Писари муҳтоҷ эй ман шудаи муҳтоҷ ба ту

پسر محتاج ای من شده محتاج به تو

Аз паии онкии ҳамаи халқ ба ту муҳтоҷаст

از پی آنکه همه خلق به تو محتاجست

Мардумӣ кун бирасон хизмати ман чун барисӣ

مردمی کن برسان خدمت من چون برسی

Ба бузургӣ ки кафши баҳр ато амвоҷаст

به بزرگی که کفش بحر عطا امواجست

Умдаи мамлакати Қоҳираи бўршди рашид

عمده مملکت قاهره بورشد رشید

Хоси шоҳӣ ки фурӯзандаи тахт ва тоҷаст

خاص شاهی که فروزنده تخت و تاجست

эй ҷаводӣ ки ба назд ту зи зуввору зи зар

ای جوادی که به نزد تو ز زوار و ز زر

Бадара дар бадарау аФўоҷи пас аФўоҷст

بدره در بدره و افواج پس افواجست

Мамлакатро зи ту ҳар лаҳзаи сад истинбот аст

مملکت را ز تو هر لحظه صد استنباط است

Муҳамадатро зи ту ҳар рӯз сад истихроҷаст

محمدت را ز تو هر روز صد استخراجست

Ҷоҳро садри ту манзуртарин пишгаҳ аст

جاه را صدر تو منظورترین پیشگه است

Ҷӯадро базми ту машҳуртарин минҳоҷаст

جود را بزم تو مشهورترین منهاجست

Ройҳои ту дар офоқ масолеҳ бадараст

رایهای تو در آفاق مصالح بدرست

Съдҳоиист ки дар анҷум ва дар абри аҷст

سعدهاییست که در انجم و در ابر اجست

Ҳар ҳакимӣ ки ба назд ту буд маъюбаст

هر حکیمی که به نزد تو بود معیوبست

Ҳар фасеҳӣ ки ба назд ту расад лҷлоҷст

هر فصیحی که به نزد تو رسد لجلاجست

То сарафрози броқисти зи иқболи ту ро

تا سرافراز براقیست ز اقبال تو را

Аз шарафи рӯзи бузургят шаб миъроҷаст

از شرف روز بزرگیت شب معراجست

Зиндагонро сари неруӣ чу аўдоҷ омад

زندگان را سر نیروی چو اوداج آمد

Зулм уфтад ки магари меҳри ту дар аўдоҷст

ظلم افتد که مگر مهر تو در اوداجست

Соил аз ҷӯади ту андари тарафи неъмат ҳост

سائل از جود تو اندر طرف نعمت هاست

Неъмати андари кафи ту аз шағаб тороҷаст

نعمت اندر کف تو از شغب تاراجست

Эҳтизоз аз амли ҷӯади ту орад дар табъ

اهتزاز از امل جود تو آرد در طبع

Онкии андари раҳми кун ҳануз амшоҷст

آنکه اندر رحم کون هنوز امشاجست

То шаби ҷоҳи ту аз бахти ту равшан рӯзаст

تا شب جاه تو از بخت تو روشن روزست

Рӯзҳои ҳамаи аъдоати шубони доҷст

روزهای همه اعدات شبان داجست

Нусрат ар сайқали шамшер ту бошад на аҷаб

نصرت ار صیقل شمشیر تو باشد نه عجب

Ки зафари зини раҳи анҷоми туро Сироҷаст

که ظفر زین ره انجام تو را سراجست

Шўлки ту ки падед ояд пиндоради халқ

شولک تو که پدید آید پندارد خلق

Каз шабаҳи гӯйӣ бар чорстўн оҷаст

کز شبه گویی بر چارستون عاجست

Гавҳари мадҳи туро дасти ҳунар низом аст

گوهر مدح تو را دست هنر نظام است

Ҳалаи шукри туро табъ хирад нассоҷаст

حله شکر تو را طبع خرد نساجست

То ба мадҳи ту кушодаи даҳанами тӯтии вор

تا به مدح تو گشاده دهنم طوطی وار

Чашм дар рӯй никуӣ ки магари дроҷст

چشم در روی نکویی که مگر دراجست

То биндохтими тири ниҳод аз бар хеш

تا بینداختیم تیر نهاد از بر خویش

Пуштам аз фурқат хам дода камони чоҷст

پشتم از فرقت خم داده کمان چاجست

Нест баси дайр ки чун пунбаи бдози барфи замин

نیست بس دیر که چون پنبه بداز برف زمین

То ҳаме гуфтӣ чун абр хазон ҳаллоҷаст

تا همی گفتی چون ابر خزان حلاجست

Нқшбндист кунун абри баҳор эй аҷабӣ

نقشبندیست کنون ابر بهار ای عجبی

Ки ба дибоҷӣ ӯ рӯй замин дибоҷаст

که به دیباجی او روی زمین دیباجست

Май хўшхўораҳи хушбӯии ҳамеи хур дар боғ

می خوشخواره خوشبوی همی خور در باغ

Қамарӣу булбули ъўоди хушу сноҷст

قمری و بلبل عواد خوش و صناجست

Рӯй тарконро то васф ба лолааст ва ба гул

روی ترکان را تا وصف به لاله است و به گل

Зулфи хубонро то наът ба қӣру соҷст

زلف خوبان را تا نعت به قیر و ساجست

Муддати умри ту сад сол дигар хоҳад буд

مدت عمر تو صد سال دگر خواهد بود

Ман ҳаме гӯям венаи ҳукми худ аз ҳилоҷст

من همی گویم وین حکم خود از هیلاجست

Мавсими ровӣ дар каъбаи иқболи ту бод

موسم راوی در کعبه اقبال تو باد

Ки раҳи халқи бадви ҳамчу раҳ ҳуҷҷоҷаст

که ره خلق بدو همچو ره حجاجست

Писар муҳтоҷ оварад бад-ӣн қофия ам

پسر محتاج آورد بدین قافیه ام

Ҳамли инсофаши ҳам бар писар муҳтоҷаст

حمل انصافش هم بر پسر محتاجست