Навои гӯии булбул ки баси хуши навое

نوا گوی بلبل که بس خوش نوایی

Мабодои туро зини навои бенавоӣ

مبادا تو را زین نوا بینوایی

Навоҳои мурғони ду се навъ бошад

نواهای مرغان دو سه نوع باشد

Ту ҳар дами занӣ бо навоеи навое

تو هر دم زنی با نوایی نوایی

Гар аз ишқ гуё шдстии ту чун ман

گر از عشق گویا شدستی تو چون من

Мабодот аз ранҷ ваанда раҳоӣ

مبادات از رنج و انده رهایی

Басӣ мурғ дидам ба дидори некӯ

بسی مرغ دیدم به دیدار نیکو

Ндонанд эшон ба ҷузи жожи хое

ندانند ایشان به جز ژاژ خایی

Ҳамаи ҷӯи фурӯашони гандуми намоянд

همه جو فروشان گندم نمایند

Ту гандуми фурӯшӣу арзани намое

تو گندم فروشی و ارزن نمایی

Зиҳӣ занад бофи офарини бод бар ту

زهی زند باف آفرین باد بر تو

Ки баси турфаи мурғӣу баси хўшнўоиӣ

که بس طرفه مرغی و بس خوشنوایی

Бхсбнди мурғон ва ту шаби нхсбӣ

بخسبند مرغان و تو شب نخسبی

Магари ҳамчуи ман баста дар ҳсни ное

مگر همچو من بسته در حصن نایی

Нагӯйӣ ту эй ранҷ бо ман чаҳ бошӣ

نگویی تو ای رنج با من چه باشی

Ту эй беғамӣ назд ман чун ниёе

تو ای بی غمی نزد من چون نیایی

Ба ман бар бало аз фироқ ту омад

به من بر بلا از فراق تو آمد

Наҳанги фироқии ту ё аждаҳое

نهنگ فراقی تو یا اژدهایی

Ҳамеша ду чашмами пар аз оби дорӣ

همیشه دو چشمم پر از آب داری

Ба чашми ман андари ту чун тўтёиӣ

به چشم من اندر تو چون توتیایی

Ту эй чашми ман чашми Довӯди гаштӣ

تو ای چشم من چشم داود گشتی

Ту эй доманами домани аўрёиӣ

تو ای دامنم دامن اوریایی

Бабри субҳат аз ман фироқи ту як раҳ

ببر صبحت از من فراق تو یک ره

Ки дода сет бо ман туро ошноӣ

که داده ست با من تو را آشنایی

Вагарна бинолам ки тоқат надорам

وگرنه بنالم که طاقت ندارم

Чигуна кунам сабр бо мубталое

چگونه کنم صبر با مبتلایی

Ба пеш вале неъматам боз гӯям

به پیش ولی نعمتم باز گویم

Ки дорад кафш бар сахои подшоиӣ

که دارد کفش بر سخا پادشایی

Ки ӯ хос шоҳаст ва ман хоси давлат

که او خاص شاهست و من خاص دولت

Бар ӯ давлат ва бахт дод ин гўоиӣ

بر او دولت و بخت داد این گوایی

Алои ин карӣмӣ ки андари ғмонм

الا این کریمی که اندر غمانم

Балоро наҷотӣу ғамро давое

بلا را نجاتی و غم را دوایی

Мисли зад набояд зи нӯъмону ҳотам

مثل زد نباید ز نعمان و حاتم

Ки нӯъмони набардӣу ҳотами сахое

که نعمان نبردی و حاتم سخایی

Муҳамади хисолӣу одами камолӣ

محمد خصالی و آدم کمالی

Броҳими халқӣу Юсуфи лақое

براهیم خلقی و یوسف لقایی

Агар мадҳу ҳамду санои рости маъдан

اگر مدح و حمد و ثنا راست معدن

Туе маъдани ҳамду қутби саное

تویی معدن حمد و قطب ثنایی

Биё кунад бояд бадари он даҳоне

بیا کند باید بدر آن دهانی

Ки аз нутқ ӯ чун туе ростое

که از نطق او چون تویی راستایی

Ба ту ҳоҷатӣ дорам эй хоси султон

به تو حاجتی دارم ای خاص سلطان

Ки ту маркази ҷӯаду кони атое

که تو مرکز جود و کان عطایی

Азин шоироне ки оянд зии ту

ازین شاعرانی که آیند زی تو

Валикин ба илму хиради рӯстоӣ

ولیکن به علم و خرد روستایی

Биёянди ин қавми зии ту ҳамеша

بیایند این قوم زی تو همیشه

зи баҳри гадоӣу колои рибоӣ

ز بهر گدایی و کالا ربایی

зи ман банда бар дили ту ёдӣ наёрӣ

ز من بنده بر دل تو یادی نیاری

Напурсӣ нагӯйӣ ки рӯзии куҷое

نپرسی نگویی که روزی کجایی

Чроғисти афрӯхтаи табъи шоир

چراغیست افروخته طبع شاعر

Зў онкӣ фазояд ки равған физойӣ

ضو آنکه فزاید که روغن فزایی

Чу кам гашти равғанаши торики сӯзад

چو کم گشت روغنش تاریک سوزد

Ба миқдор равған диҳад равшаноӣ

به مقدار روغن دهد روشنایی

Бимирад чу равғани азуи бозгирӣ

بمیرد چو روغن ازو بازگیری

Чигуна буд чун фатила физойӣ

چگونه بود چون فتیله فزایی

Маро пушт бишикаст гардуни гардон

مرا پشت بشکست گردون گردان

Фурӯ мондам аз варзиши кадхудое

فرو ماندم از ورزش کدخدایی

Накӯ гардад ин пушти бишкаста онгаҳ

نکو گردد این پشت بشکسته آنگه

Ки аз ҷӯад ту бошадаш мумиёе

که از جود تو باشدش مومیایی

Ало то сукӯнаст доими замин ро

الا تا سکونست دایم زمین را

Буд пешаи боди хоки озмоиӣ

بود پیشه باد خاک آزمایی

Чунон боди рои ҷаҳони зии ту сарвар

چنان باد رای جهان زی تو سرور

Ки то ӯ бпоиди ту бо ӯ бпоиӣ

که تا او بپاید تو با او بپایی