Таборак аллоҳ бингар миён бибаста ба ҷон

تبارک الله بنگر میان ببسته به جان

зи баҳри хизмати султони сипаҳбади султон

ز بهر خدمت سلطان سپهبد سلطان

Баланди рои алии хоси хусрави иброҳӣм

بلند رای علی خاص خسرو ابراهیم

Ки на бақадраш чархаст ва на ба ҷўдши кон

که نه بقدرش چرخ است و نه به جودش کان

Ҳамеи нтозди ҷузи баҳри нусрати ислом

همی نتازد جز بهر نصرت اسلام

Ҳамеи нкўшди ҷузи баҳри қӯти имон

همی نکوشد جز بهر قوت ایمان

На рӯзи ёрад кардани дилаши нишоти сабк

نه روز یارد کردن دلش نشاط سبک

На хоби ёрад дидан ба шаби димоғи гарон

نه خواب یارد دیدن به شب دماغ گران

Ба рой хеш кунад кори ҳамчуи чархи баланд

به رای خویش کند کار همچو چرخ بلند

Ба чанг хеш кунад сайди ҳамчуи шери жён

به چنگ خویش کند صید همچو شیر ژیان

Замона бошад мақҳур чун баради ҳамла

زمانه باشد مقهور چون برد حمله

Сипеҳр бошад маъмур чун диҳад фармон

سپهر باشد مأمور چون دهد فرمان

Қазо битарсаду чарх ва фалак бипарҳезад

قضا بترسد و چرخ و فلک بپرهیزد

зи номае ки алӣ хос бошадаш унвон

ز نامه ای که علی خاص باشدش عنوان

Ба рои чархии конро набошад андоза

به رای چرخی کان را نباشد اندازه

Ба табъи баҳрии конро ниўФтди нуқсон

به طبع بحری کان را نیوفتد نقصان

На ба остонаи ҷоҳаши расидаи ҳеҷ яқин

نه به آستانه جاهش رسیده هیچ یقین

На бар каронаи мадҳаши гузаштаи ҳеҷ гумон

نه بر کرانه مدحش گذشته هیچ گمان

Хуҷастаи маҷлис ӯро з давлатаст бисот

خجسته مجلس او را ز دولتست بساط

Задудаи ханҷар ӯро з нусратаст Фсон

زدوده خنجر او را ز نصرتست فسان

Нигар чаҳ кард ӯ дар кори ҷнгўони имсол

نگر چه کرد او در کار جنگوان امسال

Ба рмҳи хаттӣу тири хадангу теғ ӣмон

به رمح خطی و تیر خدنگ و تیغ یمان

Чу саркашеданд аз хату хати бадбахтӣ

چو سرکشیدند از خط و خط بدبختی

Ба ҷону нафас амл баркашидашон хизлон

به جان و نفس امل برکشیدشان خذلان

Амиду хоссаи солори шаҳриёри аҷал

عمید و خاصه سالار شهریار اجل

Бсохт аз паии кӯшиш чу рустами дастон

بساخت از پی کوشش چو رستم دستان

На гашта торӣ аз мӯии бандагонаш кам

نه گشته تاری از موی بندگانش کم

На полҳнгӣ гашта зи мураккабонаши зиён

نه پالهنگی گشته ز مرکبانش زیان

Ба корзор шуд ва фатҳ карда боз омад

به کارزار شد و فتح کرده باز آمد

Ба рои равшану азми дурусту бахти ҷавон

به رای روشن و عزم درست و بخت جوان

Шудаи сипоҳӣ аз зулфиқор ӯ бе сар

شده سپاهی از ذوالفقار او بی سر

Шудаи ҷаҳонӣ аз корзор ӯ вайрон

شده جهانی از کارزار او ویران

Сипаҳи гардон аз корзор ӯ хира

سپه گردان از کارزار او خیره

Нуҷуми тобони андари ҳисом ӯ ҳайрон

نجوم تابان اندر حسام او حیران

На нур дода чу теғаши зи гирди барқи дурахш

نه نور داده چو تیغش ز گرد برق درخش

На пўиаҳ карда чу Рахшаш ба дашти бодбзон

نه پویه کرده چو رخشش به دشت بادبزان

зи туф димоғ Биҷӯшед зер ҳар мғФр

ز تف دماغ بجوشید زیر هر مغفر

зи ҷӯши гашти ҷигари пораи зер ҳар хуфтон

ز جوش گشت جگر پاره زیر هر خفتان

Ба нур рӯй длором шуд фурӯзони теғ

به نور روی دلارام شد فروزان تیغ

Ба шакли абрӯии маъшӯқ хам гирифт камон

به شکل ابروی معشوق خم گرفت کمان

Чу хоб дар сари мардони марди ҷусти ҳисом

