эй ба родии баланди малики орой

ای به رادی بلند ملک آرای

Чашми бади давр аз он мубораки рой

چشم بد دور از آن مبارک رای

Чун қазои номи ту замонаи навард

چون قضا نام تو زمانه نورد

Чун дуои қадари ту фалаки паймоӣ

چون دعا قدر تو فلک پیمای

Офтобӣ барои даҳри афрӯз

آفتابی برای دهر افروز

Осмонӣ ба ҷоҳи гардуни соӣ

آسمانی به جاه گردون سای

Ман дарин ҳабс чанд хоҳам буд

من درین حبس چند خواهم بود

Мондаи бандии гарони чунин бар пой

مانده بندی گران چنین بر پای

Ҳафт солим бикуфт сӯу даҳак

هفت سالم بکوفت سو و دهک

Пас аз онам се соли қалъа ноӣ

پس از آنم سه سال قلعه نای

Банд бар пои ман чу мори ду сар

بند بر پای من چو مار دو سر

Ман бар ӯ мондаи ҳамчуи мори аФсоӣ

من بر او مانده همچو مار افسای

Дар маранҷам кунун се сол буд

در مرنجم کنون سه سال بود

Ки бабандам дар ин чу дӯзахи ҷой

که ببندم در این چو دوزخ جای

Нохун аз ранҷи ҳабс рӯй харош

ناخن از رنج حبس روی خراش

Дида аз дарди банди хӯни полоӣ

دیده از درد بند خون پالای

Гар маро аз миёнаи зиндон

گر مرا از میانه زندان

Дар рибоед ҷаҳони марди рубой

در رباید جهان مرد ربای

Ба худоӣ ар дигар чу ман ёбанд

به خدای ار دگر چو من یابند

Пас азин ҳеҷ подшоҳи стоӣ

پس ازین هیچ پادشاه ستای

Нашунӯд гӯши ҳеҷ мадҳи нюаш

نشنود گوش هیچ مدح نیوش

Дар ҷаҳони ҳеҷ гӯши мадҳи сарой

در جهان هیچ گوش مدح سرای

На чун ман буд як сногстр

نه چون من بود یک ثناگستر

На чу ман ҳаст як сухани пироӣ

نه چو من هست یک سخن پیرای

На азин пас набӯд хоҳам на

نه ازین پس نبود خواهم نه

На чунин жожи хои хом дароӣ

نه چنین ژاژ خای خام درای

Бар гирифтам дил аз всилти шеър

بر گرفتم دل از وسیلت شعر

То нагӯяд касе ки жожи мхоӣ

تا نگوید کسی که ژاژ مخای

Тавба кардам зи шеър аз онкии зи шеър

توبه کردم ز شعر از آنکه ز شعر

Бидам ояд ҳаме ба ҳар ду сарой

بدم آید همی به هر دو سرای

Ин сароем азоб бӯда буд

این سرایم عذاب بوده بود

Вой аз он ҳавли рӯзи маҳшари вой

وای از آن هول روز محشر وای

эй кушодаи ҳазор бастаи чарх

ای گشاده هزار بسته چرخ

Бастаи меҳнат маро бигушоӣ

بسته محنت مرا بگشای

Дасти бахшоиши ту нек қавӣаст

دست بخشایش تو نیک قویست

Бар ман пери нотавони бахшой

بر من پیر ناتوان بخشای

Рӯзгори маро ҳумоюн кун

روزگار مرا همایون کن

Соя бар ман фикан чу пар ҳамЭй

سایه بر من فکن چو پر همای

Дили ман шод кун ба фарзандон

دل من شاد کن به فرزندان

Рӯй он хиради кон маро бинмоӣ

روی آن خرد کان مرا بنمای

Ин калом худоӣ ҳаст шафиъ

این کلام خدای هست شفیع

Назд ту ин бузургвори худоӣ

نزد تو این بزرگوار خدای

То бимонад ҳамеи замонаи бимон

تا بماند همی زمانه بمان

То бпоиди ҳамеи сипеҳри бпоӣ

تا بپاید همی سپهر بپای

Ҳар чаҳ бФзоидти фалаки давлат

هر چه بفزایدت فلک دولت

Ту карӣмӣ ба шукри он бФзоӣ

تو کریمی به شکر آن بفزای

Родӣ ва мкрмт бихоҳад монад

رادی و مکرمت بخواهد ماند

Ҷуз ба ройу мкрмти мгроӣ

جز به رای و مکرمت مگرای