Сқти алмаликро худои ҷаҳон
ثقت الملک را خدای جهان
Давлаташ баҳра дод бахти ҷавон
دولتش بهره داد بخت جوان
Тоҳрбни алӣ ки аз райш
طاهربن علی که از رایش
Шуд ҷавони боз пер бӯда ҷаҳон
شد جوان باز پیر بوده جهان
Рӯзгор ар зи табъ ӯ будӣ
روزگار ار ز طبع او بودی
Нашудӣ чира бар баҳори хазон
نشدی چیره بر بهار خزان
Дар мадор фалак науфтодӣ
در مدار فلک نیفتادی
Рӯзу шабро тафовуту нуқсон
روز و شب را تفاوت و نقصان
То шукуфтаи баҳори давлат ӯ
تا شکفته بهار دولت او
Кард чун боғи арсаи гиҳон
کرد چون باغ عرصه گیهان
Рӯйу чашми даъвӣ ӯ шуда аст
روی و چشم دعوی او شده است
Аз дил ва рӯй лолаи нӯъмон
از دل و روی لاله نعمان
Ҷомау номаи бузургӣ ро
جامه و نامه بزرگی را
Ҷоҳу номаш илм шуду унвон
جاه و نامش علم شد و عنوان
Бедил ӯ шаҳомату Фтнт
بی دل او شهامت و فطنت
Бекаф ӯ самоҳату эҳсон
بی کف او سماحت و احسان
Моҳ бенуру теғ бе обаст
ماه بی نور و تیغ بی آبست
Шох бебору абр бе борон
شاخ بی بار و ابر بی باران
эй замири ту фазлро меъёр
ای ضمیر تو فضل را معیار
Ваии зкои ту ақлро мизон
وی ذکای تو عقل را میزان
Аз гумон ту оҷизаст яқин
از گمان تو عاجزست یقین
Аз яқин ту қосираст гумон
از یقین تو قاصرست گمان
Адлро аз ту тез шуд бозор
عدل را از تو تیز شد بازار
Зулмро аз ту кунад шуд дандон
ظلم را از تو کند شد دندان
Аз ту ҷоҳу бузургӣу ҳишмат
از تو جاه و بزرگی و حشمت
Ёфта назму равнақу сомон
یافته نظم و رونق و سامان
Аз ту қалби алосд ки шодӣ дид
از تو قلب الاسد که شادی دید
Монад аз он рӯзи боз аз хафақон
ماند از آن روز باز از خفقان
Чашми наргис ба душманат нагирист
چشم نرگس به دشمنت نگریست
Гашти махӯзи иллати ирқон
گشت مأخوذ علت یرقان
То гарони гашти пилаи ҷавдат
تا گران گشت پله جودت
Қимати зар ва сим шуд арзон
قیمت زر و سیم شد ارزان
На шигифт аз саховат ту кунад
نه شگفت از سخاوت تو کند
Ин ва онро айёр бе ҳамлон
این و آن را عیار بی حملان
Гар зару симро накардӣ чарх
گر زر و سیم را نکردی چرخ
Дар дили хоку табъи санги ниҳон
در دل خاک و طبع سنگ نهان
Ҳар зар ва сим кофаред худоӣ
هر زر و سیم کافرید خدای
Ту ба рӯзӣ бидоде осон
تو به روزی بدادیی آسان
Дар кафи ту чу хуши бихандади ҷом
در کف تو چو خوش بخندد جام
Зор бар хештани бгриди кон
زار بر خویشتن بگرید کان
Зонка чандон атои диҳӣ ки ҳаме
زانکه چندان عطا دهی که همی
Моя зар набошадаш чандон
مایه زر نباشدش چندان
То ба базми ту мунқатиъ нашавад
تا به بزم تو منقطع نشود
Сала равад соз ва мадҳат хон
صله رود ساز و مدحت خوان
Нест бекори сиккаи зарроб
نیست بیکار سکه ضراب
Ҳаст пурбори каффаи вазон
هست پربار کفه وزان
Бар арзҳо дарат кушода шавад
