Магари машшота бустон шуданд бо ду саҳоб

مگر مشاطه بستان شدند با دو سحاب

Ки ин бибасташ пероя ваон кушоди ниқоб

که این ببستش پیرایه وان گشاد نقاب

Ба дару гавҳари ороста падед омад

به در و گوهر آراسته پدید آمد

Чу наварӯсӣ дар калла аз миёни ҳиҷоб

چو نوعروسی در کله از میان حجاب

Баромади абр ба кирдори ошиқи раъно

برآمد ابر به کردار عاشق رعنا

Кашида доману афроштаи сар аз эъҷоб

کشیده دامن و افراشته سر از اعجاب

Гуҳии лолии пошади ҳамеу гуҳи кофур

گهی لآلی پاشد همی و گه کافور

Гуҳии ҳўосли пӯшади ҳамеу гуҳи санҷоб

گهی حواصل پوشد همی و گه سنجاب

зи чархи гардони дулоби вори оби равон

ز چرخ گردان دولاب وار آب روان

Ба гоҳ ва бе гоҳи ореи чунин буд дулоб

به گاه و بی گاه آری چنین بود دولاب

зи зери қатраи шукуфаи чунон намояди рост

ز زیر قطره شکوفه چنان نماید راست

Ки аз булӯри намоянди сӯрати лблоб

که از بلور نمایند صورت لبلاب

Гули мавриди хандону дидаи бигушода

گل مورد خندان و دیده بگشاده

Ду табъ мухталифаш дода феъл бо ду саҳоб

دو طبع مختلفش داده فعل با دو سحاب

Басони дӯст ки ёбад висоли ёри азиз

بسان دوست که یابد وصال یار عزیز

Пас аз фироқи дароз ва пас аз ъноу азоб

پس از فراق دراز و پس از عنا و عذاب

зи лаҳви омадаи ранҷу зи васли дидаи фироқ

ز لهو آمده رنج و ز وصل دیده فراق

Лабон хеш кунад пари зи хандаи дидаи пари об

لبان خویش کند پر ز خنده دیده پر آب

Ба буи нофа оҳӯаст сунбули бўё

به بوی نافه آهوست سنبل بویا

Ба рӯй ранги тзрўсти лолаи сероб

به روی رنگ تذروست لاله سیراب

Аз он хуҷастау шоҳи аспрғм ҳар ду шуданд

از آن خجسته و شاه اسپرغم هر دو شدند

Яке чу дидаи чарх ва яке чу чанги уқоб

یکی چو دیده چرخ و یکی چو چنگ عقاب

зи шохи хеш саман тофт чу ситораи рӯз

ز شاخ خویش سمن تافت چو ستاره روز

зи боғи ҳамчуи шаб аз рӯз шуд рамандаи ғроб

ز باغ همچو شب از روز شد رمنده غراب

Ҳазор дастон бо фохтаи гумони бурданд

هزار دستان با فاخته گمان بردند

Ки гашти борон дар ҷоми лолаи бодаи ноб

که گشت باران در جام لاله باده ناب

Ба расми рафта чу ромишгарони хуши дастон

به رسم رفته چو رامشگران خوش دستان

Яке бсохти камонча яке навохт рубоб

یکی بساخت کمانچه یکی نواخت رباب

Чу гуфт булбули бонги намози ғунчаи гул

چو گفت بلبل بانگ نماز غنچه گل

Басон мисатон бикшод чашми хеш аз хоб

بسان مستان بگشاد چشم خویش از خواب

Ба пеши лолаи бунафша суҷуд кард чу дид

به پیش لاله بنفشه سجود کرد چو دید

Ки ҳар ду баррагӣ аз лола шуд яке миҳроб

که هر دو برگی از لاله شد یکی محراب

Магар ки буд дами Ҷабраили боди сабо

مگر که بود دم جبرئیل باد صبا

Ки ҳамчуи исои Марями бзоди гули зи туроб

که همچو عیسی مریم بزاد گل ز تراب

Кунун магари дам исоаст буии гул ба саҳар

کنون مگر دم عیسی است بوی گل به سحر