چو خواب در سر مردان مرد جست حسام

Чу ваҳм дар дили гардон гирд рафт синон

چو وهم در دل گردان گرد رفت سنان

На ҷой ёфт ҳаме дар димоғи ҷузи ханҷар

نه جای یافت همی در دماغ جز خنجر

На роҳи баради ҳамеи сӯии дидаи ҷузи пайкон

نه راه برد همی سوی دیده جز پیکان

Ҳавоу хоки зи гирду зи хӯн ба гӯнау ранг

هوا و خاک ز گرد و ز خون به گونه و رنگ

Бунафшаи табарии гашту лолаи нӯъмон

بنفشه طبری گشت و لاله نعمان

Уқоби вор қазо баргушода тези ду чанг

عقاب وار قضا برگشاده تیز دو چنگ

Наҳанги вори аҷал боз карда паҳни даҳон

نهنگ وار اجل باز کرده پهن دهان

Ба размгоҳ даромад чу ҳайдари каррор

به رزمگاه درآمد چو حیدر کرار

Ба дасти қабзаи он зулфиқори малики ситон

به دست قبضه آن ذوالفقار ملک ستان

Чунон намӯд ҳамеи ханҷараши зи тираи ғубор

چنان نمود همی خنجرش ز تیره غبار

Чунонкӣ оташ сӯзанда дар миёни духон

چنانکه آتش سوزنده در میان دخان

Чунон бгшт ки гуфтӣ ҳазор дорад дил

چنان بگشت که گفتی هزار دارد دل

Чунон шитофт ки гуфтӣ ҳазор дорад ҷон

چنان شتافت که گفتی هزار دارد جان

Бишуд зи ҷои замин чун фурӯ гирифт рикоб

بشد ز جای زمین چون فرو گرفت رکاب

Бимонад чархи зи гардиш чу баркашид Аннан

بماند چرخ ز گردش چو برکشید عنان

Замонаи вор ҳаме кунад ҳар чаҳ ёфт зи ҷой

زمانه وار همی کند هر چه یافت ز جای

Аҷали ниҳоди ҳамеи барад ҳар чаҳ дид равон

اجل نهاد همی برد هر چه دید روان

Агар на аз паии душманашро ба кор шудӣ

اگر نه از پی دشمنش را به کار شدی

Ба ҳеҷ ҳоли нҷстии зи тир ӯ ҳдсон

به هیچ حال نجستی ز تیر او حدثان

Вагарнаи марги зи ёрон ӯ яке будӣ

وگرنه مرگ ز یاران او یکی بودی

Наёфтӣ зи ҳисомаш ба ҳеҷ рӯй амон

نیافتی ز حسامش به هیچ روی امان

Зиҳии сутӯдаи халқи худои ъзу ҷл

زهی ستوده خلق خدای عز و جل

Зиҳии гузидау хоси хдоигони ҷаҳон

زهی گزیده و خاص خدایگان جهان

Фрохтаҳи сет барои ту мамлакати роят

فراخته ست برای تو مملکت رایت

Фурӯхта сет ба рӯй ту шаҳриёри айвон

فروخته ست به روی تو شهریار ایوان

Сипеҳри табъӣ дар садри маснади маҷлис

سپهر طبعی در صدر مسند مجلس

Замонаи феълӣ дар гирди мураккабу майдон

زمانه فعلی در گرد مرکب و میدان

Сипоҳи азми туро пешрав буд нусрат

سپاه عزم تو را پیشرو بود نصرت

Хилофи раъии туро роҳбар буд ҳурмон

خلاف رأی تو را راهبر بود حرمان

Ҳисону найзау тир ту бугзарад ки захм

حسان و نیزه و تیر تو بگذرد که زخم

зи мағз рӯйу дили сангу тораки майдон

ز مغز روی و دل سنگ و تارک میدان

Шикастаи гашт ба теғи ту лашгари куффор

شکسته گشت به تیغ تو لشگر کفار

Хароб шуд ба сипоҳи ту кишвари афғон

خراب شد به سپاه تو کشور افغان

зи бас ки сӯхтаи ҷону рондаи хӯни гашт

ز بس که سوخته جان و رانده خون گشت

Замину об ба ранги хмоҳну марҷон

زمین و آب به رنگ خماهن و مرجان

Ба сури фатҳи ту мзмр ҳаме занад Зуҳра

به سور فتح تو مزمر همی زند زهره

Ба сўки душманати андар кабӯд шуд кайвон

به سوک دشمنت اندر کبود شد کیوان

Тамом гуфт надонам саноу мадҳати ту

تمام گفت ندانم ثنا و مدحت تو

Гарми буруни дамад аз тан ба ҷои мӯии забон

گرم برون دمد از تن به جای موی زبان

Забон нагуфт ҷуз аз баҳри мадҳати ту сухан

زبان نگفت جز از بهر مدحت تو سخن

Қалам набаст ҷуз аз баҳри хизмати ту миён

