Чун раҳ андар барграфтам дилбарам дар барграфт
چون ره اندر برگرفتم دلبرم در برگرفت
Ҷон ба дили машғӯли гашту тани зи ҷон дил барграфт
جان به دل مشغول گشت و تن ز جان دل برگرفت
Хост то ӯ пойҳои ман бигирад дар видоъ
خواست تا او پایهای من بگیرد در وداع
Пойҳо зу дар кашидам дастҳо бар сар гирифт
پای ها زو در کشیدم دست ها بر سر گرفت
Гоҳ дар гарданаши дастами ҳамчуи чанбар ҳалқа шуд
گاه در گردنش دستم همچو چنبر حلقه شد
Гоҳи бози он ҳалқае зулф чун чанбар гирифт
گاه باز آن حلقه ای زلف چون چنبر گرفت
Наргис ӯ шуд зи дидаи ҳамчуи нилӯфар дар об
نرگس او شد ز دیده همچو نیلوفر در آب
Вази тпончаҳи ду рухи ман ранг нилӯфар гирифт
وز طپانچه دو رخ من رنگ نیلوفر گرفت
Шуд марои лабҳо зиёди сард ҳамчун хоки хушк
شد مرا لبها زیاد سرد همچون خاک خشک
Мағзам аз оби ду дидаи шуъла озар гирифт
مغزم از آب دو دیده شعله آذر گرفت
Турраи мишкӣну ҷаъди ънбринш ҳар замон
طره مشکین و جعد عنبرینش هر زمان
Синау рухсори ман дар машк ва дар анбар гирифт
سینه و رخسار من در مشک و در عنبر گرفت
Қад чун тирам камон шуд вази ду дидаи хӯни кушод
قد چون تیرم کمان شد وز دو دیده خون گشاد
Дидаи гӯии захми тири хусрав сафдар гирифт
دیده گوی زخم تیر خسرو صفدر گرفت
Подшои баҳроми шоҳи он шаҳ ки рӯзи разм ӯ
پادشا بهرام شاه آن شه که روز رزم او
Бар фалаки баҳроми Авнашро ба каф ханҷар гирифт
بر فلک بهرام عونش را به کف خنجر گرفت
Пойҳои тахт ӯро меҳр бар тораки ниҳод
پای های تخت او را مهر بر تارک نهاد
Меҳру моҳ аз осмони гавҳар дар он афсар гирифт
مهر و ماه از آسمان گوهر در آن افسر گرفت
Бар сари минбар чу номаш гуфт лафз ҳар хатиб
بر سر منبر چو نامش گفت لفظ هر خطیب
Давлату иқбол ҳар сӯи поя минбар гирифт
دولت و اقبال هر سو پایه منبر گرفت
Ҳимматаш чун ахтар аз болой ҳар гардуни гузашт
همتش چون اختر از بالای هر گردون گذشت
Ҳайбаташ ҳамчун қазои паҳноӣ ҳар кишвар гирифт
هیبتش همچون قضا پهنای هر کشور گرفت
Ҷоҳ ӯро бахт ӯ аз осмон бартар кашид
جاه او را بخت او از آسمان برتر کشید
Каз ҷалолати ҷойгаҳ бар торак ахтар гирифт
کز جلالت جایگه بر تارک اختر گرفت
Давлаташ бар сари ниҳод ва буд воҷибгар ниҳод
دولتش بر سر نهاد و بود واجب گر نهاد
Ҳишматаш дар бар гирифт ва буд дар хур гар гирифт
حشمتش در بر گرفت و بود در خور گر گرفت
Сояу моя ки давлатроу неъматро азуаст
سایه و مایه که دولت را و نعمت را ازوست
Аз дарахти тӯбо ва аз чашма кавсар гирифт
از درخت طوبی و از چشمه کوثر گرفت
Аз шиквау адлу амн ӯ тзрўу Кебек ро
از شکوه و عدل و امن او تذرو و کبک را
Бози ҷира зқаҳ доду чрғи зер пар гирифт
باز جره زقه داد و چرغ زیر پر گرفت
Адли ҳукми ҳзм ӯро дастёрии неки сохт
عدل حکم حزم او را دستیاری نیک ساخت
Малики арзи пок ӯро ҷуфтии андар хур гирифт
ملک ارض پاک او را جفتی اندر خور گرفت
Дар азал чун дафтари шоҳии қазо тақдир кард
در ازل چون دفتر شاهی قضا تقدیر کرد
Фари хуҷастаи зикри ном ӯ сар дафтар гирифт
فر خجسته ذکر نام او سر دفتر گرفت
Кард Авни дайни пайғамбар ба захми теғи тез
کرد عون دین پیغمبر به زخم تیغ تیز
Бо ҷаҳони малики ъздин пайғамбар гирифт
با جهان ملک عزدین پیغمبر گرفت
Ҳар ки рӯзӣ дар бисот хуррамаш биниҳод по
هر که روزی در بساط خرمش بنهاد پا
Даст ӯ аз бахти шохи сабз бороўр гирифт
دست او از بخت شاخ سبز بارآور گرفت
Ҳар ки аз меҳраш ниҳолӣ кошт андари боғи умр
هر که از مهرش نهالی کاشت اندر باغ عمر
Боғи умраш тоза монад ва он ниҳолаш барграфт
باغ عمرش تازه ماند و آن نهالش برگرفت
Шоҳро монаст рӯзи разм дар туфи набард
شاه را مانست روز رزم در تف نبرد
Андари он соъат ки ҳайдари қалъа хайбар гирифт
