Ин неъмат ва ин ртбт ва ин халъати султон

این نعمت و این رتبت و این خلعت سلطان

Фархунда кунад эзад бар хусрави Эрон

فرخنده کند ایزد بر خسرو ایران

Маҳмӯди броҳими шаҳаншоҳи ҷаҳонгир

محمود براهیم شهنشاه جهانگیر

Он дода яздону дили дидаи шоҳон

آن داده یزدان و دل دیده شاهان

Родӣ ки чу ӯ абр наборад ки маҷлис

رادی که چو او ابر نبارد که مجلس

Гардӣ ки чу ӯ шер набошад гуҳи майдон

گردی که چو او شیر نباشد گه میدان

Ширӣаст ки теғаст варо нохуну чангол

شیریست که تیغست و را ناخن و چنگال

Абрӣаст ки зараст варои қатраи борон

ابریست که زرست ورا قطره باران

эй онкӣ бар гурзи ту мғФр на чу мғФр

ای آنکه بر گرز تو مغفر نه چو مغفر

эй онкӣ бар теғ ту хуфтон на чу хуфтон

ای آنکه بر تیغ تو خفتان نه چو خفتان

Ту сайфӣ ва аз тести нигаҳи доштани давлат

تو سیفی و از تست نگه داشتن دولت

Бар малик набошад ба ҷуз аз сайфи нигаҳбон

بر ملک نباشد به جز از سیف نگهبان

Дар базми туро муъҷизаи исои Марям

در بزم تو را معجزه عیسی مریم

Дар разми туро муъҷизаи Мӯсои умрон

در رزم تو را معجزه موسی عمران

Гуфт ту валеро ба гуҳ ҷӯад ҳаётаст

گفت تو ولی را به گه جود حیاتست

Теғи ту адуро ба гуҳи кӯшиши събон

تیغ تو عدو را به گه کوشش ثعبان

Шоҳои ту сулаймонӣ ва дар давлату маликат

شاها تو سلیمانی و در دولت و ملکت

Ҳар мураккаби шабдизи ту чун тахти сулаймон

هر مرکب شبدیز تو چون تخت سلیمان

Фармони ту бар халқ равонаст ҳамеша

فرمان تو بر خلق روانست همیشه

Бар халқи ҷаҳони ҷумлаи равони бодати фармон

بر خلق جهان جمله روان بادت فرمان

ӯ чӯб равон дошт туро кӯҳ равонаст

او چوب روان داشت تو را کوه روانست

ӯ тахт яке дошт туро бораи фаровон

او تخت یکی داشت تو را باره فراوان

Афъол ту некӯаст ба ҳар ҳол чу давлат

افعال تو نیکوست به هر حال چو دولت

Халқи ту сутӯдаи сет ба ҳар ҷой чу имон

خلق تو ستوده ست به هر جای چو ایمان

Ҳар дил ки шавад хастаи тири ғаму андӯҳ

هر دل که شود خسته تیر غم و اندوه

Ҷузи рои ту ӯро накунад доруу дармон

جز رای تو او را نکند دارو و درمان

Ҳар ҷой ки ном ту расад дар ҳамаи гетӣ

هر جای که نام تو رسد در همه گیتی

Гар чанд , харобаст шавад яксараи умрон

گر چند، خرابست شود یکسره عمران

Ҳаргиз нарасад фитна бар он бқъти шоҳӣ

هرگز نرسد فتنه بر آن بقعت شاهی

Обод бар онҷоӣ ки аз равзаи ризвон

آباد بر آنجای که از روضه رضوان

Тъўиз кунад гетӣ ҳар нома ки он ро

تعویذ کند گیتی هر نامه که آن را

Маҳмӯди броҳим буд бар сари унвон

محمود براهیم بود بر سر عنوان

Мавҷӯд шуду баҳрӣ аз он омад боқӣ

موجود شد و بهری از آن آمد باقی

Вонгоаҳ мураккаб шуд азуи ин чори арқон

وانگاه مرکب شد ازو این چار ارکان

Чун ҷунбишу оромиши ту кӣна ва меҳраст

چون جنبش و آرامش تو کینه و مهرست

Ҳар чор падедор шуд аз қудрати яздон

هر چار پدیدار شد از قدرت یزدان

Ин хок гарон омад ва он бод сабк шуд

این خاک گران آمد و آن باد سبک شد

Ин об равон омад ва он оташи сӯзон

این آب روان آمد و آن آتش سوزان

Фонӣ шавад аз қаҳри туу кини тузин рӯй

فانی شود از قهر تو و کین توزین روی

Аз оби ҳама сола шавад фонӣу вайрон

از آب همه ساله شود فانی و ویران

Ором ту бирабоед бар ҷунбиши ту зин

آرام تو برباید بر جنبش تو زین