قلم نبست جز از بهر خدمت تو میان

Чу буии васф ту ёбад ҳамеи бихандади табъ

چو بوی وصف تو یابد همی بخندد طبع

Чун нури мадҳ ту бинад ҳаме бинозад ҷон

چون نور مدح تو بیند همی بنازد جان

Ба роҳ кард баҳори хуҷастаи истиқбол

به راه کرد بهار خجسته استقبال

зи шодкомӣ рӯй ту хурраму хандон

ز شادکامی روی تو خرم و خندان

Дареғ дошт сами мураккаби туро аз хок

دریغ داشت سم مرکب تو را از خاک

Бисот кард заминро ба лолау райҳон

بساط کرد زمین را به لاله و ریحان

зи сарви пари қади ммшўқи гашти соҳати боғ

ز سرو پر قد ممشوق گشت ساحت باغ

зи лолаи пари рухи маъшӯқи гашти лолаи ситон

ز لاله پر رخ معشوق گشت لاله ستان

Ба боғи ъзи ту гулбун ҳаме фишонд гул

به باغ عز تو گلبن همی فشاند گل

Ба назми мадҳи ту булбул ҳаме занад дастон

به نظم مدح تو بلبل همی زند دستان

Бзргўорои онӣ ки дар ҷаҳон чун ту

بزرگوارا آنی که در جهان چون تو

Ба ҳар ҳунари надиҳади ҳеҷ ҷои халқи нишон

به هر هنر ندهد هیچ جای خلق نشان

Маро кунун ту худовандӣ ва ту хоҳӣ буд

مرا کنون تو خداوندی و تو خواهی بود

Крост чун ту худованд дар ҳамаи гиҳон

کراست چون تو خداوند در همه گیهان

Баҳоии хеши зи ту чанд бор ёфта ам

بهای خویش ز تو چند بار یافته ام

Гарон харидӣ мафруш мрмрои арзон

گران خریدی مفروش مرمرا ارزان

Яке ҳикоят бишинав зи ҳасби ҳоли раҳе

یکی حکایت بشنو ز حسب حال رهی

Ба ақли санҷ ки ақласт адлро мизон

به عقل سنج که عقلست عدل را میزان

Бар ин ҳисори маро бо ситора бошад роз

بر این حصار مرا با ستاره باشد راز

Ба чашми хеши ҳамеи байнами эҳтироқу қирон

به چشم خویش همی بینم احتراق و قران

Манам нишаста дар пешами истода ба пой

منم نشسته در پیشم ایستاده به پای

Хаёли маргу даҳон боз карда чун събон

خیال مرگ و دهان باز کرده چون ثعبان

Гусастаи банди ду пои ман аз гаронии банд

گسسته بند دو پای من از گرانی بند

Заъиф гашта тани ман зи меҳнати алвон

ضعیف گشته تن من ز محنت الوان

Балои ман ҳама буд аз раҷо ва аз Маҳмӯд

بلای من همه بود از رجا و از محمود

Ки гашта бодои ин ҳар ду хртаҳи сабъи равон

که گشته بادا این هر دو خرطه سبع روان

Вагарнаи касро аз ман ҳаме наёяд ёд

وگرنه کس را از من همی نیاید یاد

Ки ҳаст ё на масъӯди съдбни сомон

که هست یا نه مسعود سعدبن سامان

Нишаста будам дар кунҷи хонае бдҳк

نشسته بودم در کنج خانه ای بدهک

Ба давлати ту маро буд симу ҷомау нон

به دولت تو مرا بود سیم و جامه و نان

Чу бар ҳисори гузаштии хуҷастаи рояти ту

چو بر حصار گذشتی خجسته رایت تو

Шудӣ дамодам бар ман мабарату эҳсон

شدی دمادم بر من مبرت و احسان

Кунун нагӯям коҳсони ту зи ман бибаранд

کنون نگویم کاحسان تو ز من ببرند

Ки чун ҳисоб кунам бар шавад зи ақди бенон

که چون حساب کنم بر شود ز عقد بنان

Ба давлати ту маро нестанда нФқот

به دولت تو مرا نیست انده نفقات

зи халъати ту маро нест ҷомаи халқон

ز خلعت تو مرا نیست جامه خلقان

Валек кишти марои табъи ин ҳавои ъФн

ولیک کشت مرا طبع این هوای عفن

зи ҳири гаштам аз ин мардумон бе сомон

ز حیر گشتم از این مردمان بی سامان

На мардумӣаст ки бо ӯ сухани тавон гуфтан

نه مردمیست که با او سخن توان گفتن

На зиркист ки чизе азушунид тавон

