Бигузашт зи пеши маннигор ман

بگذشت ز پیش من نگار من

Бо мӯии смўр ва бохаз адкн

با موی سمور و با خز ادکن

Тобандаи зи мӯӣ рӯй чун моҳаш

تابنده ز موی روی چون ماهش

Чўнонкаҳи ма аз миёнаи хирман

چونان که مه از میانه خرمن

Чун сарв ва ба сарв бар мау Зуҳра

چون سرو و به سرو بر مه و زهره

Чун моҳ ва ба моҳ бар гулу сӯсан

چون ماه و به ماه بر گل و سوسن

Он равшану тираи оризу зулфаш

آن روشن و تیره عارض و زلفش

Чун рӯй парӣу рои аҳрӣман

چون روی پری و رای اهریمن

Бар бастаи миён ва дар зада новак

بربسته میان و درزده ناوک

Бигушодаи Аннан ва дар чдаҳи доман

بگشاده عنان و درچده دامن

Гуфтам ки бикаш Аннан макун тундӣ

گفتم که بکش عنان مکن تندی

эй тунди савори караи тавсан

ای تند سوار کره توسن

эй ҷаъди ту бар шикаста чун зулфат

ای جعد تو برشکسته چون زلفت

Чун ҷаъд ва чу зулфи аҳд ман машкан

چون جعد و چو زلف عهد من مشکن

эй сӯхта бар ту хоссау омма

ای سوخته بر تو خاصه و عامه

Вай шефта гашта бар ту марду зан

وی شیفته گشته بر تو مرد و زن

Шоистатарӣ зи ақлами андари сар

شایسته‌تری ز عقلم اندر سر

Боистатарӣ зи ҷонами андари тан

بایسته‌تری ز جانم اندر تن

БФшони сари он ду зулфро аз гирд

بفشان سر آن دو زلف را از گرد

Ваон гирди дарин ду дида бипарокан

وان گرد درین دو دیده بپراکن

То дида тира гашта аз гиря

تا دیده تیره گشته از گریه

Аз гирди ду зулф ту шавад равшан

از گرد دو زلف تو شود روشن

Гуфто ки сари ду зулфи нФшонм

گفتا که سر دو زلف نفشانم

Машкасту абир бар ду зулфи ман

مشک است و عبیر بر دو زلف من

Гирди сипаҳи шҳншаҳи ғозӣ

گرد سپه شهنشه غازی

Маҳмӯди шаҳи ягона дар ҳар фан

محمود شه یگانه در هر فن

Он бори худои хотаму ханҷар

آن بار خدای خاتم و خنجر

Он бори худои ёрау грзн

آن بار خدای یاره و گرزن

эй онкӣ ба гоҳи кӯшишу бахшиш

ای آنکه به گاه کوشش و بخشش

Душмани молӣу молро душман

دشمن مالی و مال را دشمن

Ббннди набиштаи носеҳу ҳосид

بینند نبشته ناصح و حاسد

Бар калаку ҳисоми дидаи маъдан

بر کلک و حسام دیده معدن

Он дар маҷлис бар онкии лониأс

آن در مجلس بر آنکه لاتیأس

Вена дар майдон бар инки лотأмн

وین در میدان بر اینکه لاتأمن

эй бежани рӯзгор ва аз саҳмат

ای بیژن روزگار و از سهمت

Бар душмани ту ҷаҳон чаҳ бежан

بر دشمن تو جهان چه بیژن

Обистан шудан ба фатҳҳо теғат

آبستن شدن به فتح‌ها تیغت

Пайдост нишон рӯй обистан

پیداست نشان روی آبستن

Онк бингар з рӯй ӯ яксар

آنک بنگر ز روی او یکسر

Короами нмондши гуҳ зодан

کارام نماندش گه زادن

То дастаи чатру ночхти шоҳо

تا دسته چتر و ناچخت شاها

Аз чандон кардаанд ва аз чндн

از چندان کرده‌اند و از چندن

ӣнҷои зи наҳифи зард чун шамшод

اینجا ز نهیب زرد چون شمشاد

Онҷои зи нишоти сурх чун рӯин

آنجا ز نشاط سرخ چون روین

эй шоҳи ҷаҳони ту бандагони дорӣ

ای شاه جهان تو بندگان داری

Чун рустаму Тӯсу бежану Қоран

چون رستم و طوس و بیژن و قارن

Лашкари кашу қалъаи гиру душмани каш

لشکر کش و قلعه گیر و دشمن کش

Пели афкану шоҳи гиру шери авжан

پیل افکن و شاه گیر و شیر اوژن

То ҳар соъати яке туро банда

تا هر ساعت یکی تو را بنده

Фатҳии оради туро заҳри маъдан

فتحی آرد تو را ز هر معدن

Он кас ки бурун наад зи хатати сар

آن کس که برون نهد ز خطت سر

Вази амру мисол ту кашад гардан

وز امر و مثال تو کشد گردن

Бандӣ гардад рикоб бар поиш

بندی گردد رکاب بر پایش

Тавқӣ гардадаш ҷайби пероҳан

طوقی گرددش جیب پیراهن

Чун оҳану санги сӯхтаи бодо

چون آهن و سنگ سوخته بادا

Душманат бар оташи ғаму шеван

دشمنت بر آتش غم و شیون

Ҷуфти ту ҳамеша давлати олӣ

جفت تو همیشه دولت عالی

Ёри ту ҳамеша эзади зўолмн

یار تو همیشه ایزد ذوالمن

Ин шеър бидон тариқ гуфтам ман

این شعر بدان طریق گفتم من

« к-эии фитнаи барзани остини барзан »

«کای فتنه برزن آستین برزن »