Рӯзи наврӯзу моҳи фарвардин
روز نوروز و ماه فروردین
Омаданд эй аҷаби зи хулди барин
آمدند ای عجب ز خلد برین
Тоҷҳо сохт гулбунонро он
تاجها ساخت گلبنان را آن
Ҳалаҳо бофти боғҳоро ин
حله ها بافت باغ ها را این
Боди фархунда бар амиди аҷал
باد فرخنده بر عمید اجل
Хоссаи подшоҳ рӯй замин
خاصه پادشاه روی زمین
Умдаи дайну малики Абулқосим
عمده دین و ملک ابوالقاسم
Ки биёрост рӯй малик ба дайн
که بیاراست روی ملک به دین
Он бузургӣ ки рояти ҳиммат
آن بزرگی که رایت همت
Бигузаронед аз авҷи алӣин
بگذرانید از اوج علیین
Ба зко кард маликро собит
به ذکا کرد ملک را ثابت
Ба дҳо дод фитнаро таскин
به دها داد فتنه را تسکین
Ҳунар аз рой ӯ баради таъзим
هنر از رای او برد تعظیم
Хирад аз табъ ӯ кунад талқин
خرد از طبع او کند تلقین
Азм ӯро мзои бодбзон
عزم او را مضای بادبزان
Ҳарам ӯро сабот карда матин
حرم او را ثبات کرده متین
Ин якеро замонаи зери рикоб
این یکی را زمانه زیر رکاب
Ваон якеро сипеҳри зери нигин
وان یکی را سپهر زیر نگین
Нуру зулмат буд ба афв ва ба хашм
نور و ظلمت بود به عفو و به خشم
Обу оташ буд ба меҳр ва ба кин
آب و آتش بود به مهر و به کین
На аҷабгар з дод ӯ зини пас
نه عجب گر ز داد او زین پس
Хеш гардад тзрўро шоҳин
خویش گردد تذرو را شاهین
Шод бош эй ҷаҳон ба рӯй ту шод
شاد باش ای جهان به روی تو شاد
Ғам насиб адуаст шод нишин
غم نصیب عدوست شاد نشین
На чу ту гоҳи базми абри баҳор
نه چو تو گاه بزم ابر بهار
На чу ту вақти разми шери ърин
نه چو تو وقت رزم شیر عرین
Рости гӯйии зи баҳри теғу қалам
راست گویی ز بهر تیغ و قلم
Офарӣда шуд он хуҷастаи ямин
آفریده شد آن خجسته یمین
Бандаи хешро мъўнт кун
بنده خویش را معونت کن
эй ҷаҳонро шуда ба адли муайян
ای جهان را شده به عدل معین
Ҳар ки хоҳад ҳамеша шодии ту
هر که خواهد همیشه شادی تو
Набӯд дар ҳамаи ҷаҳони ғамгин
نبود در همه جهان غمگین
Шаби нхсбми ҳамеи зи ранҷу ъно
شب نخسبم همی ز رنج و عنا
Нест ҳоҷат ба бистару болин
نیست حاجت به بستر و بالین
Гар ба ту нестии қавии дили ман
گر به تو نیستی قوی دل من
Чакадӣ Зуҳраи ман мискин
چکدی زهره من مسکین
Аз ту будӣ ҳамаи таъаҳҳуди ман
از تو بودی همه تعهد من
Гоҳи меҳнат ба ҳснҳои ҳсин
گاه محنت به حصن های حصین
Ҷон ту додӣ марои пас аз эзад
جان تو دادی مرا پس از ایزد
Андарин ҳабсу банди бози пасин
اندرین حبس و بند باز پسین
Ба худоӣ ки сунъу ҳикмат ӯ
به خدایی که صنع و حکمت او
Монад аз гардиши шҳўру синӣн
ماند از گردش شهور و سنین
Ки ба боқии умри як лаҳза
که به باقی عمر یک لحظه
Рӯ нтобам зхдмтти пас азин
رو نتابم زخدمتت پس ازین
Созам аз ҷӯади ту зёъу ъқор
سازم از جود تو ضیاع و عقار
Гирам аз мадҳи ту рафиқу қарин
گیرم از مدح تو رفیق و قرین
Бабрад чун ба рӯй ту нагарм
ببرد چون به روی تو نگرم
Шодии ту з рӯй бахтами чин
شادی تو ز روی بختم چین
Фахрами он бас буд ки ҳар рӯзӣ
فخرم آن بس بود که هر روزی
Бар бисотати нуҳум ба аҷзи ҷабин
بر بساطت نهم به عجز جبین
То буд бар фалаки тулӯъу ғуруб
تا بود بر فلک طلوع و غروب
То буд дар замони макон ва макин
تا بود در زمان مکان و مکین
Боди чархи маҳалу ртбти ту
باد چرخ محل و رتبت تو
Равшан аз моҳу Зуҳрау парвин
روشن از ماه و زهره و پروین
Боди боғи нишоту нузҳати ту
باد باغ نشاط و نزهت تو
Хуррам аз лолау гулу насрин
خرم از لاله و گل و نسرین
Ман мубораки забон ва нек пем
من مبارک زبان و نیک پیم
Ҳам чунин бод ва ҳам чунин омин
هم چنین باد و هم چنین آمین