з дар даромад дӯши оннигор ман ногоҳ

ز در درآمد دوش آن نگار من ناگاه

Чу пушти ман сари зулфин хеш карда ду тоа

چو پشت من سر زلفین خویش کرده دو تاه

Чигуна шод шавад ошиқии зи ҳиҷри ғамӣ

چگونه شاد شود عاشقی ز هجر غمی

Ки ёри зебо аз дар дроидш ногоҳ

که یار زیبا از در درآیدش ناگاه

з шодмонӣ гуфтам чу рӯй он дидам

ز شادمانی گفتم چو روی آن دیدم

Ки эйнигор туе лои илоҳи алои аллоҳ

که ای نگار تویی لا اله الا الله

Сипед кард шаб ман бидон рухони сипед

سپید کرد شب من بدان رخان سپید

Сиёҳ кард дил ман бидон ду зулфи сиёҳ

سیاه کرد دل من بدان دو زلف سیاه

Ба шарм гуфтам каз дӯст ҳоҷатӣ хоҳам

به شرم گفتم کز دوست حاجتی خواهم

Ба ноз гуфт зи ман ҳар чаҳ хоҳӣ акнӯн хоҳ

به ناز گفت ز من هر چه خواهی اکنون خواه

Далери гаштам ва гуфтам ки бо ту дорам ҷанг

دلیر گشتم و گفتم که با تو دارم جنگ

Ки мебакоҳам чун моҳ аз он рухон чу моҳ

که می بکاهم چون ماه از آن رخان چو ماه

Агар ту дории ҳасану малоҳати Юсуф

اگر تو داری حسن و ملاحت یوسف

Чаро чу Юсуфи ман мондаам зи ишқ ба чоҳ

چرا چو یوسف من مانده ام ز عشق به چاه

Дарози гашти марои ишқи кӯтаҳи ту аз онк

دراز گشت مرا عشق کوته تو از آنک

Дароз кардӣ ҷонои ду зулфаки кӯтоҳ

دراز کردی جانا دو زلفک کوتاه

Ҷавоб дод ки имшаби итоби иксў на

جواب داد که امشب عتاب یکسو نه

Ки дӯстиро ёро кунад итоби табоҳ

که دوستی را یارا کند عتاب تباه

Бисоз маҷлис хуррам биор бодаи лаъл

بساز مجلس خرم بیار باده لعل

Ман ва ту бода хӯрем эйнигор ҳам зини гоҳ

من و تو باده خوریم ای نگار هم زین گاه

Ба ёди хусрави Маҳмӯди сайфи давлату дайн

به یاد خسرو محمود سیف دولت و دین

Ки ӯ сазад ки буд дар замонаи шоҳаншоҳ

که او سزد که بود در زمانه شاهنشاه

Хдоигонии кӯро замона бар давлат

خدایگانی کو را زمانه بر دولت

Ба подшоҳӣ иқрор кард бе икроҳ

به پادشاهی اقرار کرد بی اکراه

Шаҳӣ ки ҳаст бар аз Фрқдон ба садр ва ба қадар

شهی که هست بر از فرقدان به صدر و به قدر

Маӣ ки ҳаст бар аз муштарӣ ба ҷой ва ба ҷоҳ

مهی که هست بر از مشتری به جای و به جاه

Бар осмони ҷалолаши ниҳодаи пояи тахт

بر آسمان جلالش نهاده پایه تخت

Вази офтоби кулоҳаши гузаштаи пари кулоҳ

وز آفتاب کلاهش گذشته پر کلاه

Азуи биболади ҳангоми разми теғу каманд

ازو ببالد هنگام رزم تیغ و کمند

Взў бинозад ҳангоми базми маснаду гоҳ

وزو بنازد هنگام بزم مسند و گاه

Аё зи теғи ту бадхоҳи ҷуфти андӯҳон

ایا ز تیغ تو بدخواه جفت اندوهان

Чунонкӣ аз кафи ту ёри лаҳви некӯи хоҳ

چنانکه از کف تو یار لهو نیکو خواه

Расед номаи фатҳат ба ҳазрати султон

رسید نامه فتحت به حضرت سلطان

Насири давлату давлати бадви гирифтаи паноҳ

نصیر دولت و دولت بدو گرفته پناه

Бар он сиблат ки аз ҳоҷибон ӯ нӯъмон

بر آن سبیل که از حاجبان او نعمان

Кушоди макрон чун сӯй ӯ кашид сипоҳ

گشاد مکران چون سوی او کشید سپاه

Фишонд ҷони аду бар ҳаво ба ҷои ғубор

فشاند جان عدو بر هوا به جای غبار

Баранд хӯни аду бар замин ба ҷой меаҳ

براند خون عدو بر زمین به جای میاه

зи хӯни ҳосиди дайни он замин чунон шуд ранг

ز خون حاسد دین آن زمین چنان شد رنگ

Ки ҷузи тбр хӯн ноед аз он ба ҷои гиёҳ

که جز طبر خون ناید از آن به جای گیاه

Хдоигоно бишк бидон ки ҳар рӯзӣ

خدایگانا بیشک بدان که هر روزی

Хуҷастаи нома фатҳат расад ба ҳазрати шоҳ

خجسته نامه فتحت رسد به حضرت شاه

Чигуна мадҳ кунамат эй хдоигони ҷаҳон

چگونه مدح کنمت ای خدایگان جهان

Вгрчаҳ ҳаст марои раҳнамои Авни аллоҳ

وگرچه هست مرا رهنمای عون الله

Ҷуз онкӣ гӯям васфат ҳаме надонам кор

جز آنکه گویم وصفت همی ندانم کار

Мақари гаштами вазин бештар надорам роҳ

مقر گشتم وزین بیشتر ندارم راه

Ту баҳри гавҳари мавҷӣ ба рӯзи подошн

تو بحر گوهر موجی به روز پاداشن

Ту абри соъиқаи борӣ ба вақти поади аФраҳ

تو ابر صاعقه باری به وقت پاد افره

Ҳамеша бодии шоҳо чу бахти худ пирӯз

همیشه بادی شاها چو بخت خود پیروز

Вале ба лаҳву нишоту аду ба ?вил ва ба воа

ولی به لهو و نشاط و عدو به ویل و به واه