Чун аз фироқи дӯст хабар додам он ғроб

چون از فراق دوست خبر دادم آن غراب

Ранг ғроб дошт замонаи сиёҳи ноб

رنگ غراب داشت زمانه سیاه ناب

Чўнонкаҳ аз нишеман бар бонги тиру зиҳ

چونانکه از نشیمن بر بانگ تیر و زه

Биҷаҳад ғроби ногуҳи ҷустами зи ҷои хоб

بجهد غراب ناگه جستم ز جای خواب

Аз гиря чун ғробми овоз дар гулӯ

از گریه چون غرابم آواز در گلو

Пайдо набӯд ҳеҷ саволи ман аз ҷавоб

پیدا نبود هیچ سؤال من از جواب

Аз хӯни ду чашми ман чу ду чашми ғробу дил

از خون دو چشم من چو دو چشم غراب و دل

Овехта ғробӣ гашта зи изтироб

آویخته غرابی گشته ز اضطراب

Будам ҳзўри ҳамчуи ғробӣ барои онк

بودم حذور همچو غرابی برای آنک

Ҳамчун ғроб ҷой гирифтам дарин хароб

همچون غراب جای گرفتم درین خراب

Гар рӯзи ман сияҳ чу ғробаст пас чаро

گر روز من سیه چو غراب است پس چرا

Монандаи ғроб надонам ҳамеи шитоб

ماننده غراب ندانم همی شتاب

Бар ҳиҷр чун ғроб хурушон шудам ба рӯз

بر هجر چون غراب خروشان شدم به روز

Омухтами зи банди гарон рафтани ғроб

آموختم ز بند گران رفتن غراب

Чун бонг ӯ ба гӯш ман ояд зи шохи сарв

چون بانگ او به گوش من آید ز شاخ سرو

Гетӣ шавад чу париш дар чашми ман зи об

گیتی شود چو پرش در چشم من ز آب

Гӯям чаро хурӯшӣ на чун манӣ ба банд

گویم چرا خروشی نه چون منی به بند

Бархез ва бар Перу бираву дӯстро биёб

برخیز و بر پرو برو و دوست را بیاب

Вар иттифоқат уфтаду бинии бути маро

ور اتفاقت افتد و بینی بت مرا

Огаҳи куниш ки бар тан ман чист аз азоб

آگه کنش که بر تن من چیست از عذاب

Гӯ то ман аз ту давраму давр аз ту гашта ам

گو تا من از تو دورم و دور از تو گشته ام

Бирён бар оташи ғами ҳиҷри ту чун кабоб

بریان بر آتش غم هجر تو چون کباب

Бурдандам аз бар ту гуруҳеи ситезаи ҷӯй

بردندم از بر تو گروهی ستیزه جوی

Карда зи кину хашми дил ва рӯйро хизоб

کرده ز کین و خشم دل و روی را خضاب

Бар кӯҳ хоб карда ба як ҷой бо паланг

بر کوه خواب کرده به یک جای با پلنگ

Дар дашти оби хӯрда ба як ҷӯй бо зӣоб

در دشت آب خورده به یک جوی با ذئاب

Бешарм чун мхнс ва беофият чу маст

بی شرم چون مخنث و بی عافیت چو مست

Бе нафаси ҳамчуи кӯдак ва беақл чун мсоб

بی نفس همچو کودک و بی عقل چون مصاب

Тозандаи ҳамчуи юзу шиками бандаи ҳамчуи хирс

تازنده همچو یوز و شکم بنده همچو خرس

Дарандаи ҳамчуи гургу рабоянда чун клоб

درنده همچو گرگ و رباینده چون کلاب

Роҳӣ бурӣдаам ки дарахтон ӯ зхор

راهی بریده ام که درختان او زخار

Ҳамчун муборизоне буданд бо ҳроб

همچون مبارزانی بودند با حراب

Чун зулфи ту ҳавоаши злом аз пас злом

چون زلف تو هواش ظلام از پس ظلام

Чун кори ман заминаши уқоб аз пас уқоб

چون کار من زمینش عقاب از پس عقاب

Кардам ба дами насими ҳаворо ҳамеи сумум

کردم به دم نسیم هوا را همی سموم

Кардам ба ашки реги биёбони ҳамеи хлоб

کردم به اشک ریگ بیابان همی خلاب

Акнӯн бад-ӣни мақом дар он оташами зи дил

اکنون بدین مقام در آن آتشم ز دل

Каши зоби дида афзӯн мегардад илтиҳоб

کش زاب دیده افزون می گردد التهاب

Чашмами зи бас ки Карим ҳамчун рухи тзрў

چشمم ز بس که کریم همچون رخ تذرو

Пуштами зи бас ки хорам чун синаи уқоб

پشتم ز بس که خارم چون سینه عقاب

Сар ёфта сети нармтарин болаш аз ҳаҷар

سر یافته ست نرمترین بالش از حجر

Тан ёфта сети поктарин бистар аз туроб

تن یافته ست پاکترین بستر از تراب

Дар ҳар ду даст ришта бандаст чун Аннан

در هر دو دست رشته بندست چون عنان

Бар ҳар ду пой ҳалқа кунадаст чун рикоб

بر هر دو پای حلقه کندست چون رکاب

Як дасти ман мзбаҳ ва як дасти ман маҳак

یک دست من مذبه و یک دست من محک

Шаб аз барои пешау рӯз аз паии збоб

شب از برای پیشه و روز از پی ذباب

Аз пушт даст гирад дандони ман таом

از پشت دست گیرد دندان من طعام

Вази хӯн дида ёбад лабҳои ман шароб

وز خون دیده یابد لبهای من شراب

Ҳастам яқин бар онкигар соҳиби аҷал

هستم یقین بر آنکه گر صاحب اجل

Хоҳад бар ту зуд буд мари марои аёб

خواهد بر تو زود بود مر مرا ایاب

Абдулҳамиди Аҳмади Абдуссамад ки малик

عبدالحمید احمد عبدالصمد که ملک

На аз шуюух дид чу ӯ ва на аз шабоб

نه از شیوخ دید چو او و نه از شباب