Бо дили пари оташ ва ду дидаи пари хӯн

با دل پر آتش و دو دیده پر خون

Рафтам аз лоўҳўри хуррами берун

رفتم از لاوهور خرم بیرون

Тофта аз душманону шефта аз дӯст

تافته از دشمنان و شیفته از دوست

Сӯхта аз рӯзгору хастаи зи гардун

سوخته از روزگار و خسته ز گردون

Гардони зи ишқат эй ба ҳасан чу Лайлӣ

گردان ز عشقت ای به حسن چو لیلی

Гирди биёбону кӯҳу дашт чу маҷнӯн

گرد بیابان و کوه و دشت چو مجنون

Гоҳ занад роҳ бар сабурии ман ишқ

گاه زند راه بر صبوری من عشق

Гоҳ кунад бар дилами фироқи шабихун

گاه کند بر دلم فراق شبیخون

Фитнаи барангехтами зи шаҳр чу гаштам

فتنه برانگیختم ز شهر چو گشتم

Бар сари мафтӯли зулфакони ту мафтӯн

بر سر مفتول زلفکان تو مفتون

Ин тану ҷон аз фироқи қоруни гаштанд

این تن و جان از فراق قارون گشتند

То ба ғами андар фурӯ шуданд чу қонӯн

تا به غم اندر فرو شدند چو قانون

Зон лаб ва зон ғамзагон чун рутабу хор

زان لب و زان غمزگان چون رطب و خار

Гаштам зард назору кўж чу ърҷўн

گشتم زرد نزار و کوژ چو عرجون

Ҳар ҷо каз роҳи паии ниҳодами онҷо

هر جا کز راه پی نهادم آنجا

Гаштаст аз хӯни дидагонами маъҷун

گشتست از خون دیدگانم معجون

Нест аҷабгар дарин раҳ аз пас ин рӯз

نیست عجب گر درین ره از پس این روز

Хок назояд наботи ҷуз ки тбри хӯн

خاک نزاید نبات جز که طبر خون

Гар ту бихоҳӣ ки мар маро дарёбӣ

گر تو بخواهی که مر مرا دریابی

Хезу биёу нигоҳи дори асари хӯн

خیز و بیا و نگاه دار اثر خون

Дардо каз ҳиҷри ёри гаштами пари дард

دردا کز هجر یار گشتم پر درد

Ғбногзи рӯзгори гаштами мағбун

غبناگز روزگار گشتم مغبون

Бошад ҳаргиз ки бози байнаму бӯсам

باشد هرگز که باز بینم و بوسم

Ду рухи гулгуни ёр ва ду лаб мегаван

دو رخ گلگون یار و دو لب میگون

То ба нмонми зи ҷаври ишқи ҳам ӣнҷо

تا به نمانم ز جور عشق هم اینجا

То ба намирам зи дарди ҳиҷри ҳмидўн

تا به نمیرم ز درد هجر همیدون

Ҳастам огаҳ ки нестии огаҳи ҷоно

هستم آگه که نیستی آگه جانا

То чаҳ ҳамеи байнам аз замонаи ворун

تا چه همی بینم از زمانه وارون

Хори муғелони маро чу қолӣ рӯмӣ аст

خار مغیلان مرا چو قالی رومی است

Барги дарахтони маро чу дибаҳи мрқўн

برگ درختان مرا چو دیبه مرقون

Бастаи миёни тангу рӯзу шаби бигушода

بسته میان تنگ و روز و شب بگشاده

Ба рағми ишқ аз ду дидаи бастаи ду Ҷайҳун

به رغم عشق از دو دیده بسته دو جیحون

Гар набадӣ оташи дилам ба ҳақиқат

گر نبدی آتش دلم به حقیقت

Роҳи ман аз оби дидаи гаштии Сайҳун

راه من از آب دیده گشتی سیحون

Аз ғами ту пеши ин ду дидаи гирён

از غم تو پیش این دو دیده گریان

Ҳомӯн чун кӯҳи гашту кӯҳ чу ҳомӯн

هامون چون کوه گشت و کوه چو هامون

Корами иншоад кардани ғазалу мадҳ

کارم انشاد کردن غزل و مدح

Ёрами шамшеру номи спиди бичўн

یارم شمشیر و نام ایدز بیچون

Мӯниси ман мадҳҳои хусрави Маҳмӯд

مونس من مدح های خسرو محمود

Онкӣ ғуломаш сазад ба дониши мأмўн

آنکه غلامش سزد به دانش مأمون

