Шахсе ба ҳазор ғами гирифторам
شخصی به هزار غم گرفتارم
Дар ҳар нафасӣ ба ҷон расад корам
در هر نفسی به جان رسد کارم
Безулат ва бе гуноҳи маҳбӯсам
بی زلت و بی گناه محبوسم
Беиллат ва бе сабаби гирифторам
بی علت و بی سبب گرفتارم
Дар доми ҷафои шикаста мурғӣ ам
در دام جفا شکسته مرغی ام
Бар донаи ниўФтодаҳи минқорам
بر دانه نیوفتاده منقارم
Хӯрдаи қисми ахтарон ба подошам
خورده قسم اختران به پاداشم
Бастаи камари осмон ба пайкорам
بسته کمر آسمان به پیکارم
Ҳар соли балои чархи марсумам
هر سال بلای چرخ مرسومم
Ҳар рӯзи ънои даҳри идрорам
هر روز عنای دهر ادرارم
Бе тарбияти табиби ранҷурам
بی تربیت طبیب رنجورم
Бе тақвияти алоҷи беморам
بی تقویت علاج بیمارم
Маҳбӯсам ва толеъаст манҳусам
محبوسم و طالعست منحوسم
Ғмхўорм ва ахтараст хунхорам
غمخوارم و اخترست خونخوارم
Бардаи назари ситораи тороҷам
برده نظر ستاره تاراجم
Карда ситами замонаи озорам
کرده ستم زمانه آزارم
Имрӯз ба ғами Фзўнтрӣ аз дай
امروز به غم فزونترم از دی
Вомсол ба нақди камтар аз порам
وامسال به نقد کمتر از پارم
Тӯмор надоматаст табъи ман
طومار ندامتست طبع من
ҲрФист ҳар оташии зи тӯморам
حرفیست هر آتشی ز طومارم
Ёрони гузидаи доштами рӯзӣ
یاران گزیده داشتم روزی
Имрӯз чаҳ шуд ки нест каси ёрам
امروز چه شد که نیست کس یارم
Ҳар нимаи шаби осмон сутӯҳ ояд
هر نیمه شب آسمان ستوه آید
Аз гиряи сахту нолаи зорам
از گریه سخت و ناله زارم
Зиндони хдоигон ки ва ман ки
زندان خدایگان که و من که
Ногуҳ чаҳ қазо намӯд дидорам
ناگه چه قضا نمود دیدارم
Бандӣаст гарон ба даст ва поем дар
بندیست گران به دست و پایم در
Шояд ки баси аблаҳу сбкборм
شاید که بس ابله و سبکبارم
Маҳбӯс чаро шудам наме донам
محبوس چرا شدم نمی دانم
Донам ки на дуздам ва на айёрам
دانم که نه دزدم و نه عیارم
Наз ҳеҷ амали нўолаҳ Эй хӯрдам
نز هیچ عمل نواله ای خوردم
Наз ҳеҷ қибола боқӣӣ дорам
نز هیچ قباله باقیی دارم
Охир чаҳ кунам ман ва чаҳ бад кардам
آخر چه کنم من و چه بد کردم
То банди малик буд сазоворам
تا بند ملک بود سزاوارم
Мардӣ бошам саногару шоир
مردی باشم ثناگر و شاعر
Бандӣ бошад маҳалу миқдорам
بندی باشد محل و مقدارم
Ҷузи мадҳати шоҳу шукри дастураш
جز مدحت شاه و شکر دستورش
Як байт надид кас дар ашъорам
یک بیت ندید کس در اشعارم
Онаст ?хитои ман ки дар хотир
آنست خطای من که در خاطر
Бинмуд хитобу хашми шаҳи хорам
بنمود خطاب و خشم شه خوارم
Тарсидаму пушт бар ватан кардам
ترسیدم و پشت بر وطن کردم
Гуфтам ману толеъи нигунсорам
گفتم من و طالع نگونسارم
Бисёр умед буд дар табъам
بسیار امید بود در طبعم
эй вои умедҳои бисёрам
ای وای امیدهای بسیارم
Қисса чаҳ кунам дароз бас бошад
قصه چه کنم دراز بس باشد
Чун нест гушоишии зи гуфторам
چون نیست گشایشی ز گفتارم
Кохр накушуд фалаки маро чун ман
کاخر نکشد فلک مرا چون من
Дар зилли қабули садри аҳрорам
در ظل قبول صدر احرارم
Садри вузарои асри Абунасри он
صدر وزرای عصر ابونصر آن
КоФзўдаҳи зи бндгиши миқдорам
کافزوده ز بندگیش مقدارم
Он хоҷа ки воситаи сети мадҳ ӯ
آن خواجه که واسطه ست مدح او
Дар мурсалаҳои лафзи дарборам
در مرسله های لفظ دربارم
Гар нестам аз ҷаҳони дуои гӯйиш
گر نیستم از جهان دعا گویش
Дар ҳастӣ эзадаст инкорам
در هستی ایزدست انکارم
Гар на ба саноӣ ӯ гушойами лаб
گر نه به ثنای او گشایم لب
Бастаи сети мон ба банди зуннорам
بسته ست مان به بند زنارم
эй карда гузар ба ҳишмат аз гардун
ای کرده گذر به حشمت از گردون
Аз раҳмати хеш давр магузорам
از رحمت خویش دور مگذارم
Ҷонам ба мъўнти худ эмин кун
جانم به معونت خود ایمن کن
Комрўз шуд осмон ба озорам
کامروز شد آسمان به آزارم
Бархест ба қасди ҷони ман гардун
برخاست به قصد جان من گردون
Зинҳор қабул кун ба зинҳорам
زنهار قبول کن به زنهارم
Онии ту ки бо ҳазор ҷони худ ро
آنی تو که با هزار جان خود را
Бе як назари ту зинда нишморам
بی یک نظر تو زنده نشمارم
эй қӯти ҷони ман зи лутфи ту
ای قوت جان من ز لطف تو
Бе шафқати хеши мурдаи ангорам
بی شفقت خویش مرده انگارم
Шаҳ бар сар раҳмат омадаст акнӯн
شه بر سر رحمت آمدست اکنون
Магузор чунин ба ранҷу тиморам
مگذار چنین به رنج و تیمارم
Арҷу ки ба саъйу иҳтимоми ту
ارجو که به سعی و اهتمام تو
Зин ғам бидиҳад халоси додарам
زین غم بدهد خلاص دادارم
Ин иди хуҷастаро ба сад маънӣ
این عید خجسته را به صد معنی
Бар хасми ту нохуҷастаи пиндорам
بر خصم تو ناخجسته پندارم
Брхўри зи давоми умр каз олам
برخور ز دوام عمر کز عالم
Дар аҳди ту кам нагардад осорам
در عهد تو کم نگردد آثارم