Магар ки ҳиҷрон ҳаст аз чаҳор табъи ҷаҳон

مگر که هجران هست از چهار طبع جهان

Ки чори табъ маро дод ҳар замони ҳиҷрон

که چار طبع مرا داد هر زمان هجران

Дилами пар оташ гардиду гашти дидаи пари об

دلم پر آتش گردید و گشت دیده پر آب

Танам чу боди сабки гашту сар чу хоки гарон

تنم چو باد سبک گشت و سر چو خاک گران

Бабради ҷонами ҷонон ва зинда мондам ман

ببرد جانم جانان و زنده ماندم من

Ки дид ҳаргиз дар даҳри зинда бе ҷон

که دید هرگز در دهر زنده بی جان

Аҷаб набошад агар зиндаам ки дар тани ман

عجب نباشد اگر زنده ام که در تن من

Мураккабаст зи ҳиҷрон ӯ чаҳор арқон

مرکب است ز هجران او چهار ارکان

Чу шуд ҳарорати ишқаш бар ин дилами ғолиб

چو شد حرارت عشقش بر این دلم غالب

Аз ин ду дидаи кушодами ман акҳлу шарён

از این دو دیده گشادم من اکحل و شریان

Агар ҳарорат камтар шавад ба рафтани хӯн

اگر حرارت کمتر شود به رفتن خون

Чаро ҳарорат ман шуд фузуни з рафтан он

چرا حرارت من شد فزون ز رفتن آن

Шабии гузашти марои дӯши давр аз он дилбар

شبی گذشت مرا دوش دور از آن دلبر

Сиёҳу тира чу дидору фикрати шайтон

سیاه و تیره چو دیدار و فکرت شیطان

Сияҳ набӯд валикини маро сиёҳ намӯд

سیه نبود ولیکن مرا سیاه نمود

Сиёҳ бошад худ рӯзи ошиқи ҳайрон

سیاه باشد خود روز عاشق حیران

Ба чашми ҳамчу ҳам омад марои сиёҳу сипед

به چشم همچو هم آمد مرا سیاه و سپید

Ба ҳукм ҳар ду чу ҳам буд ошкору ниҳон

به حکم هر دو چو هم بود آشکار و نهان

Чунон намӯд ба чашми ман аз дарозии шаб

چنان نمود به چشم من از درازی شب

Набӯд хоҳад гӯйӣ ки ҳаргизаши поён

نبود خواهد گویی که هرگزش پایان

Чу хайли парвин бар осмон падед омад

چو خیل پروین بر آسمان پدید آمد

Бенот наъш ниҳон шуд зи гунбади гардон

بنات نعش نهان شد ز گنبد گردان

Пагоҳи дилбари дилҷӯии ман зи ҳуҷраи хеш

پگاه دلبر دلجوی من ز حجره خویش

Ниҳоди даст бар он рӯй бирўон ва тавон

نهاد دست بر آن روی بیروان و توان

зи лаълу шукр дар вай дамид бод ба ҳам

ز لعل و شکر در وی دمید باد به هم

Ҳазордастон гуфтӣ ки мезанад дастон

هزاردستان گفتی که می زند دستان

Чу гашт гуё он бе забони ҳазор овоз

چو گشت گویا آن بی زبان هزار آواز

Гули маврид ӯ гашти лолаи нӯъмон

گل مورد او گشت لاله نعمان

Нигар чаҳ гуфт маро гуфт мрмрои дрнӣ

نگر چه گفت مرا گفت مرمرا درنی

Ки хезу бурҷаи масъӯди съдбни салмон

که خیز و برجه مسعود سعدبن سلمان

Мдиҳи гӯй ки фардо ба шодкомӣу лаҳв

مدیح گوی که فردا به شادکامی و لهو

Шароб хоҳад хӯрдани хдоигони ҷаҳон

شراب خواهد خوردن خدایگان جهان

Сари мулӯки ҷаҳони тоҷи хусравони Маҳмӯд

سر ملوک جهان تاج خسروان محمود

Ки ҳар чаҳ гӯямаш аз мадҳ ҳаст сад чандон

که هر چه گویمش از مدح هست صد چندان

Хдоигонӣу шоҳӣ ки мадҳу хизмат ӯ

خدایگانی و شاهی که مدح و خدمت او

Гузида чун ҳунарасту сутӯда чун эҳсон

گزیده چون هنرست و ستوده چون احسان

