Аз ду дидаи сиришки хӯни боРом

از دو دیده سرشک خون بارم

Чун зи гФторҳоти ёди орм

چون ز گفتارهات یاد آرم

Бози тарсам ки огаҳӣ ёбанд

باز ترسم که آگهی یابند

Ба ситами хешро фурӯ дорам

به ستم خویش را فرو دارم

Ман хаёли туро куҷои байнам

من خیال تو را کجا بینم

Чун ҳамаи шаби зи ранҷи бедорам

چون همه شب ز رنج بیدارم

Бар ду дидаи ҳаме ба андеша

بر دو دیده همی به اندیشه

Ҳар шабии сӯрат ту бинагорам

هر شبی صورت تو بنگارم

Бо мубораки хаёли ту ҳар шаб

با مبارک خیال تو هر شب

Ғами дили зори зори бгсорм

غم دل زار زار بگسارم

То буридам зи ту рафиқи ғамам

تا بریدم ز تو رفیق غمم

То ҷудои зи ъзи ту хорам

تا جدایی ز عزِّ تو خوارم

Ба сари ту ки зиндагонӣ ро

به سر تو که زندگانی را

Зиндагонӣ ҳаме напиндорам

زندگانی همی نپندارم

То харидорем ҳаме накунӣ

تا خریداریم همی نکنی

Косади косдсти бозорам

کاسد کاسدست بازارم

Мункир неъматат надонам шуд

منکر نعمتت ندانم شد

Ки шунидаст ҳар каси иқрорам

که شنیدست هر کس اقرارم

Фахр ҷӯям ҳаме ба хизмати ту

فخر جویم همی به خدمت تو

Врчаҳ ҳаст аз ҳамаи ҷаҳони орам

ورچه هست از همه جهان عارم

Сад раҳогар замин тиҳӣаст чаҳ шуд

صد رها گر زمین تهیست چه شد

Чу ҷаҳон пар шудаст зи осорам

چو جهان پر شدست ز آثارم

Вар бабандам наметавонам рафт

ور ببندم نمی‌توانم رفت

намеравад дар замонаи ашъорам

می‌رود در زمانه اشعارم

Аз ғаму ранҷ бар дилам кӯҳӣаст

از غم و رنج بر دلم کوهیست

То барин хушки тунди кҳсорм

تا برین خشک تند کهسارم

Хори андоми гашти перҳанам

خار اندام گشت پیرهنم

Мӯӣ молидаа гашти дасторам

موی مالیده گشت دستارم

Рўзиӣӣ дорам андаку ҳамаи сол

روزی‌ای دارم اندک و همه سال

Дар миёни балоӣ бисёрам

در میان بلای بسیارم

Гар нагирам қарори маъзӯрам

گر نگیرم قرار معذورم

Ки дарин танги сила чун морам

که درین تنگ سله چون مارم

Нолам ва нола ам надорад суд

نالم و ناله‌ام ندارد سود

эй аҷаб тундараст беморам

ای عجب تندرست بیمارم

Аз заъифӣ чунон шудам ки зи тан

از ضعیفی چنان شدم که ز تن

Дар дил ман бибинӣ асрорам

در دل من ببینی اسرارم

Он ба ман мерасад зи сахтӣу ранҷ

آن به من می‌رسد ز سختی و رنج

Ки ба ҷони маргро харидорам

که به جان مرگ را خریدارم

Чира шуд бар ҷавонем перӣ

چیره شد بر جوانیم پیری

Қор шуд шер ва шер шуд қорм

قار شد شیر و شیر شد قارم

Нест ҳангом онкӣ гӯям ман

نیست هنگام آنکه گویم من

Ба хатарҳо далеру айёрам

به خطرها دلیر و عیارم

Бар балоҳо чу боди бргзрм

بر بلاها چو باد برگذرم

Пой бар ғам чу кӯҳ бифишорам

پای بر غم چو کوه بفشارم

То сиришта шудам чу гул ба ъно

تا سرشته شدم چو گل به عَنا

зи оби дидаи миёни гулзорам

ز آب دیده میان گلزارم

Ҷони ман нуқтаи исти гӯйии рост

جان من نقطه‌ایست گویی راست

Зонка саргаштатар зи паргорам

زانکه سرگشته‌تر ز پرگارم

Фалак аз ман дареғ дорад хок

فلک از من دریغ دارد خاک

Зу зару сими умед кӣ дорам

زو زر و سیم امید کی دارم

Ки ба ҳар қалъаеу зиндонӣ

که به هر قلعه‌ای و زندانی

Дар ду газ беш нест рафторам

در دو گز بیش نیست رفتارم

Ҳеҷ касро ҳунар гуноҳӣ нест

هیچ کس را هنر گناهی نیست

Ранҷаи зини гунбади нигунсорам

رنجه زین گنبد نگونسارم

Зон ҳамеи оҷизами дарин кӯшиш

زان همی عاجزم درین کوشش

Ки на бо чун худӣ ба пайкорам

که نه با چون خودی به پیکارم

Душмани хештани манам бе шак

دشمن خویشتن منم بی‌شک

Аз замона ҳаме ниёзорам

از زمانه همی نیازارم

Дай нарафтам ба расм то имрӯз

دی نرفتم به رسم تا امروز

Ба ҳамаи меҳнатии сазоворам

به همه محنتی سزاوارم

Ҳиммати ман ҳамеи зи дили хезад

همت من همی ز دل خیزد

Ман ба ҳиммати зи дили гирифторам

من به همت ز دل گرفتارم

Чаҳ кунам бандаи ин фузулӣ ро

چه کنم بنده این فضولی را

Воҷибаст ар зи ғами дили аФгорм

واجبست ار ز غم دل افگارم

Шояд ар зи андҳони ду то пуштам

شاید ار زَ اندُهان دو تا پشتم

Вази ду дида ба рухи фурӯи боРом

وز دو دیده به رخ فرو بارم

Маҳз девона ам надорам ақл

محض دیوانه‌ام ندارم عقل

Кас нагӯяд ҳаме ки ҳушёрам

کس نگوید همی که هشیارم