Чаро нигаред чашм ва чаро нанолад тан

چرا نگرید چشم و چرا ننالد تن

Казин бирафт нишот ва аз он бирафт всн

کزین برفت نشاط و از آن برفت وسن

Чунон бгрим кам душманони ббхшоинд

چنان بگریم کم دشمنان ببخشایند

Чу ёдам ояд аз дӯстону аҳли ватан

چو یادم آید از دوستان و اهل وطن

Саҳар шавам зи ғаму перҳани ҳамеи бадарам

سحر شوم ز غم و پیرهن همی بدرم

зи баҳри онкӣ нишон манаст пероҳан

ز بهر آنکه نشان منست پیراهن

зи ранҷ ва заъф бидон ҷойгаҳ расед танам

ز رنج و ضعف بدان جایگه رسید تنم

Ки рост ноед агар дар хитоб гӯям ман

که راست ناید اگر در خطاب گویم من

Сабури гаштаму дил дар бар оҳанӣн кардам

صبور گشتم و دل در بر آهنین کردم

Бхости оташи азин дил чу оташ аз оҳан

بخاست آتش ازین دل چو آتش از آهن

Басони бежан дар мондаам ба банди бало

بسان بیژن در مانده ام به بند بلا

Ҷаҳон ба ман бар торик чун чаҳ бежан

جهان به من بر تاریک چون چه بیژن

Барам зи дастам чун сӯзани ождаҳи вшӣ

برم ز دستم چون سوزن آژده وشی

Танам чу сӯзану дили ҳамчуи чашмаи сӯзан

تنم چو سوزن و دل همچو چشمه سوزن

Набӯд ёрам аз шарми дӯстони гирён

نبود یارم از شرم دوستان گریان

Накард ёрам аз бими душманони шеван

نکرد یارم از بیم دشمنان شیون

зи дард ваанда ҳиҷрони гузашт бар ман дӯш

ز درد و انده هجران گذشت بر من دوش

Шабии сиёҳтар аз рӯйу раъии аҳрӣман

شبی سیاه تر از روی و رأی اهریمن

Наме кушоди гиребони субҳро гардун

نمی گشاد گریبان صبح را گردون

Ки шаби дароз ҳаме кард бар ҳавои доман

که شب دراز همی کرد بر هوا دامن

Тилоия бар сипаҳ рӯз кард лашкари шаб

طلایه بر سپه روز کرد لشکر شب

зи рости хирқаи шеърии зи чапи Суҳайли Яман

ز راست خرقه شعری ز چپ سهیل یمن

Марои малоли гирифтаи зи дайри мондани шаб

مرا ملال گرفته ز دیر ماندن شب

Танӣ ба ранҷу азобу дилӣ ба гарми ҳузн

تنی به رنج و عذاب و دلی به گرم حزن

Дар он тафаккури мондаи дилам ки фардо ро

در آن تفکر مانده دلم که فردا را

Пагоҳи азин шаби тира чаҳ хоҳадам зодан

پگاه ازین شب تیره چه خواهدم زادن

Аз онкӣ ҳаст шаби обистан ва надонад кас

از آنکه هست شب آبستن و نداند کس

Ки ҳола чун сипарӣ шуд чаҳ зояд обистан

که هاله چون سپری شد چه زاید آبستن

Гузашти боди саҳаргоҳи вази наҳифи фироқ

گذشت باد سحرگاه وز نهیب فراق

Фурӯ наёраст омад бар ман аз равзан

فرو نیارست آمد بر من از روزن

Нахуфтаам ҳамаи шаби дӯш ва бӯдаам нолон

نخفته ام همه شب دوش و بوده ام نالان

Хаёли дӯст гўоӣ манасту наҷми пурН

خیال دوست گوای منست و نجم پرن

Нишаста будам комди хаёл ӯ ногоҳ

نشسته بودم کآمد خیال او ناگاه

Чу моҳ рӯй ва чу гули ориз ва чу сими зқн

چو ماه روی و چو گل عارض و چو سیم ذقن

Марои бёФт чу як қатраи хӯни ҷӯшони дил

مرا بیافت چو یک قطره خون جوشان دل

Марои бёФт чу як тори мӯии нолони тан

مرا بیافت چو یک تار موی نالان تن

зи бас ки кунададу зулфу бас ки ронадам ашк

ز بس که کندد و زلف و بس که راندم اشک

Яке чу дар смин ва яке чу машки хутан

یکی چو در ثمین و یکی چو مشک ختن

Маро ва ӯро аз чашму зулф гирд омад

مرا و او را از چشم و زلف گرد آمد

зи машку лؤлؤи як остин ва як доман

ز مشک و لؤلؤ یک آستین و یک دامن

Ба ноз гуфт ки аз дида беш ашки марез

به ناز گفت که از دیده بیش اشک مریز

Ба меҳр гуфтам каз зулф беш машк макун

به مهر گفتم کز زلف بیش مشک مکن

Дарин мунозира будем каз сипеҳри кабӯд

درین مناظره بودیم کز سپهر کبود

зи дӯда талъат бинмуд чашмаи равшан

ز دوده طلعت بنمود چشمه روشن

Чу рои хусрави Маҳмӯди сайфи давлату дайн

