Ҳамаи замин ва замон хуррамасту ободон

همه زمین و زمان خرمست و آبادان

Ба подшоҳи замин ва ба шаҳриёри замон

به پادشاه زمین و به شهریار زمان

АбўолмзФри султони олами иброҳӣм

ابوالمظفر سلطان عالم ابراهیم

Ки рӯзгор набинад ба ҳақ чу ӯ султон

که روزگار نبیند به حق چو او سلطان

Хдоигонии тўқиъу зикр ӯ маншур

خدایگانی توقیع و ذکر او منشور

Ҷаҳони сетонеи номаи сету ном ӯ унвон

جهان ستانی نامه ست و نام او عنوان

зи даст фитна барояд ба разм ӯ чангол

ز دست فتنه برآید به رزم او چنگال

Ба ком марг барояд зи теғ ӯ дандон

به کام مرگ برآید ز تیغ او دندان

Яке ҳисорӣ гирад чу бар кушоди ду чанг

یکی حصاری گیرد چو بر گشاد دو چنگ

Яке сипоҳӣ хоед чу боз кард даҳон

یکی سپاهی خاید چو باز کرد دهان

Бикӯбад онкии хилоф хдоигон хоҳад

بکوبد آنکه خلاف خدایگان خواهد

Ки корнома бемағзро яке бархон

که کارنامه بی مغز را یکی برخوان

Нигоҳ кун ки чаҳ бар хештан бипечад аз вай

نگاه کن که چه بر خویشتن بپیچد از وی

Чигуна рӯй бадв дод меҳнату ҳурмон

چگونه روی بدو داد محنت و حرمان

Шудаш Фромши он ҳоли комад аз ҷоҷрм

شدش فرامش آن حال کامد از جاجرم

Намад қабоеи пӯшидаи порау халқон

نمد قبایی پوشیده پاره و خلقان

Ба роҳи мураккаб ӯ буд пери лошаи харӣ

به راه مرکب او بود پیر لاشه خری

з чӯб карда рикобу з лиФ карда Аннан

ز چوب کرده رکاب و ز لیف کرده عنان

Ҳамаи фароғат ӯ онкӣ гарм хуфтӣ шаб

همه فراغت او آنکه گرم خفتی شب

Ҳамаи тнъм ӯ онкӣ сайр хӯрдӣ нон

همه تنعم او آنکه سیر خوردی نان

Либоси хубаши пашму бисоти нармаши хок

لباس خوبش پشم و بساط نرمش خاک

Силеҳу олати хошоку хӯн ӯ анбон

سلیح و آلت خاشاک و خون او انبان

Ба фару давлату иқболи шаҳриёри аҷал

به فر و دولت و اقبال شهریار اجل

Ба қадару ртбти бгзошти торак аз кайвон

به قدر و رتبت بگذاشت تارک از کیوان

Чу ёфт аз малики шарқи зӯру Зуҳраи шер

چو یافت از ملک شرق زور و زهره شیر

Бадви супурди малики марғзори ҳндстон

بدو سپرد ملک مرغزار هندستان

зи разм ҷӯён додаш чиҳил ҳазор савор

ز رزم جویان دادش چهل هزار سوار

Чу теғи охтаи қад ва чу найзаи бастаи миён

چو تیغ آخته قد و چو نیزه بسته میان

Вилоятӣ ки бадв дод хусрави олам

ولایتی که بدو داد خسرو عالم

Ҳазор рои фузун буд дар навоҳии он

هزار رای فزون بود در نواحی آن

Ба тӯл буд зи маҳёра то ба осои сарв

به طول بود ز مهیاره تا به آسا سرو

Ба арз буд зи Кашмӣр то ба сибстон

به عرض بود ز کشمیر تا به سیبستان

Чу мори печон будӣ зи ҳади теғаши рой

چو مار پیچان بودی ز حد تیغش رای

Чу барги ларзон будӣ зи нӯки тираши хон

چو برگ لرزان بودی ز نوک تیرش خان

Чу аз қабоили нисбати ҳаме ба шебон кард

