эй кштӣӣ ки дар шикам туаст оби ту

ای کشتئی که در شکم توست آب تو

Ороми ҷонвари ҳама дар изтироби ту

آرام جانور همه در اضطراب تو

Неку бади замини зи фарозу нишеби ту

نیک و بد زمین ز فراز و نشیب تو

Беш ва кам ҷаҳони зи дирангу шитоби ту

بیش و کم جهان ز درنگ و شتاب تو

Ҳар гуҳ ки ту броиӣ гуяд фалак ба меҳр

هر گه که تو برآیی گوید فلک به مهر

Инак ббоФтнд ба дарёи ниқоби ту

اینک ببافتند به دریا نقاب تو

То рӯзи нолаи ту ба гӯш оядам ҳаме

تا روز ناله تو به گوش آیدم همی

Шаб нғнўӣ бибаст магари боди хоби ту

شب نغنوی ببست مگر باد خواب تو

Тобаст дару наргиси мо чашм равшанаст

تابست در و نرگس ما چشم روشنست

То чашм ту бирехт бирав дар ноби ту

تا چشم تو بریخت برو در ناب تو

То бар ту хуй Чехияанд бар гули зи ту чу гул

تا بر تو خوی چکاند بر گل ز تو چو گل

Гулбун муаттараст ба табъ аз гулоби ту

گلبن معطرست به طبع از گلاب تو

Гар асли зиндагонии мое ҳаме чаро

گر اصل زندگانی مایی همی چرا

Як лаҳза беш ноед умри ҳубоби ту

یک لحظه بیش ناید عمر حباب تو

Пари об ва оташаст канори ту солу моҳ

پر آب و آتشست کنار تو سال و ماه

Пас чун ки оташ ту намирад зи оби ту

پس چون که آتش تو نمیرد ز آب تو

Бар ҷои халқ раҳмат бошӣ ҳама чаро

بر جای خلق رحمت باشی همه چرا

Зинсон ба об ва оташ бошад азоби ту

زینسان به آب و آتش باشد عذاب تو

Кӯҳӣ ба табъу шакли вази он чун кунӣ савол

کوهی به طبع و شکل وز آن چون کنی سؤال

Ҷузи кӯҳ кас надонад додани ҷавоби ту

جز کوه کس نداند دادن جواب تو

эй кӯдаки ҷавони зи атои ту боғу роғ

ای کودک جوان ز عطای تو باغ و راغ

Перӣ шудӣ ба ранг ва шаб омад хизоби ту

پیری شدی به رنگ و شب آمد خضاب تو

эй чархи пари ситораи куҷои хоби дида Эй

ای چرخ پر ستاره کجا خواب دیده ای

Коидўн дамодамаст бҷстни шаҳоби ту

کایدون دمادمست بجستن شهاب تو

эй соябони хоки биё аз чаҳ монда Эй

ای سایبان خاک بیا از چه مانده ای

КоФтодаҳу гусастаи амӯду таноби ту

کافتاده و گسسته عمود و طناب تو

Фатҳаст фатҳи боби ту рӯзии халқ ро

فتحست فتح باب تو روزی خلق را

Аз каф соҳибаст магари фатҳи боби ту

از کف صاحبست مگر فتح باب تو

Мнсўрбни Саид ки аз шарми рой ӯ

منصوربن سعید که از شرم رای او

Хуршеду моҳ рӯй кашад дар ҳиҷоби ту

خورشید و ماه روی کشد در حجاب تو

Ин ханҷарӣ ки об ту шуд обрӯии ту

این خنجری که آب تو شد آبروی تو

Меҳрасту кӣна дар ту брондўди боби ту

مهرست و کینه در تو براندود باب تو

Ҳар чокарят дар ҳунари афзӯн з соҳибаст

هر چاکریت در هنر افزون ز صاحبست

Соҳиб чигуна ёрам кардани хитоби ту

صاحب چگونه یارم کردن خطاب تو

Он паҳни олимӣ ки набошад замона ро

آن پهن عالمی که نباشد زمانه را

Чун ҷӯш ту барояд поёбу тоби ту

چون جوش تو برآید پایاب و تاب تو

Чун хоки чарх паст шавад аз сумуми ту

چون خاک چرخ پست شود از سموم تو

Чун санги баҳр ғарқа шавад дар сароби ту

چون سنگ بحر غرقه شود در سراب تو

эй пари ҳунари савор ба майдони кару фар

ای پر هنر سوار به میدان کر و فر

Дар бод ва барқ чист мҷӣу зҳоби ту

در باد و برق چیست مجی و ذهاب تو

Чарх фалак бимонад пеши Аннани ту

چرخ فلک بماند پیش عنان تو

Гӯии замини бигардади зери рикоби ту

گوی زمین بگردد زیر رکاب تو

Чун шаб ҳамеша асли замини гашти рӯзи ту

چون شب همیشه اصل زمین گشت روز تو

Чун шеби моя хирад омад шабоби ту

چون شیب مایه خرد آمد شباب تو

Афрохтаи сети чархи зи қадари баланди ту

افراخته ست چرخ ز قدر بلند تو

Афрӯхтаи сети малик ба рои савоби ту

افروخته ست ملک به رای صواب تو

То ҳимматат ба қадари сипеҳр дигар шудаст

تا همتت به قدر سپهر دگر شدست

Моро дигар ҷаҳонӣ омад ҷаноби ту

ما را دگر جهانی آمد جناب تو

Хуии ту хашму афви ҷаҳондори гашт аз онк

خوی تو خشم و عفو جهاندار گشت از آنک

Дӯзах шуду биҳишти савобу уқоби ту

دوزخ شد و بهشت ثواب و عقاب تو

Ҳирс арча дар савоби ҷавоби ту ғарқаи гашт