بر عرض ها درت گشاده شود
То саховати туро буд дарбон
تا سخاوت تو را بود دربان
Беҳавоӣ ту нест ҳеҷ замир
بی هوای تو نیست هیچ ضمیر
Бесаноӣ ту нест ҳеҷ макон
بی ثنای تو نیست هیچ مکان
Слти ту кушода дод дар
صلت تو گشاده داد در
Неъмати ту ниҳода дорад хон
نعمت تو نهاده دارد خوان
Ҷавдати он мизбон ки дар гетӣ
جودت آن میزبان که در گیتی
Кард амлҳои халқро меҳмон
کرد امل های خلق را مهمان
Рояти он қаҳрамон ки аз вай дид
رایت آن قهرمان که از وی دید
Ҳосиду носеҳи ту қаҳру амон
حاسد و ناصح تو قهر و امان
Бахшиш аз мадҳат ту ёфта шуд
بخشش از مدحت تو یافته شد
Ганҷ бар бахшиш ту ёфт зиён
گنج بر بخشش تو یافت زیان
Халқу халқи ту дар ҳамаи маънӣ
خلق و خلق تو در همه معنی
Рост чун дайну пок чун имон
راست چون دین و پاک چون ایمان
Навбаҳорӣу боғи ту маснад
نوبهاری و باغ تو مسند
Офтобӣу чархи ту айвон
آفتابی و چرخ تو ایوان
Қасри ҷоҳи туро кушодаи дарӣ
قصر جاه تو را گشاده دری
Давлат аз саҳни равзаи ризвон
دولت از صحن روضه رضوان
Оби ъзи туро кашида раҳе
آب عز تو را کشیده رهی
Неъмат аз қаъри чашмаи ҳайвон
نعمت از قعر چشمه حیوان
Лафзу дасти туро ба разм ва ба базм
لفظ و دست تو را به رزم و به بزم
Ки ба ҳар навъ кардаанд змон
که به هر نوع کرده اند ضمان
Сифати лафзи исои Марям
صفت لفظ عیسی مریم
Мӯъҷизи дасти Мӯсои умрон
معجز دست موسی عمران
Кин ба дам карда мурдаро зинда
کاین به دم کرده مرده را زنده
Ваон ба каф кард чӯбро събон
وان به کف کرد چوب را ثعبان
Нукта Эй гӯям аз ҷалолати ту
نکته ای گویم از جلالت تو
Истимоъии куниш ба ақл ва ба ҷон
استماعی کنش به عقل و به جان
Қадари кайвон баланд шуд зирок
قدر کیوان بلند شد زیراک
Пояи ртбт ту шуд кайвон
پایه رتبت تو شد کیوان
Саъд Акбар бидон буд брҷис
سعد اکبر بدان بود برجیس
Ки баради давлати туро фармон
که برد دولت تو را فرمان
Ҳаст баҳром бо адуат ба чанг
هست بهرام با عدوت به چنگ
Дар кафш зон буд кашида синон
در کفش زان بود کشیده سنان
Ҳама аз рой ту сетанд нур
همه از رای تو ستاند نور
Меҳри тобони зи гунбади гардон
مهر تابان ز گنبد گردان
Сазад ар вақти лаҳви ту ноҳид
سزد ار وقت لهو تو ناهید
Ҳамчу хунёгарон занад дастон
همچو خنیاگران زند دستان
Тири ҷодўгаҳнигор сухан
تیر جادوگه نگار سخن
Шавад аз нӯки калаки ту ҳайрон
شود از نوک کلک تو حیران
Раҳбари азми тести моҳ ки ҳаст
رهبر عزم تست ماه که هست
Барда аз ахтарони сабақи бурҳон
برده از اختران سبق برهان
Гар ба санадону хораи ёзди чарх
گر به سندان و خاره یازد چرخ
Номи ту брнҳди барину барон
نام تو برنهد برین و برآن
Зери номи ту мум гардаду гул
زیر نام تو موم گردد و گل