نه زیرکیست که چیزی ازو شنید توان

Агар набӯдӣ бечораи пери баҳромӣ

اگر نبودی بیچاره پیر بهرامی

Чигуна будӣ ҳоли ман андарин зиндон

چگونه بودی حال من اندرین زندان

Гуҳӣ сифат кунадам ҳолҳои гардиши чарх

گهی صفت کندم حالهای گردش چرخ

Гуҳӣ баён диҳадам розҳои чархи каён

گهی بیان دهدم رازهای چرخ کیان

Марои зи суҳбат ӯ шуд дурусти илми нуҷум

مرا ز صحبت او شد درست علم نجوم

Ҳисоби ҳандасау ҳиأти замину макон

حساب هندسه و هیأت زمین و مکان

Чунон шудам ки бигӯям бар гумон ба яқин

چنان شدم که بگویم بر گمان به یقین

Ки чанд бошад як лаҳзаи чархро даврон

که چند باشد یک لحظه چرخ را دوران

Чунон кунам ки дигар сол агар фиристам шеър

چنان کنم که دگر سال اگر فرستم شعر

Бадеъи санъати тақвими ман буд бо он

بدیع صنعت تقویم من بود با آن

Сари зимистон бе ҳади Фрстмти ашъор

سر زمستان بی حد فرستمت اشعار

Агар ба ҷони барҳами зини сумуми тобистон

اگر به جان برهم زین سموم تابستان

Агар набӯдӣ тимори он заъифаи зол

اگر نبودی تیمار آن ضعیفه زال

Ки чшмҳош чу абрасту ашк чун борон

که چشمهاش چو ابرست و اشک چون باران

Худоӣ донад агар ғами нҳодмӣ бар дил

خدای داند اگر غم نهادمی بر دل

Ки ҳоли гетии ҳаргизи ндидмии яксон

که حال گیتی هرگز ندیدمی یکسان

Валек золӣ дорам ки дар канори маро

ولیک زالی دارم که در کنار مرا

Чу ҷони ширини пурвирд ва мард карду калон

چو جان شیرین پرورد و مرد کرد و کلان

Нисбати ҳаргиз ӯро хаёл ва нандешед

نسبت هرگز او را خیال و نندیشید

Ки ман ба қалъаи сўмонм ӯ ба ҳндстон

که من به قلعه سومانم او به هندستان

Ҳаме бихонад бо оби чашм ва бо зорӣ

همی بخواند با آب چشم و با زاری

Худои ъзу ҷлро ба ошкору ниҳон

خدای عز و جل را به آشکار و نهان

Дар он ҳаме нагарм ман ки ҳар шабӣ то рӯз

در آن همی نگرم من که هر شبی تا روز

Чаҳ роз гуяд ёрб ба маниши бози расон

چه راز گوید یارب به منش باز رسان

На беш ёд кунам ҳеҷ ранҷу шиддати хеш

نه بیش یاد کنم هیچ رنج و شدت خویش

На беш шарҳи даҳум низ меҳнату ҳиҷрон

نه بیش شرح دهم نیز محنت و هجران

Қасидаот фиристам ҳамаи маноқиби ту

قصیدهات فرستم همه مناقب تو

Ҳамаи мувофиқи авсофу мухталифи авзон

همه موافق اوصاف و مختلف اوزان

Яқин шудам ки ба кӯшиш змн нагардад боз

یقین شدم که به کوشش زمن نگردد باز

Агар қазоӣ ҳаст кардаст эзади субҳон

اگر قضایی هست کردست ایزد سبحان

Чу нест давлати ранҷур кӣ шавад кам ранҷ

چو نیست دولت رنجور کی شود کم رنج

Бихоҳад эзади душвор кӣ шавад осон

بخواهد ایزد دشوار کی شود آسان

Ҳамеша то пас Нитсаон ҳамеи аёр буд

همیشه تا پس نیسان همی ایار بود

Ҳамеша то расад озари ҳамеи пас аз Нитсаон

همیشه تا رسد آذر همی پس از نیسان

Шавад чу дибаҳи чини боғҳо зи абри баҳор

شود چو دیبه چین باغها ز ابر بهار

Шавад чу шФшаҳи зери шохҳо зи боди хазон

شود چو شفشه زیر شاخ ها ز باد خزان

Ба теғ нусрат ёб ва ба фатҳи гетии гир

به تیغ نصرت یاب و به فتح گیتی گیر

Ба нози ромиши ҷӯй ва ба коми давлати рон

به ناز رامش جوی و به کام دولت ران

Ба ҷӯади некии кор ва ба адли кори гузор

به جود نیکی کار و به عدل کار گذار

Ба ҷоҳ малик фурӯз ва ба рои фитнаи нишон

به جاه ملک فروز و به رای فتنه نشان