اندر آن ساعت که حیدر قلعه خیبر گرفت
Буд ҳайдар дар мзоءи ҳамла чун шоҳи ҷаҳон
بود حیدر در مضاء حمله چون شاه جهان
То ба мардии ин ҷаҳони овоза ҳайдар гирифт
تا به مردی این جهان آوازه حیدر گرفت
Теғ ӯ андари замонаи ҳишматии мункири ниҳод
تیغ او اندر زمانه حشمتی منکر نهاد
То азуи тоғӣу боғии ибратӣ мункир гирифт
تا ازو طاغی و باغی عبرتی منکر گرفت
Лашкарашро лашкарӣ омад бузург аз осмон
لشکرش را لشکری آمد بزرگ از آسمان
Чун зи бонги кӯс ӯ рӯй замин лашкар гирифт
چون ز بانگ کوس او روی زمین لشکر گرفت
Чун ба гоҳи разми захми ханҷар ӯ барқ шуд
چون به گاه رزم زخم خنجر او برق شد
Соъати ҳамлаи Аннани Рахш ӯ сарсар гирифт
ساعت حمله عنان رخش او صرصر گرفت
Гоҳи бадхоҳон ӯро ханҷари андари гули ниҳод
گاه بدخواهان او را خنجر اندر گل نهاد
Гуҳи бидонадишон ӯро марг бар бистар гирифт
گه بداندیشان او را مرگ بر بستر گرفت
Рмҳи умр ӯ бор ӯ фардо бигирад бохтар
رمح عمر او بار او فردا بگیرد باختر
Ҳамчунон комрўзи теғи тез ӯ ховар гирифт
همچنان کامروز تیغ تیز او خاور گرفت
Боғҳоро чархҳо аз ҳирси ҷӯади дасти шоҳ
باغها را چرخ ها از حرص جود دست شاه
Ҷӯйҳо пар сим карду шохҳо дар зар гирифт
جوی ها پر سیم کرد و شاخ ها در زر گرفت
Дар чаман дидӣ батон андари либоси ҳафт ранг
در چمن دیدی بتان اندر لباس هفت رنگ
Он батонро ин хазони шмъгўн чодар гирифт
آن بتان را این خزان شمعگون چادر گرفت
Роғҳоро боғҳо дар дибаҳ кмсон кашид
راغها را باغ ها در دیبه کمسان کشید
Аз пас он кобрҳо дар дибаҳ шаштар гирифт
از پس آن کابرها در دیبه ششتر گرفت
Ҷомҳои хусравонеи соқио бар гӣраин
جام های خسروانی ساقیا بر گیرهین
Зонка мутриби роҳҳои хусравоне бар гирифт
زانکه مطرب راه های خسروانی بر گرفت
Аз ҳавои осмони овоз нўшонўш хост
از هوای آسمان آواز نوشانوش خاست
Чун ҳавои базм ӯ овоз хунёгар гирифт
چون هوای بزم او آواز خنیاگر گرفت
Шуд биҳишти адани базмаш чун нишот бода кард
شد بهشت عدن بزمش چون نشاط باده کرد
Ва оби ҳайвони гашти бода чун ба каф соғар гирифт
و آب حیوان گشت باده چون به کف ساغر گرفت
Он сногстри манам кандар ҳамаи гетӣ ба ҳақ
آن ثناگستر منم کاندر همه گیتی به حق
Ъзу ноз аз мадҳҳои шоҳи ҳақ густар гирифт
عز و ناز از مدح های شاه حق گستر گرفت
Чун гирифтам мадҳ ӯро пеш ӯ ҷилва гарӣ
چون گرفتم مدح او را پیش او جلوه گری
Гардану гӯши сухани пероя ва зевар гирифт
گردن و گوش سخن پیرایه و زیور گرفت
Базм ӯро ҳасану зеби назму насрам ҳар замон
بزم او را حسن و زیب نظم و نثرم هر زمان
Ҳасану зеби лаъибатони Монӣ ва озар гирифт
حسن و زیب لعبتان مانی و آذر گرفت
Мадҳ ӯ гуфтам ба назму шукр ӯ кардам ба наср
مدح او گفتم به نظم و شکر او کردم به نثر
Мағзу комами буии машку лиззат шукр гирифт
مغز و کامم بوی مشک و لذت شکر گرفت
Табъами андари мадҳи гуфтанҳои бас беҳад намӯд
طبعم اندر مدح گفتن های بس بی حد نمود
Дастам аз ҷўдши ғаниматҳои бас бемар гирифт
دستم از جودش غنیمت های بس بی مر گرفت
Ман ба гетии ихтиёри шоҳами андар ҳар ҳунар
من به گیتی اختیار شاهم اندر هر هنر
Бо ман андар ҳар ҳунари хасмӣ ки ёрад дар гирифт
با من اندر هر هنر خصمی که یارد در گرفت
Врчаҳ хасмӣ дошт ин даъвии куҷои маънӣ буд
ورچه خصمی داشت این دعوی کجا معنی بود
Дар ҳамаи маънии арз кӣ даъвӣ ҷавҳар гирифт
در همه معنی عرض کی دعوی جوهر گرفت
То бақо бошад ҷамолу фар ӯ пояндаи бод
تا بقا باشد جمال و فر او پاینده باد
Каз бақои малик ӯ гетии ҷамол ва фар гирифт
کز بقای ملک او گیتی جمال و فر گرفت
Миннати эзадро ки кори малику дайни андари ҷаҳон
منت ایزد را که کار ملک و دین اندر جهان
Шаҳриёри малики ҷӯаду шоҳи дайн парвар гирифт
شهریار ملک جود و شاه دین پرور گرفت