چو از قبایل نسبت همی به شیبان کرد

Шуданд бар фалак аз муфаххараш банӣ шебон

شدند بر فلک از مفخرش بنی شیبان

Бидон сипоҳ ва бидон хоста фирефта шуд

بدان سپاه و بدان خواسته فریفته شد

Бгшт дар сар беҳушу мағз ӯ исён

بگشت در سر بی هوش و مغز او عصیان

Ба ним соъати куфрони з ҳар чаҳ неъмат дошт

به نیم ساعت کفران ز هر چه نعمت داشت

Тиҳии нишондаши оре чунин кунад куфрон

تهی نشاندش آری چنین کند کفران

Ба пойҳо бар бандӣ шудӣ дўоли рикоб

به پای ها بر بندی شدی دوال رکاب

Ба гардани андар тавқӣ шудаш з хуфтон

به گردن اندر طوقی شدش ز خفتان

Тулӯъ будаш чун наҷму наҷм ном вайаст

طلوع بودش چون نجم و نجم نام ویست

Ғуруб бошад ореи пас аз тулӯъ бидон

غروب باشد آری پس از طلوع بدان

Ба қурб хусрав шуд мҳтрқ чунин бошад

به قرب خسرو شد محترق چنین باشد

Ҳар он ситора ки бо офтоб кард қирон

هر آن ستاره که با آفتاب کرد قران

Кадоми ҳсни зи ҳинд ӯ ҳисор хост гирифт

کدام حصن ز هند او حصار خواست گرفت

Ки на ба давлат султон бирав шудӣ зиндон

که نه به دولت سلطان برو شدی زندان

На панд будаш аз ҳоли қтлғу бирнӣ

نه پند بودش از حال قتلغ و بیرنی

На ибрат афтод ӯро з бехирад ба миён

نه عبرت افتاد او را ز بی خرد به میان

На аз стодн ёд омадаш ки дар снўр

نه از ستادن یاد آمدش که در سنور

Чаҳ раҳ гирифт чу исрор кард бар туғён

چه ره گرفت چو اصرار کرد بر طغیان

зи раҷаи перону зи роикон чаҳ лашкар дошт

ز راجه پیران و ز رایکان چه لشکر داشت

Бар он ҳисори броФрохтаҳ чу чархи каён

بر آن حصار برافراخته چو چرخ کیان

Чу фавҷӣ аз сипаҳи шоҳ рӯй дод бадв

چو فوجی از سپه شاه روی داد بدو

Маи нишоти ваии андӯҳи гашту суди зиён

مه نشاط وی اندوه گشت و سود زیان

Шудаш Фромш аз буйаи лбоҳу дмн

شدش فرامش از بویه لباح و دمن

Фурӯ гирифт ба найрангу тнилу дастон

فرو گرفت به نیرنگ و تنیل و دستان

Ҳаме ба қӯти гардани фарохат ҳамчун шер

همی به قوت گردن فراخت همچون شیر

Ҳаме ба кӯшиш оташ фишонд чун събон

همی به کوشش آتش فشاند چون ثعبان

Ғариви мураккаби хусрав чу гирд ҳсн битохт

غریو مرکب خسرو چو گرد حصن بتاخت

Гирифт сахти гиребони бахт ӯ хизлон

گرفت سخت گریبان بخت او خذلان

Саодати малик ӯро фурӯ кашид зи ҳсн

سعادت ملک او را فرو کشید ز حصن

Ба ғули ду дасту ҳамеи хост зинҳору амон

به غل دو دست و همی خواست زینهار و امان

Шикваи шоҳ ба хам кард чун камони пушташ

شکوه شاه به خم کرد چون کمان پشتش

Гулӯӣ ӯ ба зиҳ андар кашид ҳамчуи камон

گلوی او به زه اندر کشید همچو کمان

зи нуру сода на мҳкмтрсти Фрҳндаҳ

ز نور و ساده نه محکمترست فرهنده

Казин ду ҷои ҳсин тар набӯд дар кайҳон

