Хирадам намӯд гардиши чарх чу Асия

خردم نمود گردش چرخ چو آسیا

Вокнўн ба хӯни дида ба сар шуд ҳамеи маро

واکنون به خون دیده به سر شد همی مرا

Аз дарду ранҷи фурқат ҷонон шудам чунонк

از درد و رنج فرقت جانان شدم چنانک

Боди ҳавои ним ман ва шуд боди ман ҳаво

باد هوا نیم من و شد باد من هوا

Чун каҳрабо ба рангам ва он қӯтам намонад

چون کهربا به رنگم و آن قوتم نماند

Кони коҳ бар кашам ки рбоидши каҳрабо

که‌آن کاه برکشم که ربایدش کهربا

Ҳар чанд беш гарем ташнаи терм ба васл

هر چند بیش گریَم تشنه ترم به وصل

Аз об кас шунид ки афзӯн шавад змо

از آب کس شنید که افزون شود ظما

Рӯй самои зи дӯд дилам гашта чун замин

روی سما ز دود دلم گشته چون زمین

Пушти замини зи об серум гашта чун само

پشت زمین ز آب سرم گشته چون سما

Чашмами зи хӯн ба сурхӣ чун чашми бодаи хор

چشمم ز خون به سرخی چون چشم باده خوار

Рӯем зи ғам ба зардӣ чун рӯй порсо

رویم ز غم به زردی چون روی پارسا

Рустами зи чанги ҳиҷр ки ҳар чанд чора кард

رستم ز چنگ هجر که هرچند چاره کرد

Беш аз хаёл боз надонист мрмро

بیش از خیال باز ندانست مر مرا

То гоҳи рӯз ӯ ва ману ҳиҷри дӯсти дӯш

تا گاه روز او و من و هجر دوست دوش

Пайкор кардаем ба лшкргаҳи қазо

پیکار کرده‌ایم به لشکرگه قضا

Аз захм ӯу ҳайбати ҳукмаши маро бас аст

از زخم او و هیبت حکمش مرا بس است

Пари хӯни ду дидаи ману зардии рухи гўо

پر خون دو دیده من و زردی رخ گوا

Ногуҳ даромад аз дар ҳуҷраи хаёли дӯст

ناگه درآمد از در حجره خیال دوست

Чун рӯй ӯ бидидам гуфтамаш марҳабо

چون روی او بدیدم گفتمش مرحبا

Зонам заъифи тан ки дилам нотавон шудаст

زآنم ضعیف تن که دلم ناتوان شده‌ست

Дил нотавон шуд каш азанда буд ғизо

دل ناتوان شد کش از انده بود غذا

Ҳам хобаам сҳр шуд ва ҳам хонаам фироқ

هم خوابه‌ام سهر شد و هم خانه‌ام فراق

Як лаҳза нестанд зи чашму танами ҷудо

یک لحظه نیستند ز چشم و تنم جدا

Шуд ошно ҳар онкии маро буд дӯстдор

شد آشنا هر آنکه مرا بود دوستدار

Бегонаи гашт ҳар ки маро буд ошно

بیگانه گشت هرکه مرا بود آشنا

Бебарг мондаам ману не бо ҳазор барг

بی برگ مانده‌ام من و نی با هزار برگ

Ман бенавоу фохта бо гӯнаи гавани наво

من بینوا و فاخته با گونه‌گون نوا

Гар тираи ҳамчу қӣр шавад рӯзгори ман

گر تیره همچو قیر شود روزگار من

Вртнг чун ҳисор шавад гирди ман ҳаво

ور تنگ چون حصار شود گرد من هوا

Андар шавам зи зулмати ин тез чун шаҳоб

اندر شوم ز ظلمت این تیز چون شهاب

Беруни рӯми зи танагии он зуд чун сабо

بیرون روم ز تنگی آن زود چون صبا

Аз оташи дили ман ва аз оби дидагон

از آتش دل من و از آب دیدگان

Нашигифт агар фузун шавадам дониши вдҳо

نشگفت اگر فزون شودم دانش ودها

Гавҳар буд каши об зиёдат кунад саман

گوهر بود کش آب زیادت کند ثمن

Гавҳар буд ки оташаш афзӯн кунад баҳо

گوهر بود که آتشش افزون کند بها

Аз умри шоди гирдам аз баҳри ному нанг

از عمر شاد گردم از بهر نام و ننگ

Ғамгин шавам чу бози брондишм аз фано

غمگین شوم چو باز براندیشم از فنا

Бисёр умр хӯрдаст ин аждаҳои чарх

بسیار عمر خورده‌ست این اژدهای چرخ

ӯро ҳаме набошад сирии зи умри мо

او را همی نباشد سیری ز عمر ما

Чунаст эй аҷаб ки зи чархи зумуррадӣ

چون است ای عجب که ز چرخ زمردی

Дидаи бурун наме ҷаҳд аз чашми аждаҳо

دیده برون نمی‌جهد از چشم اژدها

эй тани зи ғами ҷудои шӯ май дон ки ҳеҷ вақт

ای تن ز غم جدا شو می‌دان که هیچ وقت

Якто набӯд касро ин гунбади дўто