Тораки хорау дили санадон
تارک خاره و دل سندان
Хирадатро ҳунар накард қиёс
خردت را هنر نکرد قیاس
Ҳунаратро хирад надид карон
هنرت را خرد ندید کران
Аз мдиҳи ту оҷиз омад фаҳм
از مدیح تو عاجز آمد فهم
Вази сифоти ту хираи гашти баён
وز صفات تو خیره گشت بیان
Чу бкрднд қисмҳо нарасед
چو بکردند قسمها نرسید
Қисмати душмани ту ҷзхзлон
قسمت دشمن تو جزخذلان
Чун бидоданд бахшҳо номад
چون بدادند بخش ها نامد
Бахши бадхоҳи ту магари ҳурмон
بخش بدخواه تو مگر حرمان
Тани бадхоҳат ар шавад фӯлод
تن بدخواهت ار شود فولاد
Бар таниши тарс ту шавад савҳон
بر تنش ترس تو شود سوهان
Вар кунад қасди он ки бигурезад
ور کند قصد آن که بگریزد
Гардадаш пӯсти гирди тани зиндон
گرددش پوست گرد تن زندان
Аз паии корзори душмани ту
از پی کارزار دشمن تو
Бар гирифтаи сети чархи тиру камон
بر گرفته ست چرخ تیر و کمان
Ҳаст ва бошад камону тираш ро
هست و باشد کمان و تیرش را
Аз балои қабзаи вази аҷали пайкон
از بلا قبضه وز اجل پیکان
Чун бхизди зи ҷои ҳайбати ту
چون بخیزد ز جای هیبت تو
Ба таги андари наёбадаши ҳдсон
به تگ اندر نیابدش حدثان
Ваҳми ту чун наад ба корӣ рӯй
وهم تو چون نهد به کاری روی
Натавонадаш дод чархи нишон
نتواندش داد چرخ نشان
Ҳзми ту дар мақоми кӯҳи рикоб
حزم تو در مقام کوه رکاب
Азми ту дар масири боди Аннан
عزم تو در مسیر باد عنان
На аҷаб гар шавад гузаргаи ту
نه عجب گر شود گذرگه تو
Аз камолу шарафи сипеҳри каён
از کمال و شرف سپهر کیان
Пас аз он низ пурситора буд
پس از آن نیز پرستاره بود
Роҳи ту ҳамчуи роҳи коҳкшон
راه تو همچو راه کاهکشان
Он сипеҳраст рои сомии ту
آن سپهرست رای سامی تو
Ки кунад гирди мамлакати ҷавлон
که کند گرد مملکت جولان
Гӯйӣ абраст ханҷарат ки ба табъ
گویی ابرست خنجرت که به طبع
Ҳам дарави соъиқаи сет ва ҳам тӯфон
هم درو صاعقه ست و هم طوفان
Дар санои ту тез бошаду сахт
در ثنای تو تیز باشد و سخت
Гуҳи так нӯки калаку ақди бенон
گه تک نوک کلک و عقد بنان
Вази ҳароси ту паст гардад ва кунад
وز هراس تو پست گردد و کند
Ишки пели дмону шери жён
یشک پیل دمان و شیر ژیان
Ҳиммати ту ба ҳеҷ ҳол надид
همت تو به هیچ حال ندید
Фасх дар азму нақс дар паймон
فسخ در عزم و نقص در پیمان
Хотири ту ба ҳеҷ вақт нахонд
خاطر تو به هیچ وقت نخواند
Сӯраи саҳву ояи нисён
سوره سهو و آیه نسیان
Бо кушоди мисол ту набӯд
با گشاد مثال تو نبود
Муътамади ҳеҷ ҷавшан ва хуфтон
معتمد هیچ جوشن و خفتان
Бесаволу ҷавоб ту нашавад
بی سؤال و جواب تو نشود
Муътабари ҳеҷ ҳуҷҷату бурҳон
معتبر هیچ حجت و برهان
Дайри зӣ эй баҳор ҳар бқът
دیر زی ای بهار هر بقعت
Шод бош эй савор ҳар майдон