کزین دو جای حصین تر نبود در کیهان

Хаёли онро гардун накарда буд қиёс

خیال آن را گردون نکرده بود قیاس

Сипоҳи онро гетии надида буд карон

سپاه آن را گیتی ندیده بود کران

На дар диёраши бодии вазида аз ислом

نه در دیارش بادی وزیده از اسلام

На дар заминаши бӯеи расида аз имон

نه در زمینش بویی رسیده از ایمان

Чу раъйати малики он ҷойгоҳ соя фиканд

چو رأیت ملک آن جایگاه سایه فکند

Зинои мавкиби олии бхости бонгу фиғон

زنای موکب عالی بخاست بانگ و فغان

Сиррӣ набӯд ки онро набӯд ҳуши вхрд

سری نبود که آنرا نبود هوش وخرد

Танӣ намонад ки онро нахусти ҷону равон

تنی نماند که آن را نخست جان و روان

Худои ъзўҷл нусратяш дод ки чарх

خدای عزوجل نصرتیش داد که چرخ

Ба хусравон гузашта надода буд нишон

به خسروان گذشته نداده بود نشان

Ҳазор бткдаҳ ҳар як ҳазор солаи фузун

هزار بتکده هر یک هزار ساله فزون

Сипоҳ хусрав кардаш ба як замони вайрон

سپاه خسرو کردش به یک زمان ویران

Дигар футуҳи малики ёд чун тавонам кард

دگر فتوح ملک یاد چون توانم کرد

Ки оҷизаст зи авсоф ӯ бенону баён

که عاجزست ز اوصاف او بنان و بیان

Бигӯям акнӯн зон ҷумлаи мухтасари лухтӣ

بگویم اکنون زان جمله مختصر لختی

Ки нест қодири андеша дар тамомии он

که نیست قادر اندیشه در تمامی آن

зи фатҳи бўдиаҳи гардаи яке ба назми орм

ز فتح بودیه گرده یکی به نظم آرم

Ҳақиқатаст ки афзӯн шавад зи сад девон

حقیقتست که افزون شود ز صد دیوان

Умр чу дид ки омад сипоҳи хусрави шарқ

عمر چو دید که آمد سپاه خسرو شرق

Битоб оташи сӯзону зӯри боди вазон

بتاب آتش سوزان و زور باد وزان

зи гирди эшон хуршед ва моҳ гашта сиёҳ

ز گرد ایشان خورشید و ماه گشته سیاه

зи бори эшон моҳӣ ва гов гашта гарон

ز بار ایشان ماهی و گاو گشته گران

Дар оби ҷуст чу моҳӣ аз онкӣ донист ӯ

در آب جست چو ماهی از آنکه دانست او

Ки теғ хусрав маргаст ва раст азу натавон

که تیغ خسرو مرگست و رست ازو نتوان

зи баҳри ҷанги малики мураккабони чубини сохт

ز بهر جنگ ملک مرکبان چوبین ساخت

Наҳанги вор дар афкандашон ба оби равон

نهنگ وار در افکندشان به آب روان

Нишаста дар шикам ҳар яке дивист савор

نشسته در شکم هر یکی دویست سوار

Ба зери эшон он мураккабон бар оби синон

به زیر ایشان آن مرکبان بر آب سنان

Бар оби киштии хусрави равон чу киштии Нӯҳ

بر آب کشتی خسرو روان چو کشتی نوح

Замини гирифтаи зи шамшери тез ӯ тӯфон

زمین گرفته ز شمشیر تیز او طوفان

Чу шуд замонии андари миёни оби ҳисом

چو شد زمانی اندر میان آب حسام

Фурухт оташӣ аз хӯну ҷони шарору духон

فروخت آتشی از خون و جان شرار و دخان

Дар оби ғарқи умр бо сипоҳ чун фиръавн