Аз боди ҳаме хок шавад оҷизу пжмон

از باد همی خاک شود عاجز و پژمان

Зеро ки гуҳ разм биҷунбӣ сӯии ҳамла

زیرا که گه رزم بجنبی سوی حمله

Ҷунбон шавад аз марказ то тораки кайвон

جنبان شود از مرکز تا تارک کیوان

Он чор дгрсон нашавад ореи ҳаргиз

آن چار دگرسان نشود آری هرگز

Ин чор табоиъ нашавад ҳеҷ дгрсон

این چار طبایع نشود هیچ دگرسان

Ин банда чу дар маҷлиси мадҳ ту сароем

این بنده چو در مجلس مدح تو سرایم

Гар саҳар шавад бар шуъаро гардад товон

گر سحر شود بر شعرا گردد تاوان

Ҳар байт ки чун тир ба андом змн рафт

هر بیت که چون تیر به اندام زمن رفت

Дар вақт занад бар дили бадхоҳи ту пайкон

در وقت زند بر دل بدخواه تو پیکان

Саҳараст худовандо дар мадҳи ту шеърам

سحرست خداوندا در مدح تو شعرم

Зеро ки ҳамеи олам азу гардад ҳайрон

زیرا که همی عالم ازو گردد حیران

Бо ин ҳама оҷиз шудам аз мадҳи ту шеърам

با این همه عاجز شدم از مدح تو شعرم

Зеро ки ҳамеи олам азу гардад ҳайрон

زیرا که همی عالم ازو گردد حیران

Донам ки чу ман оҷизам аз мадҳати ту кас

دانم که چو من عاجزم از مدحت تو کس

Мадҳ ту нагӯяд ба сазо дар ҳамаи гиҳон

مدح تو نگوید به سزا در همه گیهان

эй халъати фархундаи туро васф чаҳ гӯям

ای خلعت فرخنده تو را وصف چه گویم

Кати гашти фузуни мартабат аз хусрави Эрон

کت گشت فزون مرتبت از خسرو ایران

Афзӯн нашавад ҷоҳи тугар мадҳ ту гӯйанд

افزون نشود جاه تو گر مدح تو گویند

Вари мадҳи нгўиндт нуқсон нашавад зон

ور مدح نگویندت نقصان نشود زان

эй шоҳи ту хуршедӣ ва хуршед чунонаст

ای شاه تو خورشیدی و خورشید چنانست

Наз мадҳ зиёдат шавад ва наз зми нуқсон

نز مدح زیادت شود و نز ذم نقصان

Оростаи гаштии бетони шоҳии кӯ ро

آراسته گشتی بتن شاهی کو را

Новирд ва наёрад ба ҷаҳони ҳамтои даврон

ناورد و نیارد به جهان همتا دوران

эй шоҳи ҳамаи шоҳони зебандаи шоҳӣ

ای شاه همه شاهان زیبنده شاهی

Зебад ки наяндешӣ аз гунбади гардон

زیبد که نیندیشی از گنبد گردان

Ту хусрави кайҳонии вази шодии ту халқ

تو خسرو کیهانی وز شادی تو خلق

Шоданд ту ?зина ки ҳаме бошӣ шодон

شادند تو زینی که همی باشی شادان

Доне ки худованди ҷаҳони султон аз ту

دانی که خداوند جهان سلطان از تو

Шодаст ва туе муъҷиза ӯро бурҳон

شادست و تویی معجزه او را برهان

Як зарра тиҳӣ нест зи меҳри ту тан ӯ

یک ذره تهی نیست ز مهر تو تن او

Ҷонаст варои меҳри ту шоистаи ду чандон

جانست ورا مهر تو شایسته دو چندان

Он кун ки буд дар ҳамаи соли сӯии ту

آن کن که بود در همه سال سوی تو

Халъати пас якдигар чун қатраи борон

خلعت پس یکدیگر چون قطره باران

Хуррам шудӣу тозаи азин халъати олӣ

خرم شدی و تازه ازین خلعت عالی

Хуррам шавад аз абри балии доими бустон

خرم شود از ابر بلی دایم بستان

То аз фалаки гардон хуршед битобад

تا از فلک گردان خورشید بتابد

ВоФзўн шавад аз тобиш ӯ гавҳари даракон

وافزون شود از تابش او گوهر درکان

Бодии ту чу хуршеди вази ту низ хзоин

بادی تو چو خورشید وز تو نیز خزاین

Ронанда кон гашта пар аз гавҳари алвон

راننده کان گشته پر از گوهر الوان

Фармонати равои боди абри олам ва бар ту

فرمانت روا باد ابر عالم و بر تو

Маймуну ҳумоюни боди ин халъати султон

میمون و همایون باد این خلعت سلطان