چو رای خسرو محمود سیف دولت و دین

Ки подшоҳ заминасту шаҳриёри змн

که پادشاه زمینست و شهریار زمن

Ҷҳонстонии шоҳии Музаффарии мулкӣ

جهانستانی شاهی مظفری ملکی

Ки роми гашт ба адлаши замонаи тавсан

که رام گشت به عدلش زمانه توسن

Намӯдаанд ба айвонаши сарварони тоъат

نموده اند به ایوانش سروران طاعت

Ниҳодаанд ба фурмонаши хусравони гардан

نهاده اند به فرمانش خسروان گردن

Ба ном ва зикраш перост минбару хутба

به نام و ذکرش پیراست منبر و خطبه

Ба фар ва ҷоҳаш орост ёрау грзн

به فر و جاهش آراست یاره و گرزن

Ҳазор гардун бошад ба вақти боди афроа

هزار گردون باشد به وقت باد افراه

Ҳазор дарё бошад ба рӯзи подошн

هزار دریا باشد به روز پاداشن

Хдоигоно ҳар бқътӣ ки ҷӯад ту ёфт

خدایگانا هر بقعتی که جود تو یافت

Вабо наёрад гаштанаши замонаи римн

وبا نیارد گشتنش زمانه ریمن

Агар замини ҳама чун субҳи пари з теғ шавад

اگر زمین همه چون صبح پر ز تیغ شود

Шавад ба пешаши роят чу қурси меҳри мҷн

شود به پیشش رایت چو قرص مهر مجن

Ду чашми давлат бе теғи ту буд аъамӣ

دو چشم دولت بی تیغ تو بود اعمی

Забони давлат бе мадҳи ту буд алкн

زبان دولت بی مدح تو بود الکن

з ту бинозад иқбол чун бадан ба равон

ز تو بنازد اقبال چون بدن به روان

Ба ту бимонад таъйид чун равон ба бадан

به تو بماند تایید چون روان به بدن

Ба душманон бар рӯзи сипеди равшан ро

به دشمنان بر روز سپید روشن را

Сиёҳ кардӣ чун шаб аз он бихуфт Фтн

سیاه کردی چون شب از آن بخفت فتن

Чу рӯзи разми ту бар тоғён хазон бошад

چو روز رزم تو بر طاغیان خزان باشد

зи хӯн чигуна кунад зулфиқори ту гулшан

ز خون چگونه کند ذوالفقار تو گلشن

Ба ранги теғ ту шуд обҳои дарёи сабз

به رنگ تیغ تو شد آبهای دریا سبز

зи баҳри онро доранд моҳёни ҷавшан

ز بهر آن را دارند ماهیان جوشن

Ҳаром бошад хӯни барандаи ханҷари ту

حرام باشد خون برنده خنجر تو

Ҳалол бошад дар корзори хӯни шмн

حلال باشد در کارزار خون شمن

зи бими теғи ту душман намонад дар гетӣ

ز بیم تیغ تو دشمن نماند در گیتی

зи ҷӯади кафи ту гавҳар намонад дар маъдан

ز جود کف تو گوهر نماند در معدن

Магар ки зот ту ҷонаст каш надонад ваҳм

مگر که ذات تو جانست کش نداند وهم

Магар ки васф ту ақласт каши наёбади занн

مگر که وصف تو عقلست کش نیابد ظن

Чигуна бошад дастат ба ҷӯад бе гавҳар

چگونه باشد دستت به جود بی گوهر

Чигуна ояд теғат ба разм бе душман

چگونه آید تیغت به رزم بی دشمن

Сухан фиристам аз авсофи ту ҳамеи мансур

سخن فرستم از اوصاف تو همی منثور

Ба маҷлиси ту расонам чу назарам кардам ман

به مجلس تو رسانم چو نظرم کردم من

Агар надодии авсофи ту марои ёрӣ

اگر ندادی اوصاف تو مرا یاری

Чигуна ёФтмӣ дар хури саноати сухан

چگونه یافتمی در خور ثنات سخن

Ҳамеша то дамад аз рӯй моҳи тобиши меҳр

همیشه تا دمد از روی ماه تابش مهر

Ҳамеша то дамад аз кунҷи боғ рӯй саман

همیشه تا دمد از کنج باغ روی سمن

Хуҷастаи маҷлиси ту бӯстони хандони бод

خجسته مجلس تو بوستان خندان باد

Дарав кашида сафи дилбарон чу сарви чаман

درو کشیده صف دلبران چو سرو چمن

Ба хизмати ту ҳамеша фалак бибаста миён

به خدمت تو همیشه فلک ببسته میان

Ба мадҳати ту ҳамеша ҷаҳони кушодаи даҳан

به مدحت تو همیشه جهان گشاده دهن

Сипеҳри сохта аз баҳри дӯстонати тоҷ

سپهر ساخته از بهر دوستانت تاج

Замонаи дӯхта аз баҳри дшмнонти кафан

زمانه دوخته از بهر دشمنانت کفن

Ҳамеша мавкиби ту саъду фатҳро мأўо

همیشه موکب تو سعد و فتح را مأوا

Ҳамеша даргаи ту адлу маликро мأмн

همیشه درگه تو عدل و ملک را مأمن