Ин ақл дар яқини замона гумон надошт

این عقل در یقین زمانه گمان نداشت

Каз ақлро зи хеши замона ниҳон надошт

کز عقل را ز خویش زمانه نهان نداشت

Дар гетӣ эй шигифт карон дошт ҳар чаҳ дошт

در گیتی ای شگفت کران داشت هر چه داشت

Чун бингарам аҷоиби гетӣ карон надошт

چون بنگرم عجایب گیتی کران نداشت

Ҳар гӯна чиз дошт ҷаҳон то ба пой дошт

هر گونه چیز داشت جهان تا به پای داشت

Мулкии қавӣ чу малики малик Арсалон надошт

ملکی قوی چو ملک ملک ارسلان نداشت

Пояндаи боди маликаш ва мулкӣаст малик ӯ

پاینده باد ملکش و ملکیست ملک او

Коёми нави баҳори чунон бӯстон надошт

کایام نو بهار چنان بوستان نداشت

Гашти он замон ки маликаш мавҷӯд шуд ҷаҳон

گشت آن زمان که ملکش موجود شد جهان

Дилшод ва ҳеҷ шодӣ то он замон надошт

دلشاد و هیچ شادی تا آن زمان نداشت

Он ҷӯад ва адл дорад султон ки пеши азин

آن جود و عدل دارد سلطان که پیش ازین

Он ҷӯади адли ҳотам ва Нӯшервон надошт

آن جود عدل حاتم و نوشیروان نداشت

Ҳангоми кару фари вғои тоби захм ӯ

هنگام کر و فر وغا تاب زخم او

Шер жён надораду пел дмон надошт

شیر ژیان ندارد و پیل دمان نداشت

эй подшоҳи одилу султони ганҷи бахш

ای پادشاه عادل و سلطان گنج بخش

Ҳаргизи ҷаҳону малик чу ту қаҳрамон надошт

هرگز جهان و ملک چو تو قهرمان نداشت

Имрӯз ёд хоҳам кардани зи ҳасби ҳол

امروز یاد خواهم کردن ز حسب حال

Як достон ки даҳри чунон достон надошт

یک داستان که دهر چنان داستان نداشت

Бўнсри порсии маликои ҷон ба ту супурд

بونصر پارسی ملکا جان به تو سپرد

Зеро сазои маҷлиси олии ҷуз он надошт

زیرا سزای مجلس عالی جز آن نداشت

Ҷон дод дар ҳавоат ки боқӣати боди ҷон

جان داد در هوات که باقیت باد جان

Андари хури нисори ҷузи он пок ҷон надошт

اندر خور نثار جز آن پاک جان نداشت

Ҷонҳои бандагони ҳамаи пайванд ҷон туаст

جان های بندگان همه پیوند جان توست

Ҳар бандаи ҷуз барои ту ҷон ва равон надошт

هر بنده جز برای تو جان و روان نداشت

Он шаҳами кордони мубориз ки мисли ӯ

آن شهم کاردان مبارز که مثل او

Ин даҳри як мубориз ва як кордон надошт

این دهر یک مبارز و یک کاردان نداشت

Марди ҳунари савор ки як бора аз ҳунар

مرد هنر سوار که یک باره از هنر

Андар ҷаҳон намонад ки ӯ зер рон надошт

اندر جهان نماند که او زیر ران نداشت

Кас чун забон ӯ ба фасоҳат забон надид

کس چون زبان او به فصاحت زبان ندید

Кас чун баён ӯ ба латофат баён надошт

کس چون بیان او به لطافت بیان نداشت

ӯ ёфт сад каромат агар муддатӣ наёфт

او یافت صد کرامت اگر مدتی نیافت

ӯ дошт сад кифоят агар дудмон надошт

او داشت صد کفایت اگر دودمان نداشت

Андешаи масолеҳи малики ту доштан

اندیشه مصالح ملک تو داشتن

Ва андӯҳи сӯзёну ғам хонимон надошт

و اندوه سوزیان و غم خانمان نداشت

Дар ҳар чаҳ аўФтоди баду нек ва беш ва кам

در هر چه اوفتاد بد و نیک و بیش و کم

ӯ то ба дошт тоби сипеҳр каён надошт

او تا به داشت تاب سپهر کیان نداشت

Шаст ва се буд умраш чун умри Мустафо

شصت و سه بود عمرش چون عمر مصطفی

Афзӯни азин мақомии андар ҷаҳон надошт

افزون ازین مقامی اندر جهان نداشت

Он соъати вафот ки пояндаи подшоҳ

آن ساعت وفات که پاینده پادشاه

Рӯй ниёзи ҷуз ба сӯй осмон надошт

روی نیاز جز به سوی آسمان نداشت

Мадҳи хдоигону санои худои арш

مدح خدایگان و ثنای خدای عرش

Ҷуз бар забон наронаду ҷузи андар даҳон надошт

جز بر زبان نراند و جز اندر دهان نداشت

Он бандагӣ ки будаш дар дил накард аз онк

آن بندگی که بودش در دل نکرد از آنک

Як ҳафта дошт чархишу ҷуз нотавон надошт

یک هفته داشت چرخش و جز ناتوان نداشت

Ин мадҳ хон дуо кунадаш зонка дар ҷаҳон

این مدح خوان دعا کندش زانکه در جهان

Кам буд неъматӣ ки барин мадҳ хон надошт

کم بود نعمتی که برین مدح خوان نداشت

Бар банда меҳр дошт чиҳил солу ҳаргиз ӯ

بر بنده مهر داشت چهل سال و هرگز او

Бар ҳеҷ одамии дил номеҳрбон надошт

بر هیچ آدمی دل نامهربان نداشت

Соҳиби қирони ту бодӣ то ҳаст мамлакат

صاحب قران تو بادی تا هست مملکت

Зеро ки мамлакат чу ту соҳиб қирон надошт

زیرا که مملکت چو تو صاحب قران نداشت

Фрзндгоншро пас маргаши азиздор

فرزندگانش را پس مرگش عزیزدار

Кӯи худ ба умри ҷузи ғами фарзанд кон надошт

کو خود به عمر جز غم فرزند کان نداشت