Дар каф ду забонӣаст марои бастаи даҳоне

در کف دو زبانیست مرا بسته دهانی

Гуяд чу фасеҳони сифати байти замонӣ

گوید چو فصیحان صفت بیت زمانی

Он кӯдаки умрӣ ки буд кўж чу перӣ

آن کودک عمری که بود کوژ چو پیری

Ва овози бароварда чу овози ҷавонӣ

و آواز برآورده چو آواز جوانی

Таркиби бадеъаши зи ҷамод ва ҳайвонаст

ترکیب بدیعش ز جماد و حیوانست

Шахсаши зи ҷамодӣу забон аз ҳайвонӣ

شخصش ز جمادی و زبان از حیوانی

Чун зарринро нест азуи сохтаи кафӣ

چون زرین را نیست ازو ساخته کفی

Такя зада бар рону кафи симини ронӣ

تکیه زده بر ران و کف سیمین رانی

Ҷонро зи ҳама шодӣ додаст насибӣ

جان را ز همه شادی دادست نصیبی

Дилро зи ҳама ромиш кардаст змонӣ

دل را ز همه رامش کردست ضمانی

Дар базм худованд сарояд ғазалу мадҳ

در بزم خداوند سراید غزل و مدح

Сад гӯна сухан гуяд бе ҳеҷ забонӣ

صد گونه سخن گوید بی هیچ زبانی

Тоҳири сқти алмалики сҳрӣ ки зи рأиш

طاهر ثقت الملک سهری که ز رأیش

Дар малики биафзояд ҳар рӯзи ҷаҳонӣ

در ملک بیفزاید هر روز جهانی

Хуршед ки ҳар рӯзи сар аз малики برارد

خورشید که هر روز سر از ملک برآرد

Гуяд ба беоне ки чунон нест беоне

گوید به بیانی که چنان نیست بیانی

На чун сқти алмалик буд малик фурӯзӣ

نه چون ثقت الملک بود ملک فروزی

На низ чу масъӯди малики малики сетоне

نه نیز چو مسعود ملک ملک ستانی

эй ҷисми ту ҷонӣ ки сириштаст зи нурӣ

ای جسم تو جانی که سرشتست ز نوری

Ҳаргиз набӯд поктар аз ҷисми ту ҷонӣ

هرگز نبود پاکتر از جسم تو جانی

Дар табъи ту аз чарх нагаштаст ҳаросӣ

در طبع تو از چرخ نگشتست هراسی

Бар ақли ту аз даҳр намонда сет наоне

بر عقل تو از دهر نمانده ست نهانی

Афрӯхтаи рои ту ҳаме малик фурӯзад

افروخته رای تو همی ملک فروزد

эй рои ту теғӣ ки чунон нест Фсонӣ

ای رای تو تیغی که چنان نیست فسانی

Ҳзмт чу бёромду азмат чу биҷунбад

حزمت چو بیارامد و عزمت چو بجنبد

Он кӯҳи рикобӣ буд ин боди аноне

آن کوه رکابی بود این باد عنانی

Иқболи туу ҳайбати ту нурӣу норай

اقبال تو و هیبت تو نوری و ناری

Меҳри туу кини ту баҳорӣу духонӣ

مهر تو و کین تو بهاری و دخانی

Аз хомаи ту малик ба хӯбӣ ва ба нағзӣ

از خامه تو ملک به خوبی و به نغزی

Чун лаъибат озар шуд ва чун сӯрати Монӣ

چون لعبت آذر شد و چون صورت مانی

Ҳаргиз накушуд пай ба гумони ту яқинӣ

هرگز نکشد پی به گمان تو یقینی

Ҳаргизи набарди пай ба яқини ту гумоне

هرگز نبرد پی به یقین تو گمانی

Коми ту ба ҳар вақте оростаи базмӣ

کام تو به هر وقتی آراسته بزمی

Ҷӯади ту ба ҳар вақте пардохтаи конӣ

جود تو به هر وقتی پرداخته کانی

Моли ту харидор сано гашта ва ҳар рӯз

مال تو خریدار ثنا گشته و هر روز

Дории зи санои судӣ ва аз моли зӣоне

داری ز ثنا سودی و از مال زیانی

эй рои ту он сахт камоне ки надидаст

ای رای تو آن سخت کمانی که ندیدست

Ин сахти камони чарх чу ӯ сахт камоне

این سخت کمان چرخ چو او سخت کمانی

Ин толеъ бахтам саратонаст ҳамеша

این طالع بختم سرطانست همیشه

Зон каҷ равад ин бахт бидам чун саратонӣ

زان کج رود این بخت بدم چون سرطانی

Имрӯз худовандо дар ҳабси танам ро

امروز خداوندا در حبس تنم را

Ҷон дар ғалаёнасту тани андари хафақонӣ