حرص ارچه در صواب جواب تو غرقه گشت

Шуд сӯхтаи ҳазари з чаҳ оташи уқоби ту

شد سوخته حذر ز چه آتش عقاب تو

Дар давлати ончунонии кободтсти малик

در دولت آنچنانی کابادتست ملک

Бошад хазонаи ту ҳамеша хароби ту

باشد خزانه تو همیشه خراب تو

Ҷузи миваи вазорати номади насиби ту

جز میوه وزارت نامد نصیب تو

Бешак чу ҳаст бехи вазорати нассоби ту

بی شک چو هست بیخ وزارت نصاب تو

Ҳар гуҳ ки олимиро байнам ба ҳар мурод

هر گه که عالمی را بینم به هر مراد

Ҷӯади ту сайр карда ва ман бо шитоби ту

جود تو سیر کرده و من با شتاب تو

Бо хештан чаҳ гӯям гӯям дурӯғ шуд

با خویشتن چه گویم گویم دروغ شد

Зии мардумон ба хизмати ту интисоби ту

زی مردمان به خدمت تو انتساب تو

Масъӯд аз он чу боз ба банд ӯ фитода

مسعود از آن چو باز به بند او فتاده

Зеро зи фоли заҷри баромади ғроби ту

زیرا ز فال زجر برآمد غراب تو

Чун хору хаси биболади бадхоҳи ту ҳаме

چون خار و خس ببالد بدخواه تو همی

Зеро каз оташ ту бирафт илтиҳоби ту

زیرا کز آتش تو برفت التهاب تو

Тозад тзрўу гӯр ба беша ки рӯзгор

تازد تذرو و گور به بیشه که روزگار

Бишикаст чангу мхлби шеру уқоби ту

بشکست چنگ و مخلب شیر و عقاب تو

Монои ҷаноби бастӣ бо манъмони даҳр

مانا جناب بستی با منعمان دهر

Зин рӯй бошад аз ҳамагони иҷтиноби ту

زین روی باشد از همگان اجتناب تو

Акнӯн намесетанд чизеи зи дасти кас

اکنون نمی ستاند چیزی ز دست کس

Дасти ту то нагардад бардаи ҷаноби ту

دست تو تا نگردد برده جناب تو

эй сайди пои бастау рафтаи зи кори даст

ای صید پای بسته و رفته ز کار دست

Ваҷҳаст агар натарсад аз ту клоби ту

وجهست اگر نترسد از تو کلاب تو

Он гӯшт пора гашта аз ханҷари бало

آن گوشت پاره گشته از خنجر بلا

Каз ту ҳаме баранд сирии збоби ту

کز تو همی براند سیری ذباب تو

эй теғи рӯзгори туро дар ниёам кард

ای تیغ روزگار تو را در نیام کرد

Моно битарс буд ба бим аз зарроби ту

مانا بترس بود به بیم از ضراب تو

Аз хона чун пиёдаи шатранҷи рафта Эй

از خانه چون پیاده شطرنج رفته ای

Кандар миён нтъ набошад аёби ту

کاندر میان نطع نباشد ایاب تو

Дар танагӣ ӣӣ шудӣ ки надонад бурун шудан

در تنگی یی شدی که نداند برون شدن

Аз давлати ту даъвати номустаҷоби ту

از دولت تو دعوت نامستجاب تو

Охир чаро заъифтарӣ ҳар замон ба зӯр

آخر چرا ضعیف تری هر زمان به زور

Чандин ки рӯзгори биФзўди тоби ту

چندین که روزگار بیفزود تاب تو

эй ширдил магардон навмеди дил ки чарх

ای شیردل مگردان نومید دل که چرخ

Охири зарон ренегон созад кабоби ту

آخر زران رنگان سازد کباب تو

эй офтоби раъии ҷаҳон аз ту нурманд

ای آفتاب رأی جهان از تو نورمند

Хафоаши тира чашм шуд зи офтоби ту

خفاش تیره چشم شد ز آفتاب تو

Доне ки гавҳарӣам андари самими кӯҳ

دانی که گوهری ام اندر صمیم کوه

Виҳк чаро нпрўрдми нуру тоби ту

ویحک چرا نپروردم نور و تاب تو

Ман бо ту ҷанг дорам ва мелам ба отшист

من با تو جنگ دارم و میلم به آتشیست

Вондишаҳи ҳеҷ гӯна наҷуед итоби ту

واندیشه هیچ گونه نجوید عتاب تو

Гар дар ҳисоб туаст ҳамаи нодироти даҳр

گر در حساب توست همه نادرات دهر

Пас ман чаро бурун шудаам аз ҳисоби ту

پس من چرا برون شده ام از حساب تو

Дар хештан шигифт бимонад азин ниҳод

در خویشتن شگفت بماند ازین نهاد

Рад сипеҳр донад гашти интихоби ту

رد سپهر داند گشت انتخاب تو

Ҳар як ҳаме дуанд дрёбдми ҳалок

هر یک همی دواند دریابدم هلاک

Гар дар ниё бидам хиради зўдёби ту

گر در نیا بدم خرد زودیاب تو

Ин бори ман дуои ту қасри туро кунам

این بار من دعای تو قصر تو را کنم

Гӯям ки сармади боди ҷаҳонро туроби ту

گویم که سرمد باد جهان را تراب تو

Ҳури биҳишти боди гиромии убайди ту

حور بهشت باد گرامی عبید تو

Оби ҳаёти боди мрўқи шароби ту

آب حیات باد مروق شراب تو

Боғи баҳори бодӣ аз хуррамӣу зеб

باغ بهار بادی از خرمی و زیب

Қамарӣу андалеби ту чангу рубоби ту

قمری و عندلیب تو چنگ و رباب تو