Онкии бадв тоза шуд ниҳоди Сикандар

آنکه بدو تازه شد نهاد سکندر

Вонкаҳи бадви зиндаи гашти номи Фаридун

وانکه بدو زنده گشت نام فریدون

Ҳиммат ӯ осмону райши хуршед

همت او آسمان و رایش خورشید

Давлаташ аз рой ӯ чу моҳи броФзўн

دولتش از رای او چو ماه برافزون

Зикраш чун номи кирдигори муборак

ذکرش چون نام کردگار مبارک

Фарш чун соя эй ҳумоюн

فرش چون سایه همای همایون

Райши чархӣ ки нагардад ҳаргиз

رایش چرخی که نگردد هرگز

Бошад бо ҳар касе ба феъли дигаргун

باشد با هر کسی به فعل دگرگون

Теғаши Марӣ ки заҳр ӯ нашавад дафъ

تیغش ماری که زهر او نشود دفع

зи туфи бадхоҳ ӯ ба доруу афсун

ز تف بدخواه او به دارو و افسون

Донеи шоҳо ки ман ба маҷлиси олӣ

دانی شاها که من به مجلس عالی

Ҳаргиз новардаам қасидаи мдҳўн

هرگز ناورده ام قصیده مدهون

Донеи шоҳо ки чанд гоҳи шабу рӯз

دانی شاها که چند گاه شب و روز

Будам зи андешаи ҳамчуи мардуми маҷнӯн

بودم ز اندیشه همچو مردم مجنون

Рафтаму ғаввоси вори гавҳари ҳикмат

رفتم و غواص وار گوهر حکمت

Аз садафи баҳр ақл кардам берун

از صدف بحر عقل کردم بیرون

То ки бирав гардани арӯси мдиҳт

تا که برو گردن عروس مدیحت

Ҷумла биёростам ба гавҳари мхзўн

جمله بیاراستم به گوهر مخزون

Лоҷарам аз пардаи нишоту саодат

لاجرم از پرده نشاط و سعادت

Берун мондам машшотаи кирдор акнӯн

بیرون ماندم مشاطه کردار اکنون

Рафтам то дар ҷаҳони саноӣ ту гӯям

رفتم تا در جهان ثنای تو گویم

Дорам дар хизмати ту шукри ту мазмун

دارم در خدمت تو شکر تو مضمون

На ғалатаст ин куҷои тавонам рафтан

نه غلطست این کجا توانم رفتن

Зонка ба ҷӯад ва сахоат ҳастам мафтӯн

زانکه به جود و سخات هستم مفتون

Раҳм кун эй шаҳриёри одил ва машну

رحم کن ای شهریار عادل و مشنو

Бар ман марҳӯми қавли душмани млмўн

بر من مرحوم قول دشمن ملمون

Мангар шоҳо ба қавли ҳосиду ғаммоз

منگر شاها به قول حاسد و غماز

Машну бар ман ҳадис ҳар хас ва ҳар дун

مشنو بر من حدیث هر خس و هر دون

То пас обон буд ҳамеи маи озар

تا پس آبان بود همی مه آذر

То пас ташарин расад ҳамеи маи конӯн

تا پس تشرین رسد همی مه کانون

Малики ту пояндаи боду давлати боқӣ

ملک تو پاینده باد و دولت باقی

Носеҳи ту шодмону ҳосиди маҳзун

ناصح تو شادمان و حاسد محزون

Малики боқӣатро саодат ҳамбар

ملک باقیت را سعادت همبر

Давлати олӣатро ҷалолати мақрун

دولت عالیت را جلالت مقرون

Рӯзи ту фархундаи боду айши ту хуррам

روز تو فرخنده باد و عیش تو خرم

Ва омадани ид бар ту фарруху маймун

و آمدن عید بر تو فرخ و میمون

Гоҳе лашкаркашӣ ба таббату булғор

گاهی لشکرکشی به تبت و بلغار

Гуҳи сипаҳи оре ба сари суннӣу бдоўўн

گه سپه آری به سر سنی و بداوون

Гоҳ бигирӣ ду зулфи бачаи хоқон

گاه بگیری دو زلف بچه خاقان

Гоҳ бабўсӣ лабони зодаи хотун

گاه ببوسی لبان زاده خاتون

Бандаи з ҳар манзилӣ фиристад шеърӣ

بنده ز هر منزلی فرستد شعری

Дар вай ҳар нуктае чу лؤлؤи макнун

در وی هر نکته ای چو لؤلؤ مکنون