در آب غرق عمر با سپاه چون فرعون

Малик Музаффар гашта чу Мӯсои умрон

ملک مظفر گشته چو موسی عمران

Адуи шикастау саҳараши ҳамаи фурӯи хӯрда

عدو شکسته و سحرش همه فرو خورده

Ба дасти шоҳи ҷаҳони он ҳисом чун събон

به دست شاه جهان آن حسام چون ثعبان

зи фатҳи ғӯру зи ҳоли Муҳамади ълош

ز فتح غور و ز حال محمد علاش

Чаҳ шарҳ донам додан ба сад ҳазор забон

چه شرح دانم دادن به صد هزار زبان

Чу кӯҳи сҳлони осӯда буд аз ҷунбиш

چو کوه ثهلان آسوده بود از جنبش

Чу чархи гардон бебок буд аз ҳдсон

چو چرخ گردان بی باک بود از حدثان

На аз фарохии паҳноӣ ӯ бурун шудаи бод

نه از فراخی پهنای او برون شده باد

На бар баландии болой ӯ зада борон

نه بر بلندی بالای او زده باران

Чу қасд кард ба пайкори разм ӯ хусрав

چو قصد کرد به پیکار رزم او خسرو

Чу ҳалқаи басти сипаҳи гирди он ҳисори калон

چو حلقه بست سپه گرد آن حصار کلان

зи бас ки хӯн ронад онҷои сипоҳи хусрави гашт

ز بس که خون راند آنجا سپاه خسرو گشت

Ҷиболи ғӯри ҳамаи пари шақоӣқи нӯъмон

جبال غور همه پر شقایق نعمان

На дайри диданд ӯро саройёни малик

نه دیر دیدند او را سراییان ملک

Ба полҳнги кашони пеши хусрави Эрон

به پالهنگ کشان پیش خسرو ایران

Худоӣ донад то аз хазонаҳои мулӯк

خدای داند تا از خزانه های ملوک

Аз он ҳисор чаҳ бардошти шаҳриёри ҷаҳон

از آن حصار چه برداشت شهریار جهان

Зиҳӣ ба давлати малики ту чарх кард замин

زهی به دولت ملک تو چرخ کرد زمین

Зиҳӣ ба нусрату фатҳи ту даҳр карда змон

زهی به نصرت و فتح تو دهر کرده ضمان

На бе ризои ту ахтар ҳаме кунад таъсир

نه بی رضای تو اختر همی کند تأثیر

На бе ҳавои ту гардун ҳаме кунад даврон

نه بی هوای تو گردون همی کند دوران

Кадоми кор ки роиҷ набӯдат аз гардун

کدام کار که رایج نبودت از گردون

Кадоми ком ки ҳосил нагаштат аз яздон

کدام کام که حاصل نگشتت از یزدان

Кадом шоҳаст аз шоҳзодагони бузург

کدام شاه است از شاهزادگان بزرگ

Ки ӯ набӯсед он фари хуҷастаи шодравон

که او نبوسید آن فر خجسته شادروان

Ҳамеша то буд андари замини зёу злом

همیشه تا بود اندر زمین ضیا و ظلام

Ҳамеша то расад андари ҷаҳони баҳору хазон

همیشه تا رسد اندر جهان بهار و خزان

Чу офтоб битоб ва чу навбаҳори биханд

چو آفتاب بتاب و چو نوبهار بخند

Чу рӯзгор бигард ва чу кӯҳсори бимон

چو روزگار بگرد و چو کوهسار بمان

Ба базми бандаи навоз ва ба разми хусрави банд

به بزم بنده نواز و به رزم خسرو بند

Ба ҷӯади гетии бахш ва ба теғи малики ситон

به جود گیتی بخش و به تیغ ملک ستان

Худои ъзўҷл мустаҷоб гардонод

خدای عزوجل مستجاب گرداناد

Ба хайри даъвати масъӯди саъди бен салмон

به خیر دعوت مسعود سعد بن سلمان