یکتا نبود کس را این گنبد دوتا

Хоҳӣ ки бахт ва давлат гирданд муттасил

خواهی که بخت و دولت گردند متصل

Бо наҳиммат ту ҳеҷ макун мунқатиъи раҷо

با نهمت تو هیچ مکن منقطع رجا

Аз соҳиби муваффақи Мансури бен Саид

از صاحب موفق منصور بن سعید

Онкаши зи ҳалам перҳанаст аз сахои радо

آنکش ز حلم پیرهن است از سخا ردا

Нафасаш ба бурдборӣу райш ба бартарӣ

نفسش به بردباری و رایش به برتری

Азмаш ба вақти мардӣу табъаши гуҳи сахо

عزمش به وقت مردی و طبعش گه سخا

Кӯҳаст бо рзонту норст бо улувва

کوه است با رزانت و نارست با علو

Бодаст бо сиёсат ва обаст бо сафо

باد است با سیاست و آب است با صفا

Гар будӣ аз табиат ӯ мояи замин

گر بودی از طبیعت او مایه زمین

Вар будӣ аз бузургӣ ӯ гавҳари само

ور بودی از بزرگی او گوهر سما

Ноборвари нрстии ҳаргизи азин дарахт

نابارور نرستی هرگز ازین درخت

Номустаҷоб бознагаштӣ аз он дуо

نامستجاب بازنگشتی از آن دعا

эй табъи ту чу баҳри вази баҳрати марои гуҳар

ای طبع تو چو بحر وز بحرت مرا گهر

эй рои ту чу меҳри вази меҳрати марои зё

ای رای تو چو مهر وز مهرت مرا ضیا

эй халқи ту чу машки вази машкати марои насим

ای خلق تو چو مشک وز مشکت مرا نسیم

Ваии лафзи ту чу шаҳди вази шаҳдати марои шифо

وی لفظ تو چو شهد وز شهدت مرا شفا

Ҳар наҳимматӣ ки хезад табъат кунад тамом

هر نهمتی که خیزد طبعت کند تمام

Ҳар ҳоҷатӣ ки уфтад роят кунад раво

هر حاجتی که افتد رایت کند روا

Рои ту бетағайюру табъи ту бе малол

رای تو بی تغیر و طبع تو بی ملال

Ҳалами ту бетакаллуфу ҷӯади ту бе риё

حلم تو بی تکلف و جود تو بی ریا

Ман бандаи ончунонам каз сангҳо гуҳар

من بنده آنچنانم کز سنگ‌ها گهر

Вази мардумони чунонам каз досҳо гё

وز مردمان چنانم کز داس‌ها گیا

Хирадам ба чашми халқу бузургам ба назд ақл

خردم به چشم خلق و بزرگم به نزد عقل

Аз бахт бо ҳазизам ва аз фазл бо сена

از بخت با حضیضم و از فضل با سنا

Оре шигифт нест ки аз ртбти баланд

آری شگفت نیست که از رتبت بلند

Кайвон ба чашми халқ буд камтар аз сҳо

کیوان به چشم خلق بود کم‌تر از سها

Аз ранҷ чун ҳбо шудам ва нестам падед

از رنج چون هبا شدم و نیستم پدید

Ман ҷуз дар офтоби бузургят чун ҳбо

من جز در آفتاب بزرگیت چون هبا

Ман ношунида гӯям аз хештан чу абр

من ناشنیده گویم از خویشتن چو ابر

Чун кӯҳ нестам ки буд лафз ӯ садо

چون کوه نیستم که بود لفظ او صدا

Торӣ шудааст чашми ман аз рӯй нокасон

تاری شده است چشم من از روی ناکسان

Аз хок пот хоҳам карданаши тўтё

از خاک پات خواهم کردنش توتیا

Ман ҷузи туро надонам ва донам яқин ки ман

من جز تو را ندانم و دانم یقین که من

Чўнонкаҳ воҷиб аст надонам ҳамеи ту ро

چونانکه واجب است ندانم همی تو را

Орми мдиҳи сӯии ту ин дар хури мдиҳ

آرم مدیح سوی تو این درخور مدیح

Бар ту сано кунам ҳамае дар хури сано

بر تو ثنا کنم همه ای درخور ثنا

Гар ҳеҷ носазоро хизмат кунам бдонк

گر هیچ ناسزا را خدمت کنم بدانک

Ҳастам сазоӣ ҳар чаҳ дар офоқи носазо

هستم سزای هرچه در آفاق ناسزا

То хати мстўист бар ин чархи мунҳанӣ

تا خط مستویست بر این چرخ منحنی

Чарх устуво нагираду хати ваии инҳино

چرخ استوا نگیرد و خط وی انحنا

Аз чархи боди бартари қдртўу андрў

از چرخ باد برتر قدر تو و اندرو

Кори ту мустақӣм дар он хати устуво

کار تو مستقیم در آن خط استوا

Ҷои маҳалу ҷоҳи ту чун чарх бо улувва

جای محل و جاه تو چون چرخ با علو

Рӯзи нишоту лаҳви ту чун чарх бо сена

روز نشاط و لهو تو چون چرخ با سنا