик чу хусрави малики нишонди ниҳол

به باغ ملک چو خسرو ملک نشاند نهال

Ҳилол маликаст ин подшоҳи зодау бол

هلال ملک است این پادشاه زاده و بال

Бар авҷи шоҳии эмини з ҳар хусуфу завол

بر اوج شاهی ایمن ز هر خسوف و زوال

Ба ҳафт кишвари гетии бгстронди нур

به هفت کشور گیتی بگستراند نور

Чу бадар гардад пеши ту ин хуҷастаи ҳилол

چو بدر گردد پیش تو این خجسته هلال

Чу абр гоҳе дар базм бар кушояди даст

چو ابر گاهی در بزم بر گشاید دست

Чу шер вақте дар разм бар фарозади ёл

چو شیر وقتی در رزم بر فرازد یال

Худои ъзўҷли чашми бади бгрдонод

خدای عزوجل چشم بد بگرداناد

зи маликат эй малики моли бахши аъдои мол

ز ملکت ای ملک مال بخش اعدا مال

Чунон даройад дар қабзаи ту малики ҷаҳон

چنان درآید در قبضه تو ملک جهان

Чунон ки қайсар ва касрӣ шаванд аз уммол

چنان که قیصر و کسری شوند از عمال

Агар бароне шоҳо ба қасди Басрау рӯм

اگر برانی شاها به قصد بصره و روم

Кунад ба пеши сипоҳи ту раҳбарии иқбол

کند به پیش سپاه تو رهبری اقبال

Умед ҳар ки ҷуз аз ту умед дошт ба малик

امید هر که جز از تو امید داشت به ملک

Дурӯғ буд дурӯғу маҳол буд маҳол

دروغ بود دروغ و محال بود محال

Ҳамеша бар каф ту воҷибаст рӯзии халқ

همیشه بر کف تو واجبست روزی خلق

Аз онкии клФи ту рӯзӣ даҳасту халқи аёл

از آنکه کلف تو روزی دهست و خلق عیال

Сабаби туе ки диҳии халқро ҳамеи рӯзӣ

سبب تویی که دهی خلق را همی روزی

Мусаббиб аст бидон рӯзии эзади мутаъол

مسبب است بدان روزی ایزد متعال

Муродҳои ту шоҳои худоӣ ҳосил кард

مرادهای تو شاها خدای حاصل کرد

Ки рӯз рӯз умедасту вақти вақти савол

که روز روز امیدست و وقت وقت سؤال

Ҳамеша то ба чаман сарв нозад ва болад

همیشه تا به چمن سرو نازد و بالد

Чу сарв дар чаман мамлакат бинозу бибол

چو سرو در چمن مملکت بناز و ببال