эй ба оризи сипеду зулфи сиёҳ

ای به عارض سپید و زلف سیاه

Чун лаб худ набед лаъл бихоҳ

چون لب خود نبید لعل بخواه

Рӯй давлати сипеду қасри сипед

روی دولت سپید و قصر سپید

Рӯзи душмани сиёҳу чатри сиёҳ

روز دشمن سیاه و چتر سیاه

Мамлакатро ҳазор шамъ фурухт

مملکت را هزار شمع فروخت

намебиор эй ба рӯй шамъи сиёҳ

می بیار ای به روی شمع سیاه

То май чанд ҷонФзоӣ хӯрем

تا می چند جانفزای خوریم

Бар бисоти бақои давлату шоҳ

بر بساط بقای دولت و شاه

Шаҳи малики Арсалони бен масъӯд

شه ملک ارسلان بن مسعود

Малики адл варз дод паноҳ

ملک عدل ورز داد پناه

Подшоҳӣ ки бар бузургӣ ӯ

پادشاهی که بر بزرگی او

Дорад иқбол ӯ ҳазор гувоҳ

دارد اقبال او هزار گواه

эй худованди бандагии ту ро

ای خداوند بندگی تو را

Гетӣ иқрор карда бе икроҳ

گیتی اقرار کرده بی اکراه

Офтобӣ ба вақти подошн

آفتابی به وقت پاداشن

Осмонӣ ба гоҳи поади афроа

آسمانی به گاه پاد افراه

Носиҳҳатро накард гетии рад

ناصحت را نکرد گیتی رد

Душманатро надошт чархи нигоҳ

دشمنت را نداشت چرخ نگاه

Рӯзгори ту ҳар чаҳ рости ниҳод

روزگار تو هر چه راست نهاد

Накунад гашти рӯзгори табоҳ

نکند گشت روزگار تباه

Рози ту бо замонаи паймони баст

راز تو با زمانه پیمان بست

Чун зи рози замонаи гашти огоҳ

چون ز راز زمانه گشت آگاه

Дасти зулми дарози даст шуда

دست ظلم دراز دست شده

Кард адли ту аз ҷаҳони кӯтоҳ

کرد عدل تو از جهان کوتاه

Рӯзгори гуноҳкори имрӯз

روزگار گناهکار امروز

Боз гардад ҳаме ба узри гуноҳ

باز گردد همی به عذر گناه

Гоҳу бегоҳи зари ҳамеи борад

گاه و بیگاه زر همی بارد

То зи ту гоҳ шод шуд ногоҳ

تا ز تو گاه شاد شد ناگاه

На аҷабгар зи абри бахшиши ту

نه عجب گر ز ابر بخشش تو

Барги заррини дамад ба ҷои гиёҳ

برگ زرین دمد به جای گیاه

Меҳри гӯйӣ ки аз чаҳоруми чарх

مهر گویی که از چهارم چرخ

Рӯй туаст аз чаҳор пари кулоҳ

روی توست از چهار پر کلاه

Хои бӯсади сипеҳр ҳар рӯзӣ

خا بوسد سپهر هر روزی

Пеши тахти ту бомдоди пагоҳ

پیش تخت تو بامداد پگاه

Гашти хуршеди чархи равшани чашм

گشت خورشید چرخ روشن چشم

Чун сӯии давлат ту кард нигоҳ

چون سوی دولت تو کرد نگاه

Дид рӯй ту чашми чашмаи меҳр

دید روی تو چشم چشمه مهر

Гуфт шоҳои алейк айни аллоҳ

گفت شاها علیک عین الله

Бо ту як рӯй шуд ҷаҳон дар рӯй

با تو یک روی شد جهان در روی

Бо ту яктоа шуд ҷаҳони дўтоаҳ

با تو یکتاه شد جهان دوتاه

Малик орост аз сипоҳи сипеҳр

ملک آراست از سپاه سپهر

Ҳин бророӣ чун сипеҳри сипоҳ

هین برآرای چون سپهر سپاه

Аз хуросон чу бор бурдорӣ

از خراسان چو بار برداری

Сӯии малики Ироқ дар каши роҳ

سوی ملک عراق در کش راه

Мамлакатҳо ситону шоҳони банд

مملکت ها ستان و شاهان بند

Подшоҳӣ физойу душмани коҳ

پادشاهی فزای و دشمن کاه

Хусравони бузурги ҳафт иқлӣм

خسروان بزرگ هفت اقلیم

Хоки рўбнди пеши ту ба ҷбоаҳ

خاک روبند پیش تو به جباه

Зери захмат чаҳ тоб дорад кӯҳ

زیر زخمت چه تاب دارد کوه

Пеши сарсар куҷо барояд коҳ

پیش صرصر کجا برآید کاه

Шери шарза чу аз нахез бхост

شیر شرزه چو از نخیز بخاست

Беш дар беша нагзарад рӯбоҳ

بیش در بیشه نگذرد روباه

Душмани ту агар шавад бежан

دشمن تو اگر شود بیژن

Нест ҷоаш аз ҷаҳони магари так чоҳ

نیست جاش از جهان مگر تک چاه

То зи гардун ҳаме фурӯзад рӯз

تا ز گردون همی فروزد روز

То зи даврон ҳаме фазояд моҳ

تا ز دوران همی فزاید ماه

Чун фурӯзандаи рӯзи бодати малик

چون فروزنده روز بادت ملک

Чун физояндаи моҳи бодати ҷоҳ

چون فزاینده ماه بادت جاه

Носеҳи давлати ту дониши пер

ناصح دولت تو دانش پیر

Авни малики ту давлати бурноа

عون ملک تو دولت برناه