Тухми гашт эй аҷаби магари суханам

تخم گشت ای عجب مگر سخنم

Ки пароканда бар замин фиканам

که پراکنده بر زمین فکنم

ӯ бирӯяд ҳаме ва шох занад

او بروید همی و شاخ زند

Ман азуи донае ҳамеи нчнм

من ازو دانه ای همی نچنم

Аз фанои сухани ҳамеи тарсам

از فنای سخن همی ترسم

Ки бғоит ҳаме расад суханам

که بغایت همی رسد سخنم

Офтобаст ҳамтемгар чанд

آفتابست همتم گر چند

Арзии гашти ҳамчуи сояи танам

عرضی گشت همچو سایه تنم

Бор гашта сети пӯст бар тани ман

بار گشته ست پوست بر تن من

Чун тавонам кашид перҳанам

چون توانم کشید پیرهنم

Рӯзгорами нишонд бар оташ

روزگارم نشاند بر آتش

Сабр то кӣ кунам на брҳмнм

صبر تا کی کنم نه برهمنم

Ҳар замонӣ ба дасти сабри ҳаме

هر زمانی به دست صبر همی

Кардани орзӯи фурӯи шиканам

کردن آرزو فرو شکنم

Гоҳ дар анҷуман чунон бошам

گاه در انجمن چنان باشم

Ки Фромш шавад зи хештанам

که فرامش شود ز خویشتنم

Гуҳ танҳо з худ шавам тайра

گه تنها ز خود شوم طیره

Гӯйии андари миёни анҷуманам

گویی اندر میان انجمنم

Ҳама оташкада шудаст дилам

همه آتشکده شدست دلم

Ман аз он бими дам ҳаме назанам

من از آن بیم دم همی نزنم

Ки зи туфи дили аждаҳои кирдор

که ز تف دل اژدها کردار

Пари зи оташ ҳаме шавад даҳанам

پر ز آتش همی شود دهنم

Сар ба пеши хасони фурӯи ноРом

سر به پیش خسان فرو نارم

Ки ман аз кибри сарв бар чаманам

که من از کبر سرو بر چمنم

Миннати ҳеҷ кас нахоҳам аз онк

منت هیچ کس نخواهم از آنک

Бандаи кирдигори зўолмннм

بنده کردگار ذوالمننم

Гар зи хуршед равшанӣ хоҳад

گر ز خورشید روشنی خواهد

Дидагонро зи бех ва бен бикунам

دیدگان را ز بیخ و بن بکنم

эй ки бадхоҳи рӯзгори манӣ

ای که بدخواه روزگار منی

Шодмонӣ бидонча мумтаҳанам

شادمانی بدانچه ممتحنم

Ту агар чаҳ тавонгарӣ на туе

تو اگر چه توانگری نه تویی

Ман агар чанд муфлисам на манам

من اگر چند مفلسم نه منم