Ки зиндаи гашти азуи хотири аўлўололбоб

که زنده گشت ازو خاطر اولوالالباب

Даҳони гулро кардааст абри пари лؤлؤ

دهان گل را کرده است ابر پر لؤلؤ

Ба муждае ки азу боз ёфтаст шабоб

به مژده ای که ازو باز یافتست شباب

Чаҳ мужда гуфт ки имрӯз шоҳ хоҳад кард

چه مژده گفت که امروز شاه خواهد کرد

Ба шодмонӣу ромиши нишоти ҷому шароб

به شادمانی و رامش نشاط جام و شراب

Хдоигони ҷаҳон сайф доду давлату дайн

خدایگان جهان سیف داد و دولت و دین

Ба шодмонӣу ромиши миёни боғу сароб

به شادمانی و رامش میان باغ و سراب

Малик ба асл ва ба одами расонади нисбати малик

ملک به اصل و به آدم رساند نسبت ملک

Крост аз маликон дар ҷаҳони чунин ансоб

کراست از ملکان در جهان چنین انساب

Чаҳ соиласт ҳисомаш ки чун савол кунад

چه سائلست حسامش که چون سؤال کند

Набошад ӯро ҷузи ҳоли бадсиголи ҷавоб

نباشد او را جز حال بدسگال جواب

зи барқ ва обаст алмоси венаи шигифти нигар

ز برق و آبست الماس وین شگفت نگر

Каз обу алмосаш барқ хост рӯзи ҳроб

کز آب و الماسش برق خاست روز حراب

Битофтанд бар оташи синону ҳарба ӯ

بتافتند بر آتش سنان و حربه او

Гирифт оташ аз он рӯзи бози неруу тоб

گرفت آتش از آن روز باز نیرو و تاب

Чигуна хост зи пайкони ҳамчуи симобаш

چگونه خاست ز پیکان همچو سیمابش

Шаҳоб аз онкии з симоб нест асли шаҳоб

شهاب از آنکه ز سیماب نیست اصل شهاب

Ту он Музаффари шоҳӣ ки боз ту шуд гуҳи разм

تو آن مظفر شاهی که باز تو شد گه رزم

Қазои ъдили Аннану қадари рафиқи рикоб

قضا عدیل عنان و قدر رفیق رکاب

Чу бозгардӣ аз ҳамла бошӣ оҳиста

چو بازگردی از حمله باشی آهسته

Ба гоҳи ҳамла ки ҳамлаи барии шӯии партоб

به گاه حمله که حمله بری شوی پرتاب

Балии ту сайфӣу сайфи ин чунин буд доим

بلی تو سیفی و سیف این چنین بود دایم

Ки бозгардад ба диранг ва дар равад ба шитоб

که بازگردد به درنگ و در رود به شتاب

Худоиро чу ба корӣ иродатӣ бошад

خدای را چو به کاری ارادتی باشد

Ба сунъу ҳикмат хешаш бисозадаш асбоб

به صنع و حکمت خویشش بسازدش اسباب

Чу кард хутба ба науммат хатиб бар минбар

چو کرد خطبه به نامت خطیب بر منبر

Кушода кард ба раҳмат бар осмони абвоб

گشاده کرد به رحمت بر آسمان ابواب

Агар на ҳиммат ту доштӣ гирифтаи ҳаво

اگر نه همت تو داشتی گرفته هوا

Бар осмон шудӣ ин хутбау хатибу хитоб

بر آسمان شدی این خطبه و خطیب و خطاب

Хуҷастаи бодати наврӯз ва ин чунин наврӯз

خجسته بادت نوروز و این چنین نوروز

Ҳазор ҷуфт шуда бо ма раҷаб дарёб

هزار جفت شده با مه رجب دریاب

Басони ърър дар бӯстони малики бибол

بسان عرعر در بوستان ملک ببال

Басони хуршед аз осмон умр битоб

بسان خورشید از آسمان عمر بتاب

Ба тўъ ва рағбат дода туро замонаи замон

به طوع و رغبت داده تو را زمانه زمان

Ба амр ва наҳй ниҳодаи туро мулӯки рқоб

به امر و نهی نهاده تو را ملوک رقاب