Ҳар чаҳ иқбол биандешед омад ҳамаи рост

هر چه اقبال بیندیشید آمد همه راست

Ҷони бадхоҳон аз ҳайбат ва аз ҳавли бкост

جان بدخواهان از هیبت و از هول بکاست

Мавкиби тоҳирӣ овоз баровард баланд

موکب طاهری آواز برآورد بلند

Ҳар сӯе аз зафару нусрати лаббайки бхост

هر سویی از ظفر و نصرت لبیک بخاست

Бидиҳед инсофи имрӯз ба шамшеру қалам

بدهید انصاف امروز به شمشیر و قلم

Дар ҷаҳон чун сқаҳи алмалик ки дидаи сет ва куҷост

در جهان چون ثقة الملک که دیده ست و کجاست

Қадар ӯ чархӣ олӣаст казу чархи змист

قدر او چرخی عالی است کزو چرخ زمیست

Рой ӯ Меҳрии равшан ки азуи меҳри сҳост

رای او مهری روشن که ازو مهر سهاست

эй ҷаҳонӣ ки ду ҳоли ту з меҳраст вази кин

ای جهانی که دو حال تو ز مهرست وز کین

эй сипеҳрӣ ки ду қутби ту зҳзми вази дҳост

ای سپهری که دو قطب تو زحزم وز دهاست

Нек яктост дили гардун дар хизмати ту

نیک یکتاست دل گردون در خدمت تو

Гарчи дар тоъати ту пушташи зингўнаҳи дўтост

گرچه در طاعت تو پشتش زینگونه دوتاست

Ҳамаи фармони ту мақбулу ҳамаи амри ту ҷузам

همه فرمان تو مقبول و همه امر تو جزم

Ин тавоноӣ дар мамлакати имрӯзи тўрост

این توانایی در مملکت امروز توراست

Ҳосилу робҳу мавҷӯд ба ҳар вақт з туаст

حاصل و رابح و موجود به هر وقت ز توست

Ҳар чаҳ султони ҷаҳонро ғаразу ком ва ҳавост

هر چه سلطان جهان را غرض و کام و هواست

Шоҳи масъӯди броҳим ки дар малики ҷаҳон

شاه مسعود براهیم که در ملک جهان

Хусрави нофизи ҳукму малик ком равост

خسرو نافذ حکم و ملک کام رواست

Бар тани ҳишмати боқиши либос аз шараф аст

بر تن حشمت باقیش لباس از شرف است

Бар сари давлати поянда ӯ тоҷи ълост

بر سر دولت پاینده او تاج علاست

Зиндагонии ту поянда кунод эзад аз онк

زندگانی تو پاینده کناد ایزد از آنک

Зиндагонӣ ту онҷост ки аз шоҳ ризост

زندگانی تو آنجاست که از شاه رضاست

Унфу лутфи ту ба ҳар вақт хазонасту баҳор

عنف و لطف تو به هر وقت خزانست و بهار

Хашму афви ту ба ҳар ҳол сумумаст ва сабост

خشم و عفو تو به هر حال سموم است و صباست

Осмонӣу зи даври ту вале ту мааст

آسمانی و ز دور تو ولی تو مهست

Офтобӣу зи нури ту адуии ту ҳбост

آفتابی و ز نور تو عدوی تو هباست

Аз шарафи зоти ту бихист казу шох улуввааст

از شرف ذات تو بیخیست کزو شاخ علوست

Дар карами табъи ту шохист казу бор сахост

در کرم طبع تو شاخیست کزو بار سخاست

Мисли бахту нкўхўоаҳ ту обасту дарахт

مثل بخت و نکوخواه تو آبست و درخت

Мисли маргу бидонадяши ту норосту гёст

مثل مرگ و بداندیش تو ناراست و گیاست

Саҳари душмани ҳама ботил кунӣ аз теғи магар

سحر دشمن همه باطل کنی از تیغ مگر

Душману теғи туро қиссаи фиръавн ва Асост

دشمن و تیغ تو را قصه فرعون و عصاست

Ҳар чаҳ дар гетӣ родӣаст кам ва беш з туаст

هر چه در گیتی رادی است کم و بیش ز توست

Вончаҳ аз давлат шодӣаст шабу рӯзи тўрост

وآنچه از دولت شادیست شب و روز توراست

