Нолами зи дил чу ноӣ ман андари ҳисор ноӣ
نالم ز دل چو نای من اندر حصار نای
Пастӣ гирифт ҳиммати ман зини баланди ҷой
پستی گرفت همت من زین بلند جای
Оради ҳавоӣ ноӣ марои нолаҳои зор
آرد هوای نای مرا ناله های زار
Ҷузи нолаҳои зор чаҳ оради ҳавоӣ ноӣ
جز ناله های زار چه آرد هوای نای
Гардун ба дарду ранҷи марои кушта буд агар
گردون به درد و رنج مرا کشته بود اگر
Пайванди умр ман нашудӣ назми ҷонФзоӣ
پیوند عمر من نشدی نظم جانفزای
На на зи ҳсн ноӣ биФзўди ҷоҳи ман
نه نه ز حصن نای بیفزود جاه من
Донад ҷаҳон ки модар маликаст ҳсн ноӣ
داند جهان که مادر ملکست حصن نای
Ман чун мулӯки сари зи фалаки бргзоштаҳ
من چون ملوک سر ز فلک برگذاشته
Зии Зуҳраи бардаи даст ва ба ма бар ниҳодаи пой
زی زهره برده دست و به مه بر نهاده پای
Аз дидаи гоҳи пошами дарҳои қӣматӣ
از دیده گاه پاشم درهای قیمتی
Вази табъи гуҳи хиромам дар боғи длгшоӣ
وز طبع گه خرامم در باغ دلگشای
Назмии бкомми андар чун бодаи латиф
نظمی بکامم اندر چون باده لطیف
Хаттӣ ба дастами андар чун зулфи дилрабоӣ
خطی به دستم اندر چون زلف دلربای
эй дар замона рост нагашта мкўии каж
ای در زمانه راست نگشته مکوی کژ
Ваии пухта ношуда ба хиради хом кам дароӣ
وی پخته ناشده به خرد خام کم درای
Имрӯзи пасти гашти марои ҳиммати баланд
امروز پست گشت مرا همت بلند
Зангор ғам гирифт марои теғи ғмздоӣ
زنگار غم گرفت مرا تیغ غمزدای
Аз ранҷи тан тамом наёрам ниҳоди пай
از رنج تن تمام نیارم نهاد پی
Вази дарди дил баланд наёрам кашид вой
وز درد دل بلند نیارم کشید وای
Гирами сабури гирдам бар ҷой нест дил
گیرم صبور گردم بر جای نیست دل
Гӯям ба расм бошам ҳамвор нест рой
گویم به رسم باشم هموار نیست رای
Авнам накард ҳиммати даври фалак нигор
عونم نکرد همت دور فلک نگار
Судами надоди гардиши ҷом ҷаҳон намой
سودم نداد گردش جام جهان نمای
Бар ман сухан набаст набандад балии сухан
بر من سخن نبست نبندد بلی سخن
Чун як сухан нюаш набошад сухани сарой
چون یک سخن نیوش نباشد سخن سرای
Корӣ тараст бар дилу ҷонами балоу ғам
کاری ترست بر دل و جانم بلا و غم
Аз рмҳ об дода ва аз теғи сргроӣ
از رمح آب داده و از تیغ سرگرای
Чун пушти байнам аз ҳамаи мурғони дарин ҳисор
چون پشت بینم از همه مرغان درین حصار
Мумкин буд ки соя кунад бар серум ҳамЭй
ممکن بود که سایه کند بر سرم همای
Гардун чаҳ хоҳад аз ман бечораи заъиф
گردون چه خواهد از من بیچاره ضعیف
Гетӣ чаҳ хоҳад аз ман дармондаи гадоӣ
گیتی چه خواهد از من درمانده گدای
Гар шери шарзаи нестӣ эй фазл кам шукр
گر شیر شرزه نیستی ای فضل کم شکر
Вари мори гурзаи нестӣ эй ақл кам гзоӣ
ور مار گَرزه نیستی ای عقل کم گزای
эй меҳнат ар на кӯҳ шудӣ соъатӣ бирав
ای محنت ار نه کوه شدی ساعتی برو
Ваии давлат ар на бод шудӣ лаҳзае бпоӣ
وی دولت ار نه باد شدی لحظه ای بپای
эй тан ҷазаъ макун ки маҷозӣаст ин ҷаҳон
ای تن جزع مکن که مجازیست این جهان
Ваии дил ғамин машав ки спнҷисти ин сарой
وی دل غمین مشو که سپنجیست این سرای
Гар ъзу малики хоҳии андари ҷаҳони мадор
گر عز و ملک خواهی اندر جهان مدار
Ҷузи сабру қаноати дастуру раҳнамоӣ
جز صبر و قناعت دستور و رهنمای
эй бе ҳунари замонаи марои пок дар навард
ای بی هنر زمانه مرا پاک در نورد
Ваии кӯрдили сипеҳри марои нек бар гароӣ
وی کوردل سپهر مرا نیک بر گرای
эй рӯзгор ҳар шаб ва ҳар рӯз аз ҳасад
ای روزگار هر شب و هر روز از حسد
Даҳ чаҳ з меҳнатам кун ва даҳ дар зи ғами гушой
ده چه ز محنتم کن و ده در ز غم گشای
Дар оташи шикебам чун гули фурӯи чикон
در آتش شکیبم چون گل فرو چکان
Бар санги имтиҳонам чун зар биёзмои
بر سنگ امتحانم چون زر بیازمای
Аз баҳри захми гоҳ чу симами фурӯи гудоз
از بهر زخم گاه چو سیمم فرو گداز
Вази баҳри ҳабси гоҳ чу морами ҳамеи Фасоӣ
وز بهر حبس گاه چو مارم همی فسای
эй аждаҳои чархи дилам бештар бихӯр
ای اژدهای چرخ دلم بیشتر بخور
Ваии Осиёи чархи танами тангтар басоӣ
وی آسیای چرخ تنم تنگ تر بسای
эй дидаи саодати тории шӯу мубин
ای دیده سعادت تاری شو و مبین
Ваии модари умеди сатарвани шӯу мзоӣ
وی مادر امید سترون شو و مزای
Зини ҷумла бок нест чу навмед нестам
زین جمله باک نیست چو نومید نیستم
Аз афви шоҳи одил ва аз раҳмати худоӣ
از عفو شاه عادل و از رحمت خدای
Шояд ки бегунаҳ накунад ботилами малик
شاید که بی گنه نکند باطلم ملک
Кандар ҷаҳони наёбад чун ман малики стоӣ
کاندر جهان نیابد چون من ملک ستای
Масъӯди саъд душман фазласт рӯзгор
مسعود سعد دشمن فضلست روزگار
Ин рӯзгори шефтаро фазл кам намой
این روزگار شیفته را فضل کم نمای