Нигоҳ кун ба бузургӣу ҷоҳи ин айвон

نگاه کن به بزرگی و جاه این ایوان

Ки бргзштаҳ ба рифъати зи тораки кайвон

که برگذشته به رفعت ز تارک کیوان

Нишаста султон бар тахт бо ҷамолу камол

نشسته سلطان بر تخت با جمال و کمال

Ки даври бодои чашми камоли азин султон

که دور بادا چشم کمال ازین سلطان

Абуалмулуки малики Арсалони бен масъӯд

ابوالملوک ملک ارسلان بن مسعود

Сипеҳри қадару қадари ртбту замонаи тавон

سپهر قدر و قدر رتبت و زمانه توان

Ба ҳалами кӯҳи матин ва ба раъии бадари мунир

به حلم کوه متین و به رأی بدر منیر

Ба табъи баҳри муҳӣт ва ба қадари чархи каён

به طبع بحر محیط و به قدر چرخ کیان

Замонаи дорои андари замона шоҳӣ нест

زمانه دارا اندر زمانه شاهی نیست

Ки ӯ нахост зи теғи ту зинҳору амон

که او نخواست ز تیغ تو زینهار و امان

Ҳарими малик чунон шуд зи адли ту малико

حریم ملک چنان شد ز عدل تو ملکا

Ки бар рама ба чарогоҳи гурги гашти шубон

که بر رمه به چراگاه گرگ گشت شبان

Ба подшоҳӣ бар адл суд кардӣ ту

به پادشاهی بر عدل سود کردی تو

Накард ҳаргиз бар адли ҳеҷ шоҳи зиён

نکرد هرگز بر عدل هیچ شاه زیان

Нигоҳ кардам як фахри адлро онаст

نگاه کردم یک فخر عدل را آنست

Ки фахр кард паямбар ба асри нўшрўон

که فخر کرد پیمبر به عصر نوشروان

Кунун ба асри туу ёди асри ту ҷовид

کنون به عصر تو و یاد عصر تو جاوید

Ҳазор фахри намояди ҳамеи замину замон

هزار فخر نماید همی زمین و زمان

Ту подшоҳи ҷаҳонӣу чарху гетии ром

تو پادشاه جهانی و چرخ و گیتی رام

Ту шаҳриёри ҷавонӣу малику бахти ҷавон

تو شهریار جوانی و ملک و بخت جوان

Буиу бодии соҳибқирони дарин гетӣ

بوی و بادی صاحبقران درین گیتی

зи хусравон чу ту соҳибқирон надид қирон

ز خسروان چو تو صاحبقران ندید قران

зи ҳирси ҷӯади ту дар кони ҳамеи бихандади зар

ز حرص جود تو در کان همی بخندد زر

зи бими дасти ту бар зари ҳамеи бгриди кон

ز بیم دست تو بر زر همی بگرید کان

Хдоигоно густохӣаст андари шеър

خدایگانا گستاخی است اندر شعر

Ки шоири онро некӯ кунад ба шеъри баён

که شاعر آن را نیکو کند به شعر بیان

Мулӯки фолӣ каз лафз шоирон шунаванд

ملوک فالی کز لفظ شاعران شنوند

Хуҷаста доранд эй зинати мулӯки ҷаҳон

خجسته دارند ای زینت ملوک جهان

Дарин қасидаи зи мадҳат карона кард раҳе

درین قصیده ز مدحت کرانه کرد رهی

Агар чаҳ мадҳи туро табъ ӯ надид карон

اگر چه مدح تو را طبع او ندید کران

Ҳазор як зи саноӣ ту гуфт натавонад

هزار یک ز ثنای تو گفت نتواند

Ба ҳасб ҳол бихоҳад ҳамеи кушоди забон

به حسب حال بخواهد همی گشاد زبان

Агар чаҳ пўиаҳи ғзўт буд чу ҷаду падар

اگر چه پویه غزوت بود چو جد و پدر

зи баҳри тақвияти дайну нусрати имон

ز بهر تقویت دین و نصرت ایمان

Надошт бояд дар табъу дили азимати ҳинд

نداشت باید در طبع و دل عزیمت هند

Басанда бошад як тарки ту ба ҳндстон

بسنده باشد یک ترک تو به هندستان

Ба базми соқӣ ту ҳаст зодаи хотун

به بزم ساقی تو هست زاده خاتون

Ба разми ёвар ту ҳаст бачаи хоқон

به رزم یاور تو هست بچه خاقان

Тиҳӣ набояд кардани хазона аз зару сим

تهی نباید کردن خزانه از زر و سیم

Набояд оварад эй шоҳ дар хазинаи зиён

نباید آورد ای شاه در خزینه زیان

Ба зар ва сим набояд ҳаме харидани тарк

به زر و سیم نباید همی خریدن ترک

Дарӣаст сахт кушода раҳеаст неки осон

دریست سخت گشاده رهیست نیک آسان

Чу бандагони ҳамаи таркони чираи дстоннд

چو بندگان همه ترکان چیره دستانند

Кашид бояд лашкар ба ғзўи туркистон

کشید باید لشکر به غزو ترکستان

Чу гашти вайрони бум ва бар натиҷаи раъй

چو گشت ویران بوم و بر نتیجه رأی

Бикунад бояд бум ва бар набераи хон

