Шаб охир шуд аз ҷаҳони шаби ман

شب آخر شد از جهان شب من

Ки нагардадаш рӯзи пиромн

که نگرددش روز پیرامن

Басти сӯрати маро чу дар пӯшед

بست صورت مرا چو در پوشید

Шаби тираи сиёҳи пероҳан

شب تیره سیاه پیراهن

Ки бар атрофи чархи зангорӣ

که بر اطراف چرخ زنگاری

Ба кавокиб бадухташ доман

به کواکب بدوختش دامن

Аз сиёҳии шаб ба ранг ва ба шакл

از سیاهی شب به رنگ و به شکل

Буд чун моҳи мнхсФи равзан

بود چون ماه منخسف روزن

Рехтаи даҳри қӣр бар саҳро

ریخته دهر قیر بر صحرا

Бихтаҳи чархи дӯда бар барзан

بیخته چرخ دوده بر برزن

Чархи гардон чу хусравони бузург

چرخ گردان چو خسروان بزرگ

Дару гавҳари нишонда бар грзн

در و گوهر نشانده بر گرزن

Чун ба назора дар сипеҳри кабӯд

چون به نظاره در سپهر کبود

Бнгрстм чунон фитодам занн

بنگرستم چنان فتادم ظن

Каз шаҳобу мҷраҳ бар гардун

کز شهاب و مجره بر گردون

Зар ва теғаст бар маҳаку мусин

زر و تیغ است بر محک و مسن

Чун бидидам ки субҳ боз гирифт

چون بدیدم که صبح باز گرفت

Аз чароғи ситорагони равған

از چراغ ستارگان روغن

Шоди гаштам бдонкаҳ донистам

شاد گشتم بدانکه دانستم

Ки чу хуршед дид хоҳам ман

که چو خورشید دید خواهم من

Талъати онкии нури талъат ӯ

طلعت آنکه نور طلعت او

намефурӯзад чу офтоби змн

می فروزد چو آفتاب زمن

Подшои бўолмзФри иброҳӣм

پادشا بوالمظفر ابراهیم

Осмони хуйу абри подошн

آسمان خوی و ابر پاداشن

Он сутӯда чу фазл дар ҳар боб

آن ستوده چو فضل در هر باب

Вони гузида чу фахр дар ҳар фан

وآن گزیده چو فخر در هر فن

Ҳайбаташ гарна даст Довӯдаст

هیبتش گرنه دست داودست

Мум чун гардадаш ҳамеи оҳан

موم چون گرددش همی آهن

эй ту аз халқ чун хиради зи равон

ای تو از خلق چون خرد ز روان

Танат аз даҳр ҳамчун сари зи бадан

تنت از دهر همچون سر ز بدن

Нест рои туро зломи хато

نیست رای تو را ظلام خطا

Нест ҷӯади туро ғубори мнн

نیست جود تو را غبار منن

Маҷлиси ту зи ту ба шаб рӯз аст

مجلس تو ز تو به شب روز است

Сафаи ту зи ту шудаи гулшан

صفه تو ز تو شده گلشن

Маснад аз рӯй ту ба нур чу чарх

مسند از روی تو به نور چو چرخ

Маҷлис аз лафзи ту ба дар чун адан

مجلس از لفظ تو به در چون عدن

Маҷлисати ҷузи хилофро манба

مجلست جز خلاف را منبع

Даргаати ҷузи ниёзро мأмн

درگهت جز نیاز را مأمن

Машк шуд хоки зери пои велят

مشک شد خاک زیر پای ولیت

Мор шуд дар кафи адуати расан

مار شد در کف عدوت رسن

Душманатро намонад як тани дӯст

دشمنت را نماند یک تن دوست

Дӯстатро намонад як душман

دوستت را نماند یک دشمن

Боду хокии гуҳи шитобу диранг

باد و خاکی گه شتاب و درنگ

Обу норай ба ройу подошн

آب و ناری به رای و پاداشن

Бо рафиқону пеши меҳмонон

با رفیقان و پیش مهمانان

Иди ту мавриди гашт рӯй саман

عید تو مورد گشت روی سمن

Дар масофи ту аз шаҳоби саҳҳом

در مصاف تو از شهاب سهام

Натавонад гурехт аҳрӣман

نتواند گریخت اهریمن

Гар адуии ту офтоб шавад

گر عدوی تو آفتاب شود

Кунадаш хашми ту чу наҷми пурН

کندش خشم تو چو نجم پرن

Бо сари теғу гардани гурзат

با سر تیغ و گردن گرزت

Сар сурхасту гардани грзн

سر سرخست و گردن گرزن

Аз наҳиф шикастан ва бастан

از نهیب شکستن و بستن

Сар гардан бахасту гардани тан

سر گردن بخست و گردن تن

Ночхи теғи ту зар андӯдаст

ناچخ تیغ تو زر اندودست

Ҳар ду рўӣини гузору шери авжан

هر دو روئین گذار و شیر اوژن

Зонка аФсони теғу ночхи ту

زانکه افسان تیغ و ناچخ تو

Тарк худасту ғайбаи ҷавшан

ترک خودست و غیبه جوشن

эй ялони пушт разм ме намоед

ای یلان پشت رزم می نمایید

Каз паии разм зинда шуд баҳман

کز پی رزم زنده شد بهمن

эй гурозон ҳлоҷҳон гиред

ای گرازان هلاجهان گیرید

Ки ҷаҳонро падед шуд бежан

که جهان را پدید شد بیژن

эй зҳӣ карда ақлро айём

ای ضحی کرده عقل را ایام

эй броФкндаҳи рӯзгори Фтн

ای برافکنده روزگار فتن

Ҳар ки ҳаст аз сухан гирифт шараф

هر که هست از سخن گرفت شرف

Боз аз ту шараф гирифт сухан

باز از تو شرف گرفت سخن

Аз Уториди фасеҳ тар будам

از عطارد فصیح تر بودم

Чу Зуҳал кардае марои алкн

چو زحل کرده ای مرا الکن

Гар бар оташ наҳй маро чун мум

گر بر آتش نهی مرا چون موم

Вар дар об афканем чун чндн

ور در آب افکنیم چون چندن

Дар сифоти туам ба боғи сано

در صفات توام به باغ ثنا

намесароем чу фохта ба чаман

می سرایم چو فاخته به چمن

Гар марои дидау забон аз ту

گر مرا دیده و زبان از تو

Нест имрӯзи ҷорӣу равшан

نیست امروز جاری و روشن

Ин ва онро ба кӯрӣу гунаҳгӣ

این و آن را به کوری و گنگی

Боди нҳзони танги чашму даҳан

باد نهزان تنگ چشم و دهن

То ҳамеи гули дамад ба фарвардин

تا همی گل دمد به فروردین

Сӯсан ояд ба бор дар баҳман

سوسن آید به بار در بهمن

Шоди бодӣ ба табъ ҳамчун гул

شاد بادی به طبع همچون گل

Тозаи бодӣ ба рӯй чун сӯсан

تازه بادی به روی چون سوسن

Дар саломат ба маҷлиси маймунат

در سلامت به مجلس میمونت

Боз оварда эзади зўолмн

باز آورده ایزد ذوالمن