Чун ниҳони гашти чашмаи равшан

چون نهان گشت چشمه روشن

Хокро тираи гашти пиромн

خاک را تیره گشت پیرامن

Шаби пар аз дару гавҳару лؤлؤ

شب پر از در و گوهر و لؤلؤ

Аз гиребони чарх то доман

از گریبان چرخ تا دامن

Аз наҳифи шаби дарозу сиёҳ

از نهیب شب دراز و سیاه

Брмидаҳи кавокиб аз маскан

برمیده کواکب از مسکن

Мутафарриқи бенот наъш аз ҳам

متفرق بنات نعش از هم

Ба ҳам андари хазидаи наҷми пурН

به هم اندر خزیده نجم پرن

Ҳаст девору бомро гӯйӣ

هست دیوار و بام را گویی

Аз сиёҳии шаби дарави равзан

از سیاهی شب درو روزن

Шаби торики серума буд магар

شب تاریک سرمه بود مگر

Ки азуи чашм Зуҳра шуд равшан

که ازو چشم زهره شد روشن

Ман бгштаҳи зи ҳолу сӯрати хеш

من بگشته ز حال و صورت خویش

Дар ғами оннигор сими зқн

در غم آن نگار سیم ذقن

Гашта аз заъфи ҳамчу бе тани ҷон

گشته از ضعف همچو بی تن جان

Монда бар ҷои ҳамчу бе ҷони тан

مانده بر جای همچو بی جان تن

Мӯнисами шамъ ва ҳар ду тани гирён

مونسم شمع و هر دو تن گریان

Ман зи ҳиҷри бут ӯ зи меҳри лаган

من ز هجر بت او ز مهر لگن

Ашк ӯ бар мисоли зари айёр

اشک او بر مثال زر عیار

Ашки ман аз қиёс дар адан

اشک من از قیاس در عدن

Ҳамчуи ҷон маниш бисӯзаш дил

همچو جان منش بسوزش دل

Ҳамчуи ранги маниш ба ранги бадан

همچو رنگ منش به رنگ بدن

Бар гули назм чун ҳазор ово

بر گل نظم چون هزار آوا

То гуҳ субҳ месароем ман

تا گه صبح می سرایم من

Мадҳати соҳиби аҷали Мансур

مدحت صاحب اجل منصور

Муфаххари оли Аҳмади бен ҳасан

مفخر آل احمد بن حسن

Онкӣ дар офариниши олам

آنکه در آفرینش عالم

Ғараз ӯ бади зи эзади зўолмн

غرض او بد ز ایزد ذوالمن

Аз паии табъаши офарӣдаи нишот

از پی طبعش آفریده نشاط

Вази паии мадҳаши офарӣдаи сухан

وز پی مدحش آفریده سخن

Осмонгар зи ҳимматаш будӣ

آسمان گر ز همتش بودی

Гаштии эмини зи қаҳту ози змн

گشتی ایمن ز قحط و آز زمن

Зодӣ аз бӯстони зи зари туранҷ

زادی از بوستان ز زر ترنج

Рстӣ а надар чамани зи сими саман

رستی ا ندر چمن ز سیم سمن

эй гузида чу илм дар ҳар боб

ای گزیده چو علم در هر باب

Ваии сутӯда чу фазл дар ҳар фан

وی ستوده چو فضل در هر فن

Халқу табъи ту гавҳару дуруст

خلق و طبع تو گوهر و درست

Ҳзму азми ту оташу оҳан

حزم و عزم تو آتش و آهن

Чун мдиҳти маро фасеҳ кунад

چون مدیحت مرا فصیح کند

Ҳишмати ту маро кунад алкн

حشمت تو مرا کند الکن

Гар ба хизмат ҳаме кунам тақсир

گر به خدمت همی کنم تقصیر

Тот бар ман таба нагардад занн

تات بر من تبه نگردد ظن

Ки ҳамеи ман ба худ бипардозам

که همی من به خود بپردازم

Аз балои замонаи римн

از بلای زمانه ریمن

Дӯст то аз барам ҷудо гаштаст

دوست تا از برم جدا گشتست

Дар барам душманаст пероҳан

در برم دشمن است پیراهن

Дӯстон чун ҷафо кунанд ҳаме

دوستان چون جفا کنند همی

Ман чаҳ умед дорам аз душман

من چه امید دارم از دشمن

Гарчи даврами зи маҷлиси сомят

گرچه دورم ز مجلس سامیت

Ман азин бахту давлати тавсан

من ازین بخت و دولت توسن

Ҳамчуи қамарӣ ба боғи давлати ту

همچو قمری به باغ دولت تو

Ҳастам устодау кушодаи даҳан

هستم استاده و گشاده دهن

намесароем саноу мадҳати ту

می سرایم ثنا و مدحت تو

Тавқ меҳрат фиканда бар гардан

طوق مهرت فکنده بر گردن

То диҳад нури чархро хуршед

تا دهد نور چرخ را خورشید

То диҳад зеби боғро сӯсан

تا دهد زیب باغ را سوسن

Дасти ту сӯии ҷом ҳои набед

دست تو سوی جام های نبید

Чашми ту сӯии лаъибатони хутан

چشم تو سوی لعبتان ختن

Асли ҷоҳ аз ҷаҳон фазл бигир

اصل جاه از جهان فضل بگیر

Бехи бухл аз замин оз бикун

بیخ بخل از زمین آز بکن