شاد باش ای سوار هر میدان
Ки ба меҳр ва ба моҳи ту шуда анд
که به مهر و به ماه تو شده اند
Рӯзгору сипеҳри поиндон
روزگار و سپهر پایندان
эй бузургӣу ҳишмати ту шуда
ای بزرگی و حشمت تو شده
Асли тамкину мояи имкон
اصل تمکین و مایه امکان
Мардумон муттаҳам кунанд маро
مردمان متهم کنند مرا
Бо ҳамаи каси ҷадал задан натавон
با همه کس جدل زدن نتوان
Ки кашад сӯии лўўҳўри ҳаме
که کشد سوی لووهور همی
Дили масъӯди съдбни салмон
دل مسعود سعدبن سلمان
Дар дили ман ба эзади армондст
در دل من به ایزد ارماندست
Заррае аз ҳавои ҳндстон
ذره ای از هوای هندستان
Чаҳ кунам ман ба лўўҳўри охир
چه کنم من به لووهور آخر
Назд он қавм бесару сомон
نزد آن قوم بی سر و سامان
Кӣ кашад дил ба бқътӣ ки шавад
کی کشد دل به بقعتی که شود
Толии дӯзахӣ ба тобистон
تالی دوزخی به تابستان
Рӯй тобами зи ъзи маҷлиси ту
روی تابم ز عز مجلس تو
Хештанро дар афканам ба ҳўон
خویشتن را در افکنم به هوان
Буд андари ҷаҳон чун ман гӯряш
بود اندر جهان چون من گوریش
Бошад андари ҷаҳон чу ман нодон
باشد اندر جهان چو من نادان
Дорам имон ба давлати шоҳят
دارم ایمان به دولت شاهیت
Мол аз анвоъу неъмат аз алвон
مال از انواع و نعمت از الوان
Ҳар кас аз баҳри ном ва нон кӯшад
هر کس از بهر نام و نان کوشد
Ман зи ҷоҳи ту ном дораму нон
من ز جاه تو نام دارم و نان
Ту расонидем ба ҷоҳи баланд
تو رسانیدیم به جاه بلند
Ту рҳонидими зи банди гарон
تو رهانیدیم ز بند گران
Аз фаровони макорим ту расед
از فراوان مکارم تو رسید
Кисвати ман ба атласу бркон
کسوت من به اطلس و برکان
Баргушодӣ ба як сухан бар ман
برگشادی به یک سخن بر من
Дар иқболи маҷлиси султон
در اقبال مجلس سلطان
Дар бузургии ҳамеи кашами доман
در بزرگی همی کشم دامن
Бар кашида сар аз ҳамаи ақрон
بر کشیده سر از همه اقران
Мурда будам ту кардем зинда
مرده بودم تو کردیم زنده
Аз пас фазлу раҳмати яздон
از پس فضل و رحمت یزدان
Нотавон гашта будам аз меҳнат
ناتوان گشته بودم از محنت
Мари марои давлат тудод тавон
مر مرا دولت تو داد توان
Оҷизам дар саноат гарчи марост
عاجزم در ثنات گرچه مراست
Лафзи сҳбону маънии ҳисон
لفظ سحبان و معنی حسان
Ин ки гуфтам ҳамаи ҳақиқати гир
این که گفتم همه حقیقت گیر
Инки гӯям ҳамаи муҷози мадон
اینکه گویم همه مجاز مدان
Кофарами кофарамгар андешам
کافرم کافرم گر اندیشم
Неъмати вофири туро куфрон
نعمت وافر تو را کفران
Дар хуросон ва дар Ироқи ҳаме
در خراسان و در عراق همی
Ошиқонанд бар ҳунари ҳамагон
عاشقانند بر هنر همگان
Ҳамаи андари санои ман як лафз
همه اندر ثنای من یک لفظ
Ҳамаи андари ҳавои ман яксон
همه اندر هوای من یکسان
Хирад номӣаст инки шарҳ диҳанд
