Давр аз ту марои ишқ ту карда сет ба ҳоле

دور از تو مرا عشق تو کرده ست به حالی

Каз мӯя чу мӯе шудам аз нола чу нолӣ

کز مویه چو مویی شدم از ناله چو نالی

То шаби дили ман сӯзӣ ҳар рӯз ба ҷангӣ

تا شب دل من سوزی هر روز به جنگی

То рӯзи танами коҳӣ ҳар шаб ба хаёлӣ

تا روز تنم کاهی هر شب به خیالی

Монандаи хуршедии пайдо шуда ва ман

ماننده خورشیدی پیدا شده و من

Аз ту шудаам зарду хамида чу ҳилолӣ

از تو شده ام زرد و خمیده چو هلالی

Аз васлат хуршед шавад моҳи парешон

از وصلت خورشید شود ماه پریشان

Ман чунки парешонами нобардаи висолӣ

من چونکه پریشانم نابرده وصالی

Зони қомат ҳамчун алифу зулф чу долат

زآن قامت همچون الف و زلف چو دالت

Борӣк шудам чун алифу чифта чу долӣ

باریک شدم چون الف و چفته چو دالی

Дар ҳар шикани зулфи ту бандӣу фиребӣ

در هر شکن زلف تو بندی و فریبی

Дар ҳар назар аз чашми ту ғанҷӣу даллолӣ

در هر نظر از چشم تو غنجی و دلالی

Машк ту Биҷӯшед бетаи зотши рӯят

مشک تو بجوشید بتا زآتش رویت

Як қатра чакид аз вай ва шуд нодарраи холӣ

یک قطره چکید از وی و شد نادره خالی

Фардо ба тазаллум шавам аз ту ба дар шоҳ

فردا به تظلم شوم از تو به در شاه

Гар бошудам аз соҳиб бе мисли мисолӣ

گر باشدم از صاحب بی مثل مثالی

Мансури Саиди онкии азуи маҷлиси султон

منصور سعید آنکه ازو مجلس سلطان

Чун чархи з хуршед гирифтаст ҷамолӣ

چون چرخ ز خورشید گرفتست جمالی

Аз оли взиролўзроиист ки ҳаргиз

از آل وزیرالوزراییست که هرگز

На ҳаст ва на буд ва на буд чун ӯ олӣ

نه هست و نه بود و نه بود چون او آلی

эй олами родиро борандаи саҳобй

ای عالم رادی را بارنده سحابی

Ваии боғи бузургиро болидаи ниҳолӣ

وی باغ بزرگی را بالیده نهالی

Чун гуфт тавонем сазои ту мдиҳӣ

چون گفت توانیم سزای تو مدیحی

Чун дар ҳама чизят набинем ҳамило

چون در همه چیزیت نبینیم همالی

Андари ҳамаи офоқи яке фозил набӯд

اندر همه آفاق یکی فاضل نبود

Кӯ бар кафи род ту набошад чу аёлӣ

کو بر کف راد تو نباشد چو عیالی

эй онкӣ фузунаст мдиҳти зи мақолат

ای آنکه فزونست مدیحت ز مقالت

Дархостӣ аз банда бадингуна мақолӣ

درخواستی از بنده بدینگونه مقالی

То табъи марои сайқали иқбол ту бошад

تا طبع مرا صیقل اقبال تو باشد

Дар маърака назм набошадаш клолӣ

در معرکه نظم نباشدش کلالی

Ман сблти халқии бикунам бок надорам

من سبلت خلقی بکنم باک ندارم

Гар шеъри маро айб кунад кандаи сболӣ

گر شعر مرا عیب کند کنده سبالی

. . .

. . .

Ҳаргиз назанад шери ту аз гилаи Ғаззолӣ

هرگز نزند شیر تو از گله غزالی

То боғ ба ҳасанӣ шавад аз абр ба ҳасанӣ

تا باغ به حسنی شود از ابر به حسنی

То даҳр ба ҳоле шавад аз меҳр ба ҳоле

تا دهر به حالی شود از مهر به حالی

Ҳар рӯзат кам боди адуеу ҳасудӣ

هر روزت کم باد عدویی و حسودی

Ҳар лаҳзаи фузуни бодати ҷоҳӣу ҷалолӣ

هر لحظه فزون بادت جاهی و جلالی