эй хирадро ба ростии қонӯн

ای خرد را به راستی قانون

Ваии дили ту з ҳар ҳунари қорун

وی دل تو ز هر هنر قارون

Дуни табъи ту мояи дарё

دون طبع تو مایه دریا

Зери қадари ту пояи гардун

زیر قدر تو پایه گردون

Фазлро фикрати ту ёрӣ гар

فضل را فکرت تو یاری گر

Ҷӯадро неъмати туро ҳмнўн

جود را نعمت تو را همنون

Ҳар маҳосин ки дар ҷаҳон бошад

هر محاسن که در جهان باشد

Набӯд аз хисоли ту берун

نبود از خصال تو بیرون

Ба камоли бизоъатии мансӯб

به کمال بضاعتی منسوب

Вази дҳоу кифоятии маъҷун

وز دها و کفایتی معجون

Аз Саудаст ном ва кунят ту

از سعودست نام و کنیت تو

Ки ҳама бо саодатии мақрун

که همه با سعادتی مقرون

Баҳри табъӣ шигифт нест ки ҳаст

بحر طبعی شگفت نیست که هست

Ҳамаи лафзи ту лؤлؤи макнун

همه لفظ تو لؤلؤ مکنون

Гирди иқбол ту наёрад гашт

گرد اقبال تو نیارد گشت

Ба музирати замонаи ворун

به مضرت زمانه وارون

Ҳар замони фитна бар сиёсати ту

هر زمان فتنه بر سیاست تو

Чун мъзм ҳаме кунад афсун

چون معزم همی کند افسون

Ҳар ки аз маҷлиси ту давр буд

هر که از مجلس تو دور بود

Ҳамчу ман бошад эй аҷаби мағбун

همچو من باشد ای عجب مغبون

Хӯн ҳаме гардад ва наёрам гуфт

خون همی گردد و نیارم گفت

Дилам аз ранҷҳои гӯногӯн

دلم از رنج های گوناگون

Дорам аз ҳрзи мадҳи ту тъўиз

دارم از حرز مدح تو تعویذ

Варна дар ҳоли грдмии маҷнӯн

ورنه در حال گردمی مجنون

Бози пуштами қавӣ ба давлат туаст

باز پشتم قوی به دولت توست

Аз фалак бок на?идм акнӯн

از فلک باک نایدم اکنون

Чун ту ҳурии маро ба даст буд

چون تو حری مرا به دست بود

Кӣ брондишм аз замонаи дун

کی براندیشم از زمانه دون

То кунад моҳу офтоби ҳаме

تا کند ماه و آفتاب همی

Рӯзу шабро ба равшании марҳӯн

روز و شب را به روشنی مرهون

Бод рӯзат наҳор лҳўонгиз

باد روزت نهار لهوانگیز

Боди бахтати ҳилоли рӯзафзӯн

باد بختت هلال روزافزون