خرد نامیست اینکه شرح دهند
Ки фалони зинда шуда ба саъии фалон
که فلان زنده شده به سعی فلان
Зевари фахрии арӯси саноат
زیور فاخر عروس ثنات
Кардам аз дару гавҳару марҷон
کردم از در و گوهر و مرجان
Шояд ар бар мдиҳи шукри ту ман
شاید ار بر مدیح شکر تو من
Ҷон фишонам ки аз ту дорам ҷон
جان فشانم که از تو دارم جان
эй ба ҷоҳи ту шоҳии осӯда
ای به جاه تو شاهی آسوده
Вай барои ту давлати ободон
وی برای تو دولت آبادان
Гар зи Нитсаон ҷаҳон шавад хуррам
گر ز نیسان جهان شود خرم
Инак омад ба хуррамии Нитсаон
اینک آمد به خرمی نیسان
Аз паии боғи фарш ҳо оварад
از پی باغ فرش ها آورد
Абри Нитсаон з меРому кмсон
ابر نیسان ز میرم و کمسان
Табъи гетинигор бози афканд
طبع گیتی نگار باز افکند
Бар чамани ҳафт ранги шодравон
بر چمن هفت رنگ شادروان
Лола аз ҳирс боз карда даҳан
لاله از حرص باز کرده دهن
Зонка шуд ғунча чу српстон
زانکه شد غنچه چو سرپستان
Шер агар абр дорад аз пай чист
شیر اگر ابر دارد از پی چیست
Сари пистони ғунча дар бустон
سر پستان غنچه در بستان
Ба ду ҳафтаи ҳама гулистон шуд
به دو هفته همه گلستان شد
Бар замин ҳар чаҳ буд хорстон
بر زمین هر چه بود خارستان
Чаман аз гулшан ва шукуфа шудаст
چمن از گلشن و شکوفه شدست
Тахти касрӣу тоҷи нўшрўон
تخت کسری و تاج نوشروان
Шуд ба як бори нақш сӯзан кард
شد به یک بار نقش سوزن کرد
Ҳар куҷо буд санъати кмсон
هر کجا بود صنعت کمسان
Дидаи ақлро ба нақши баҳор
دیده عقل را به نقش بهار
Қудрати кирдигори гашти аён
قدرت کردگار گشت عیان
Дод шодӣ бидиҳ ба ҷом набед
داد شادی بده به جام نبید
Боз дод аз лаб батон бустон
باز داد از لب بتان بستان
То буд муттафиқи зи ҳафт анҷум
تا بود متفق ز هفت انجم
Дар тани ин мухталифи чаҳор арқон
در تن این مختلف چهار ارکان
Чархро бе хилофи муҳками бод
چرخ را بی خلاف محکم باد
Дар вифоқи ҳавои ту паймон
در وفاق هوای تو پیمان
Ҳамаи солаи зи бахти ёрии байн
همه ساله ز بخت یاری بین
Ҳамаи муддат ба коми давлати рон
همه مدت به کام دولت ران
Бо тараби хез ва бо нишот нишин
با طرب خیز و با نشاط نشین
Дар шарафи пой ва дар бузургии мон
در شرف پای و در بزرگی مان
Ту миёни бастаи пеши тахти малик
تو میان بسته پیش تخت ملک
Пеши ту рӯзгори бастаи миён
پیش تو روزگار بسته میان
Ту кушодаи даҳон ба ҳал ва ба ақд
تو گشاده دهان به حل و به عقد
Даҳр дар мадҳи ту кушодаи даҳон
دهر در مدح تو گشاده دهان
Ртбти ҷоҳи ту сипеҳри маҳал
رتبت جاه تو سپهر محل
Стўти бأси ту замонаи тавон
سطوت بأس تو زمانه توان
Боди фархундаи ид бар туу бод
باد فرخنده عید بر تو و باد
Аз ту мақбули тоъати рамазон
از تو مقبول طاعت رمضان