Ба гоҳи бахшиш монанди исои Марям

به گاه بخشش مانند عیسی مریم

Ба гоҳи кӯшиш монанди Мӯсои умрон

به گاه کوشش مانند موسی عمران

Ду даст ӯ ба гуҳи базм бар веляши ҷинон

دو دست او به گه بزم بر ولیش جنان

Ҳисом ӯ ба гуҳи разм бар адуи събон

حسام او به گه رزم بر عدو ثعبان

Замин шавад чу ҳаво ва ҳаво шавад чу замин

زمین شود چو هوا و هوا شود چو زمین

Чу шуд гарону сабки шоҳро рикобу Аннан

چو شد گران و سبک شاه را رکاب و عنان

Хдоигонои шоҳои киёи ту он мулкӣ

خدایگانا شاها کیا تو آن ملکی

Ки дар камоли ту оҷиз шудаст васфу баён

که در کمال تو عاجز شدست وصف و بیان

Замона ҳрзӣ созад ҳаме аз он нома

زمانه حرزی سازد همی از آن نامه

Ки сайфи давлат Маҳмӯд бошадаш унвон

که سیف دولت محمود باشدش عنوان

Ба кишварӣ ки ба науммат кунанд хутбаи адо

به کشوری که به نامت کنند خطبه ادا

Дарав набенанд аз қаҳт ва аз ниёзи нишон

درو نبینند از قحط و از نیاز نشان

Ҳар он банно ки ба науммат ниҳанд бунёдаш

هر آن بنا که به نامت نهند بنیادش

Ба умрҳо накунад дасти ҳодисаи вайрон

به عمرها نکند دست حادثه ویران

Ҳар он диёр ки вайрон кунад сиёсати ту

هر آن دیار که ویران کند سیاست تو

Фалак надонад карданаши ҳаргизи ободон

فلک نداند کردنش هرگز آبادان

зи рои тести ҳамаи мӯъҷизоти даҳри падед

ز رای تست همه معجزات دهر پدید

зи лафзи тести ҳамаи мушкилоти чархи аён

ز لفظ تست همه مشکلات چرخ عیان

Ба назд дасти ту бисёр сӯзёни андак

به نزد دست تو بسیار سوزیان اندک

Ба назд теғи ту душвори рӯзгори осон

به نزد تیغ تو دشوار روزگار آسان

Ҳамеша то буд аз осмони замини сокин

همیشه تا بود از آسمان زمین ساکن

Кунад ба гирди замини осмони ҳамеи даврон

کند به گرد زمین آسمان همی دوران

Ба қадару рифъат монанди осмони бодӣ

به قدر و رفعت مانند آسمان بادی

Чу осмонати равонати бод бар ҷаҳони фармон

چو آسمانت روانت باد بر جهان فرمان

Сипеҳр бо ту бкрдаҳ ба мамлакати байъат

سپهر با تو بکرده به مملکت بیعت

Замона бо ту бибаста ба хусравии паймон

زمانه با تو ببسته به خسروی پیمان

Ба Авни давлати олам ба дӯстон бисипор

به عون دولت عالم به دوستان بسپار

Ба теғи нусрати гетии зи душманони бустон

به تیغ نصرت گیتی ز دشمنان بستان

Бизан ба боғи ҷалолати сарои пардаи фатҳ

بزن به باغ جلالت سرای پرده فتح

Дарави бгстр аз инсофу адли шодравон

درو بگستر از انصاف و عدل شادروان

Бисоти хусравии андари ҷаҳони фурӯи густар

بساط خسروی اندر جهان فرو گستر

Аломати мулкӣ аз сипеҳр бар гузарон

علامت ملکی از سپهر بر گذران

зи малик хеш бинозу адли худ брхўр

ز ملک خویش بناز و عدل خود برخور

Ба кому лаҳви бпоӣ ва ба ъзу нози бимон

به کام و لهو بپای و به عز و ناز بمان

Ту шодмонау султони аъзами иброҳӣм

تو شادمانه و سلطان اعظم ابراهیم

Ба рӯзгори ту ҳамвора хурраму шодон

به روزگار تو همواره خرم و شادان