Ҳамаи даъвӣ ки сахо кард ва кунад ҳаст ба ҳақ

همه دعوی که سخا کرد و کند هست به حق

Зонкаҳи даъвии сахоро ду кафи ту ду гўост

زآنکه دعوی سخا را دو کف تو دو گواست

Вонкаҳ даъвӣ кунад ва гуяд дар кули ҷаҳон

وآنکه دعوی کند و گوید در کل جهان

Аз ҷавонмардон чун тоҳири як мард куҷост

از جوانمردان چون طاهر یک مرد کجاست

Ман бадв мондам боқӣ ба ҷаҳон то ҷовид

من بدو ماندم باقی به جهان تا جاوید

Гар бимонад ба ҷаҳони боқии валлоҳ ки сазост

گر بماند به جهان باقی والله که سزاست

Ман ки масъӯдам ҳар чанд санои гӯии туам

من که مسعودم هر چند ثنا گوی توام

Ин сухан гуфта ман нест чаҳ гуфтор сахост

این سخن گفته من نیست چه گفتار سخاست

Ин ки май ронами валлоҳ ки ба адласт ва ба ҳақ

این که می رانم والله که به عدل است و به حق

Вончаҳ мегӯям валлоҳ ки на аз рӯй раёсат

وانچه می گویم والله که نه از روی ریاست

Чархӣу абрӣу хуршедӣу дарёӣу кӯҳ

چرخی و ابری و خورشیدی و دریایی و کوه

Венаи сифоти ин ҳамаро ғоят мадҳаст ва саност

وین صفات این همه را غایت مدح است و ثناست

СрФрозои фалаками зери қазо захм гирифт

سرفرازا فلکم زیر قضا زخم گرفت

Ҳамаи фарёду фиғони ман азин захм қазост

همه فریاد و فغان من ازین زخم قضاست

Аз замини бартарам ва нест ҳавои симиҷи маро

از زمین برترم و نیست هوا سمج مرا

Пас марои ҷой бад-инсон на замин ва на ҳавост

پس مرا جای بدینسان نه زمین و نه هواست

Меҳнату бими марои ҷоҳи ту эмин кунадам

محنت و بیم مرا جاه تو ایمن کندم

Пас аз ин гӯнаи марои ҷои дарин хавф ва раҷост

پس از این گونه مرا جای درین خوف و رجاست

Аз ҳамаи дониши ҳзисти маро аз чаҳ сабаб

از همه دانش حظیست مرا از چه سبب

Ҳамаи ҳаззи ман азин гетӣ ранҷасту ъност

همه حظ من ازین گیتی رنجست و عناست

Гар бидонам ки чаро баста шудам безорам

گر بدانم که چرا بسته شدم بیزارم

Аз худоӣ ки ҳамаи васфаш бе чун ва чарост

از خدایی که همه وصفش بی چون و چراست

Шарзаи шириро монам ки бигиранд ба даст

شرزه شیری را مانم که بگیرند به دست

Венаи гарони банд бар ин пои марои аждрҳост

وین گران بند بر این پای مرا اژدرهاست

Муддатӣ шуд ки чунин шери худ аз бими ғск

مدتی شد که چنین شیر خود از بیم غسک

Андарин симиҷи зи хобу хур ва ором ҷудост

اندرین سمج ز خواب و خور و آرام جداست

Ин ҳамаи ранҷу ғам аз хештанам бояд дид

این همه رنج و غم از خویشتنم باید دید

То чаро табъу дилами моя ҳар зеҳну зкост

تا چرا طبع و دلم مایه هر ذهن و ذکاست

Баҳраму конам чун баҳр ва чу кони ҳосили ман

بحرم و کانم چون بحر و چو کان حاصل من

Халқро дар смину гуҳар пеш баҳост

خلق را در ثمین و گهر پیش بهاست

эй худованди ман аз ғифлат бедор шудам

ای خداوند من از غفلت بیدار شدم

Чун бдонстми кондишаҳ беҳуда хатост

چون بدانستم کاندیشه بیهوده خطاست

Ҷони ҳамеи бозам бо чарху ҳамеи кжзндм

جان همی بازم با چرخ و همی کژزندم

Ҳеҷ кас донад кин чархи ҳарифӣ чаҳ дағост

هیچ کس داند کاین چرخ حریفی چه دغاست

