эй шоҳ шудаи сет аз ту ҷаҳони тозаи ҷавонӣ

ای شاه شده ست از تو جهان تازه جوانی

Каз шодӣ ва аз лаҳв ҷудо нест замонӣ

کز شادی و از لهو جدا نیست زمانی

Масъӯди ҷаҳонгири ҷҳондорӣу гардун

مسعود جهانگیر جهانداری و گردون

Дар малик ту афзоед ҳар рӯзи ҷаҳонӣ

در ملک تو افزاید هر روز جهانی

Аз васфи ту оҷиз шуда ҳар поки замирӣ

از وصف تو عاجز شده هر پاک ضمیری

Вази наъти ту хира шуда ҳар чираи забонӣ

وز نعت تو خیره شده هر چیره زبانی

Ҳам кӯҳӣ ва ҳам бодӣ дар ҳила чу бошӣ

هم کوهی و هم بادی در حیله چو باشی

Бар кӯҳи рикобӣ ки шавад боди аноне

بر کوه رکابی که شود باد عنانی

Шамшери ҷаҳонгир ту бошад ба ҳамаи вақт

شمشیر جهانگیر تو باشد به همه وقت

Бо соъиқаи ангезӣ ва бо фитнаи нишоне

با صاعقه انگیزی و با فتنه نشانی

Он сахти кмонисти қавии рои ту дар захм

آن سخت کمانیست قوی رای تو در زخم

Кин чарх надидаст чу ӯ сахт камоне

کین چرخ ندیدست چو او سخت کمانی

эй дод даҳ малики сетоне ки надиданд

ای داد ده ملک ستانی که ندیدند

Дар даҳр чу ту дод диҳии малики сетоне

در دهر چو تو داد دهی ملک ستانی

Перасту ҷавони рои туу бахти ту ва нест

پیرست و جوان رای تو و بخت تو و نیست

Чун рои ту перӣ ва чу бахти ту ҷавонӣ

چون رای تو پیری و چو بخت تو جوانی

Ҷӯади ту ба ҳар маҷлису базли ту ба ҳар базм

جود تو به هر مجلس و بذل تو به هر بزم

Бар по шуд ганҷӣу барандозади конӣ

بر پا شد گنجی و براندازد کانی

Рои туу даст ту кунад дар ҳамаи аҳвол

رای تو و دست تو کند در همه احوال

Бар давлати ту судӣ ва бар моли зӣоне

بر دولت تو سودی و بر مال زیانی

Дории ту яқинӣ ба ҳамаи чиз ки дар табъ

داری تو یقینی به همه چیز که در طبع

Ҳаргизи набарди раҳи сӯй ӯ ҳеҷ гумоне

هرگز نبرد ره سوی او هیچ گمانی

эй шоҳи ҳамаи шоҳон имрӯз баҳорӣаст

ای شاه همه شاهان امروز بهاریست

Аз неъмати гӯногӯн монанд хазоне

از نعمت گوناگون مانند خزانی

Ту шоди ҳамеи зӣ ки фалак то абадулдаҳр

تو شاد همی زی که فلک تا ابدالدهر

Карда сет ба малики туу умри ту змонӣ

کرده ست به ملک تو و عمر تو ضمانی

Ҳар соъат ва ҳар лаҳзаи бипайвандад бе шак

هر ساعت و هر لحظه بپیوندد بی شک

Аз ҷони ҷҳондорон бар ҷони ту ҷонӣ

از جان جهانداران بر جان تو جانی

Аз хуррамии маврид ва барафрӯхтани сарв

از خرمی مورد و برافروختن سرو

Май хури зи кафи сарви қадии мӯри миёнӣ

می خور ز کف سرو قدی مور میانی

Ин шеър дар он парда хуш омад ки бигӯянд

این شعر در آن پرده خوش آمد که بگویند

эй дӯст ба сад гӯна бигардӣ ба замонӣ

ای دوست به صد گونه بگردی به زمانی