جان در غلیانست و تن اندر خفقانی

Чун мардуми бемор ки дар буҳрон бошад

چون مردم بیمار که در بحران باشد

Пайваста ҳаме гӯям бо худ ҳазёнӣ

پیوسته همی گویم با خود هذیانی

Гар гӯям вагар на ғами дил дар дил чун нор

گر گویم و گر نه غم دل در دل چون نار

намебитаркад ин дил агар гӯям ӣоне

می بترکد این دل اگر گویم یانی

Аз ранҷи равонамро рафтаи ҳамаи қӯт

از رنج روانم را رفته همه قوت

Зеро ки танӣ дорам чун рафтаи равонӣ

زیرا که تنی دارم چون رفته روانی

Пайвастаи дарин ҳабси гирифтораму махӯз

پیوسته درین حبس گرفتارم و مأخوذ

Ҳар рӯз ба ҷлўизӣ ва ҳар шаб ба ъўонӣ

هر روز به جلویزی و هر شب به عوانی

То дӯзахӣ набӯд дармонда нагардад

تا دوزخی نبود درمانده نگردد

Дар дасти чунин дӯзахии зиндони бонӣ

در دست چنین دوزخی زندان بانی

Ман бастаи бадхоҳами ғбно ки бад-инсон

من بسته بدخواهم غبنا که بدینسان

Гардад чу манӣ бастаи талбиси чунонӣ

گردد چو منی بسته تلبیس چنانی

Ин ҳаст ҳамаи саҳли ҷуз ин нест ки имрӯз

این هست همه سهل جز این نیست که امروز

Дар дил занадам даврӣ рӯй ту синоне

در دل زندم دوری روی تو سنانی

Ҷонам ки бтрсидаҳи сет аз чархи ситамгар

جانم که بترسیده ست از چرخ ستمگر

Аз рои Карими ту ҳаме хоҳад амоне

از رای کریم تو همی خواهد امانی

Вари ман бмрми фазл фурӯ гиряд ва гуяд

ور من بمرم فضل فرو گرید و گوید

Валлоҳ ки азин пас бнбиним чу фулонӣ

والله که ازین پس بنبینیم چو فلانی

Дардо ва дариғо ки шавад зойеъу ботил

دردا و دریغا که شود ضایع و باطل

Зини навъи беноне ва азин ҷинс беоне

زین نوع بنانی و ازین جنس بیانی

На на ки ба ҳасани назари давлати сомят

نه نه که به حسن نظر دولت سامیت

Охири бикунами рӯзӣ бо бахти қиронӣ

آخر بکنم روزی با بخت قرانی

Имрӯзи ман аз рои баланд ту бидидам

امروز من از رای بلند تو بدیدم

Аз давлату иқболи далелӣу нишоне

از دولت و اقبال دلیلی و نشانی

Валлоҳ ки бихоҳам дид арзандаи бимонам

والله که بخواهم دید ارزنده بمانم

Бар тани зи ту ташрифӣ ва бар сари брконӣ

بر تن ز تو تشریفی و بر سر برکانی

Хуши чиз аз онаст сабки хезии тозӣ

خوش چیز از آنست سبک خیزی تازی

Аз соз ба зрёл ва ба Рахшаш чу гаронӣ

از ساز به زریال و به رخشش چو گرانی

Вена ҳол аёнаст марои зи онкӣ бар ақл

وین حال عیانست مرا ز آنکه بر عقل

Аҳвол ҷаҳон нест наоне чу аёнӣ

احوال جهان نیست نهانی چو عیانی

То ҳеҷ тиҳӣ нест маконеи зи мкинӣ

تا هیچ تهی نیست مکانی ز مکینی

Чунон ки ҷудо нест мкинии зи маконе

چونان که جدا نیست مکینی ز مکانی

Як лаҳза ва як соъати қасри ту мабодо

یک لحظه و یک ساعت قصر تو مبادا

Бесадрӣу девонӣ бебазмӣу хуоне

بی صدری و دیوانی بی بزمی و خوانی

Сари сабзтар аз мавриду физояндатар аз сарв

سر سبزتر از مورد و فزاینده تر از سرو

Дилшоди з ҳар сарви қадии мавриди нишоне

دلشاد ز هر سرو قدی مورد نشانی

Чун лола шудаи ҷоми ту аз бода ва гашта

چون لاله شده جام تو از باده و گشته

Аз рӯй батон базми ту чун лолаи сетоне

از روی بتان بزم تو چون لاله ستانی

Май хоста аз ғолияи хаттӣ ки даҳонаш

می خواسته از غالیه خطی که دهانش

Бошад чу даройад ба сухани ғолияи доне

باشد چو درآید به سخن غالیه دانی