Чарх ронӣаст гуноҳӣ ба хирад ёр шудам

چرخ رانیست گناهی به خرد یار شدم

Зонкаҳи ин чарх ба ҳар вақте маъмур қазост

زآنکه این چرخ به هر وقتی مأمور قضاست

Арз кардем ҳама карда бе ҳосили хеш

عرض کردیم همه کرده بی حاصل خویش

Ҳар чаҳ бар мости бдонстим акнӯн каз мост

هر چه بر ماست بدانستیم اکنون کز ماست

Гар чу мо гетии маҷбури қазо ва қадар аст

گر چو ما گیتی مجبور قضا و قدر است

Пас чаро аз мо бар гетии чандини ъллост

پس چرا از ما بر گیتی چندین عللاست

Дигар аз тнгдлӣ кардан мо фоида нест

دگر از تنگدلی کردن ما فایده نیست

Ин ҳамаи тнгдлӣ кардан мо хира чарост

این همه تنگدلی کردن ما خیره چراست

Турфа мардӣам чандин чаҳ ғам умр хӯрам

طرفه مردی ام چندین چه غم عمر خورم

Чун яқинам ки саранҷоми ман аз умр фаност

چون یقینم که سرانجام من از عمر فناست

Сокину шокири гаштам ки маро равшан шуд

ساکن و شاکر گشتم که مرا روشن شد

Ки набӯд ончии худованди ҷаҳондори бхўост

که نبود آنچه خداوند جهاندار بخواست

Накунад тундии гардун ва вафодор шавад

نکند تندی گردون و وفادار شود

Гарчи табъаш ба ҳамаи чиз ки ман хоҳам рост

گرچه طبعش به همه چیز که من خواهم راست

Чун бидонад ки марои давлат ту кард қабул

چون بداند که مرا دولت تو کرد قبول

Бунаади раг ба ҳамаи чиз ки ман хоҳам рост

بنهد رگ به همه چیز که من خواهم راست

Чун равои гашт ва вафо шуд зи ту умеди маро

چون روا گشت و وفا شد ز تو امید مرا

Пас аз он ҳар чаҳ кунад гардун аз феъл равост

پس از آن هر چه کند گردون از فعل رواست

Ҳаст имрӯз ба итлоқи дили ман нигарон

هست امروز به اطلاق دل من نگران

Ки дарин ҷинси зи эҳсони ту сад барг ва навост

که درین جنس ز احسان تو صد برگ و نواست

Ҳастам аз бими ту чун қамарӣ бо тавқу зи мадҳ

هستم از بیم تو چون قمری با طوق و ز مدح

Ҳамчуи қамарии нафаси ман ҳама лаҳнаст ва навост

همچو قمری نفس من همه لحنست و نواست

Ҳеҷ касро ҳаст инсофи даҳ эй ҳокими ҳақ

هیچ کس را هست انصاف ده ای حاکم حق

Ин забони қаламу фикрати хотир ки марост

این زبان قلم و فکرت خاطر که مراست

Аз бузургони ҳунар дар ҳамаи анвоъи манам

از بزرگان هنر در همه انواع منم

Гарчи имрӯзи марои номи з ҷамъ шуъарост

گرچه امروز مرا نام ز جمع شعراست

Қофятҳоӣ тнон ки маро ҳосил шуд

قافیت هایی طنان که مرا حاصل شد

Ҳама бар бастам дар мадҳ кунун вақт дуост

همه بر بستم در مدح کنون وقت دعاست

То мау меҳри фалак волӣ рӯзанд ва шабанд

تا مه و مهر فلک والی روزند و شبند

То шабу рӯзи ҷаҳони асли зломсту зёст

تا شب و روز جهان اصل ظلامست و ضیاست

Ртбти қадари ту аз толеъ дар авҷ улуввааст

رتبت قدر تو از طالع در اوج علوست

Давлати ҷоҳи ту аз нусрат бо нашав ва намост

دولت جاه تو از نصرت با نشو و نماست

То ҷаҳонаст бақои бодат монанди ҷаҳон

تا جهان است بقا بادت مانند جهان

Ки бақои ту ҷаҳонро чу ҷаҳон асл бақост

که بقای تو جهان را چو جهان اصل بقاست