Имрӯзи ҳеҷ халқ чу ман нест

امروز هیچ خلق چو من نیست

Ҷузи ранҷи азин наҳиф бадан нест

جز رنج ازین نحیف بدن نیست

Ларзонтару наҳифтар аз ман

لرزان تر و نحیف تر از من

Дар боғи шоху барг саман нест

در باغ شاخ و برگ سمن نیست

Ангштристи пушти ман гӯйӣ

انگشتریست پشت من گویی

Ашками ҷуз аз ақиқ Яман нест

اشکم جز از عقیق یمن نیست

Аз назму насри оҷизи гаштам

از نظم و نثر عاجز گشتم

Гӯйии марои забон ва даҳан нест

گویی مرا زبان و دهن نیست

Аз тоби дарди сӯзиш дил ҳаст

از تاب درد سوزش دل هست

Вази бори заъфи қӯт тан нест

وز بار ضعف قوت تن نیست

Ин ҳасту орзӯии дили ман

این هست و آرزوی دل من

Ҷузи маҷлиси амид ҳасан нест

جز مجلس عمید حسن نیست

Садрӣ ки ҷуз ба садри бузургяш

صدری که جز به صدر بزرگیش

Иқболро мақом ватан нест

اقبال را مقام وطن نیست

Чун табъу халқ ӯ гулу сӯсан

چون طبع و خلق او گل و سوسن

Дар ҳеҷ боғ ва ҳеҷ чаман нест

در هیچ باغ و هیچ چمن نیست

Лؤлؤ ва дар чу хат ва чу лафзаш

لؤلؤ و در چو خط و چو لفظش

Вллаҳ ки дар қтиФ ва адан нест

ولله که در قطیف و عدن نیست

Асли сухан шудаи сети камолаш

اصل سخن شده ست کمالش

Вондри камолаши инч сухан нест

واندر کمالش ایچ سخن نیست

Маддоҳи бас фаровон дорад

مداح بس فراوان دارد

Лекин аз он якяш чу ман нест

لیکن از آن یکیش چو من نیست