بکند باید بوم و بر نبیره خان

Баҳри ғанимати чандон ба дастат ояд тарк

بهر غنیمت چندان به دستت آید ترک

Ки бе каронаи сипоҳӣ фарозат ояд аз он

که بی کرانه سپاهی فرازت آید از آن

Ба каф гирифтӣ малику тамоми дории мард

به کف گرفتی ملک و تمام داری مرد

Яқини шимур ки чунинаст расми ин гиҳон

یقین شمر که چنین است رسم این گیهان

Ба марди малики биҷой ва бимол мард ба пой

به مرد ملک بجای و بمال مرد به پای

Нигоҳи доштани малики ҷуз чунин натавон

نگاه داشتن ملک جز چنین نتوان

Ту моли дории чандон ки ҳар чаҳ хоҳии мард

تو مال داری چندان که هر چه خواهی مرد

Ба ҷони бибандади пеши ту рӯзи ҷанги миён

به جان ببندد پیش تو روز جنگ میان

Агар ки наҳиммат ғзўит ҳаст кор бисоз

اگر که نهمت غزویت هست کار بساز

зи баҳри ғзўи сипоҳӣ чу абр ва бод барон

ز بهر غزو سپاهی چو ابر و باد بران

На мумтанеъ будат ғзў агар набошад ҳинд

نه ممتنع بودت غزو اگر نباشد هند

Ба тарку рӯми каши ин лашкару сипоҳи гарон

به ترک و روم کش این لشکر و سپاه گران

Рабиъ малик шуд аз адли вуҷӯди ту хуррам

ربیع ملک شد از عدل وجود تو خرم

Чунонкии боғи рабиъ аз насим ва аз борон

چنانکه باغ ربیع از نسیم و از باران

Яқин буд ки рабиъаст тозаи малики ту ро

یقین بود که ربیع است تازه ملک تو را

Ки ҳеҷ вақт набинад газанди боди хазон

که هیچ وقت نبیند گزند باد خزان

Дареғи рабиъи нигар то рабиъи шайбонӣ

دریغ ربیع نگر تا ربیع شیبانی

Чигуна ояд бо чанд хизмати алвон

چگونه آید با چند خدمت الوان

Ба кӣнаи бандаду орад ба ҳазратати имсол

به کینه بندد و آرد به حضرتت امسال

Ба расми хизмати сад зиндаи пели масти жён

به رسم خدمت صد زنده پیل مست ژیان

Зуҳдиҳо ки расонид ва молҳо коварад

زهدی ها که رسانید و مالها کاورد

Яқин бидон ки шавад даҳ хазинаи ободон

یقین بدان که شود ده خزینه آبادان

Ба боргаҳи рамаи зиндаи пел маст оварад

به بارگه رمه زنده پیل مست آورد

Ки кӯҳҳои дмоннду ҳснҳои равон

که کوههای دمانند و حصن های روان

Дивист мураккаби дарёи гузори дашти навард

دویست مرکب دریا گذار دشت نورد

Ки гоҳ кӯҳ рикобанду гоҳи боди Аннан

که گاه کوه رکابند و گاه باد عنان

Замонаи пеши ту ӯро чу дид бастаи камар

زمانه پیش تو او را چو دید بسته کمر

Чаҳ гуфт гуфт зиҳии қадари гавҳари шебон

چه گفت گفت زهی قدر گوهر شیبان

Ту шаҳрёрои Кайхусравӣ ба ҷоҳу ҳунар

تو شهریارا کیخسروی به جاه و هنر

Рабиъи пеши ту монанди рустами дастон

ربیع پیش تو مانند رستم دستان

На ҳеҷ шоҳи чунин банда дошт андари малик

نه هیچ شاه چنین بنده داشت اندر ملک

На ҳеҷ бандаи чунин ҷоҳ дошт аз аъён

نه هیچ بنده چنین جاه داشت از اعیان

Кунун ки навбат осоишасту вақти нишот

کنون که نوبت آسایش است و وقت نشاط

Ба шодкомӣ биншин ва мутрибон бинишон

به شادکامی بنشین و مطربان بنشان

Бануш бода ки бебода шодкомӣ нест

بنوش باده که بی باده شادکامی نیست

зи шодкомӣ бе бодаи каси надоди нишон

ز شادکامی بی باده کس نداد نشان

Ҷамоли давлати байну бисоти фахри сипар

جمال دولت بین و بساط فخر سپر

Сарой малик фурӯзу ниҳоли адли нишон

سرای ملک فروز و نهال عدل نشان

Ба ҷон ва табъ набеду самоъи хоҳ ки ҳаст

به جان و طبع نبید و سماع خواه که هست

Набед қӯти табъу самоъи роҳати ҷон

نبید قوت طبع و سماع راحت جان

Дарин мубораки қасру бад-ӣни ҳумоюни тахт

درین مبارک قصر و بدین همایون تخت

Ҳазор сол ба пой ва ҳазор соли бимон

هزار سال به پای و هزار سال بمان

Забони кушода чу масъӯди саъди пеши ту бод

زبان گشاده چو مسعود سعد پیش تو باد

Ҳазор шукри сарой ва ҳазор мадҳат хон

هزار شکر سرای و هزار مدحت خوان